...6 Μαϊου 2010... στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», στην παρουσίαση της Ποιητικής Συλλογής μου «ΙΜΕΡΟΣ». Από αριστερά: Χαράλαμπος Σαχτούρης, Κατερίνα Διδασκάλου, Νίκος Ξανθόπουλος, Γιώργος Κοτανίδης και στο αναλόγιο: Ο υποφαινόμενος: Χρίστος Μπελλές...
Μετά στην επί της οδού Μητροπόλεως Ταβέρνα: «Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας», σε μια ατέρμονη συζήτηση διανθισμένη με κρασί, όνειρα, γράμματα ανεπίδοτα, χαμένες μάχες και επαναστάσεις, Μαρξ, δουλειά και… δόξα τω Θεώ…
Τα λόγια είναι περιττά, τα πρόλαβε ο Πίνδαρος: «Σκιάς όναρ άνθρωπος» (ίσκιος ενός φευγαλέου ονείρου ο άνθρωπος)…
Ο άνθρωπος είναι η πιο τραγική φιγούρα στην Ύπαρξη, γιατί έχει συνείδηση των όσων ζει. Γι' αυτό είναι αμαρτία να ζεις χωρίς να κάνεις τον εαυτό σου ευτυχισμένο. Είναι αμαρτία, όταν, κατά τον ποιητή: «Τα όνειρά μας/ αναβάλλονται διαρκώς/μέχρι που γίνονται γηρατειά». Η ευτυχία διδάσκεται με την αρετή, αποκτάται με την αρετή... Και η αρετή, που είναι η τάση προς την ηθική τελειότητα, κατακτιέται με την Παιδεία, αφού η Παιδεία αποτελεί την πνευματική και ηθική αγωγή του ανθρώπου... Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω...
Καλό Παράδεισο, ακριβοί και αγαπημένοι... Νίκο μου - Γιώργο μου...
