ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ ΨΝΑ: ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Τετ, 23/09/2020 - 16:17

Μόλις γύρισα από τις καλοκαιρινές μου διακοπές από την πατρίδα μου τη Χίο, και η πρώτη μου έγνοια ήταν να ακούσω από πρώτο χέρι το τι γίνεται στο ΨΝΑ (Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής) «Δρομοκαΐτειο». Πήρα λοιπόν τον Διοικητικό Διευθυντή από τον οποίο έμαθα ότι την επομένη θα είχαμε την επίσκεψη της Υφυπουργού που είναι εντεταλμένη επί των ψυχιατρικών θεμάτων κ. Ζωής Ράπτη! Μη χάνοντας λοιπόν την ευκαιρία, έφθασα τη σωστή ώρα στο σωστό τόπο, για να μάθω «πώς ήταν και μας θυμήθηκαν».

Για να μπει ο αναγνώστης (ή η αναγνώστρια) στο πνεύμα του κειμένου μου, πρέπει να τονίσω ότι τα 39 χρόνια που υπηρετώ εκεί (από τον Φεβρουάριο του 1981) δεν θυμάμαι υψηλά ιστάμενο κυβερνητικό στέλεχος να μας επισκέπτεται! Ίσως επί αειμνήστου Γ. Γεννηματά, ο Υφυπουργός του Μανώλης Σκουλάκης να πέρασε από εκεί. Η άλλη Υφυπουργός του, η Ελπίδα Τσουρή, παρ’ ότι μας βοήθησε ποικιλοτρόπως (ήταν Βουλευτής Χίου), δεν θυμάμαι αν πέρασε από το Ίδρυμα η ίδια (συγχώρα με Ελπίδα αν κάνω τέτοια «γκάφα»).

Γράφοντας τη λέξη «ίδρυμα» πρέπει να εξηγήσω στον αναγνώστη (-στρια) ότι το «Δρομοκαΐτειο» είναι ένα (ακόμη) Χιώτικο Ίδρυμα που το Δ.Σ. του δεν έχει άμεση σχέση με την εκάστοτε κυβέρνηση, δηλ. δεν είμαστε πολιτικά πρόσωπα, με αποτέλεσμα πολλάκις να «διωκόμεθα». Τέσσερις φορές (επαναλαμβάνω, τέσσερις φορές) έχομε επανέλθει στη Διοίκηση του Ιδρύματος με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (επί διαφόρων κυβερνήσεων)!

Για να επανέλθω όμως στο θέμα μας, από το οποίο «ξεστράτισα», η κ. Υφυπουργός ήλθε με ένα σοβαρό επιτελείο χωρίς υπερβολές και… τυμπανοκρουσίες!... Πρόκειται για ένα πρόσωπο που αποπνέει καλοσύνη! Νομίζω ότι είναι «το κατάλληλο πρόσωπο στην κατάλληλη θέση», διότι η θέση αυτή απαιτεί ανθρωπιά!... Έχει επαρκείς γνώσεις στο θέμα (στο πρόβλημα, θα μπορούσα να γράψω) που της ανετέθη. Είναι Βουλευτής Βορείου Τομέως Αθηνών, πτυχιούχος της Νομικής Αθηνών με μεταπτυχιακές σπουδές στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, είναι Δικηγόρος στο Συμβούλιο της Επικρατείας με ειδίκευση σε θέματα Δικαίου του Περιβάλλοντος και της Χωροταξίας, έχει διατελέσει Αντιδήμαρχος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ψυχικού (1998-2014) καθώς και εκλεγμένη εκπρόσωπος στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), έχει περάσει και από άλλες αξιόλογες θέσεις, και από το 2016 μέχρι και σήμερα είναι Γραμματέας Σχέσεων Κοινωνίας-Κόμματος και Μέλος των Τομέων Υγείας και Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Ν.Δ.

Για να επανέλθομε στα του «Δρομοκαϊτείου», η συγκέντρωση έγινε στο σύγχρονο αμφιθέατρο (έργο ΕΟΚ) με όλους τους κανόνες που επιβάλει η ύπαρξη του κορωνοϊού και των κινδύνων που ακολουθούν τη μόλυνση του. Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν, εκτός από το επιτελείο της κ. Υφυπουργού, ο δικός μας Πρόεδρος κ. Ισίδωρος Πρώιος, ο Αντιπρόεδρός μας κ. Αντώνιος Χλωρός, ο Διοικητικός Διευθυντής κ. Μανώλης Οικονομάκης, και αρκετά στελέχη και Προϊστάμενοι των Υπηρεσιών. Επίσης παρευρέθη η Διευθύντρια του «αδελφού» Ψυχιατρείου του Δαφνίου, το οποίο απέχει από το δικό μας λιγότερο από 2 χιλιόμετρα!

Ο κ. Πρόεδρος καλωσόρισε την Υφυπουργό και το επιτελείο της, και ακολούθως η Υφυπουργός κ. Ζωή Ράπτη, αφού χαιρέτησε τους παρευρισκόμενους, έκανε αρκετές ερωτήσεις και ενημερώθηκε για τα προβλήματα τα τρέχοντα και τα παλιά, δείχνοντας αρκετό ενδιαφέρον για την ιστορία του Ιδρύματος!

Εντύπωση μου έκανε που ένα από τα στελέχη της, ο Διευθυντής του Γραφείου της, με γνώριζε από… ένα άρθρο μου στην «ΕΣΤΙΑ». Αυτό με ώθησε να γράψω και αυτό το άρθρο, διότι νομίζω ότι πρέπει να δημοσιοποιούνται και πράγματα που δεν έχουν γίνει (ενώ θα έπρεπε να γίνουν), και πράγματα (καλά) που γίνονται και δεν τα παίρνει είδηση κανένας (π.χ. την επίσκεψη της Υφυπουργού στο Ίδρυμά μας), ενώ το Κράτος απουσίαζε επί 30-40 χρόνια!!!

Κάτι το οποίο βοήθησε (και ελπίζω να βοηθήσει και στο μέλλον τους ανθρώπους που θα ασχοληθούν στο Υπουργείο) είναι ένα ενημερωτικό έντυπο το οποίο είχε την καλοσύνη (κει την πρόνοια-εξυπνάδα) να φτιάξει ο Πρόεδρος κ. Ισίδωρος Πρώιος με τους συνεργάτες του και να το μοιράσει στους παρευρισκόμενους, δίνοντας (ελπίζω) και κάποια επιπλέον έντυπα στο επιτελείο της κ. Υφυπουργού, ούτως ώστε να μας βοηθήσουν στο μέλλον. Από αυτό το έντυπο] αντιγράφω κάποια στοιχεία του παρόντος (κυρίως, όχι ιστορικά)!

«Δρομοκαΐτειο» λοιπόν: Ιεράς Οδού 343 – Χαϊδάρι, Κληροδότημα του άρθρου 109 του Συντάγματος, ΝΠΔΔ υπαγόμενο στο ΕΣΥ. Διοικείται από 9μελές Δ.Σ., τα 5 Μέλη του οποίου εκλέγονται σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης και επιλέγουν τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Οργανικές θέσεις: 1042, κατειλημμένες: 384, κενές οργανικές θέσεις: 658 (!!!, τα θαυμαστικά δικά μου), σύνολο υπηρετούντων: 578. Κλίνες βραχείας νοσηλείας: 190 (+40), θέσεις ΜΨΑ: 224, σύνολο οργανικών κλινών: 593. Πλην της νοσηλείας ψυχιατρικών ασθενών (= Δευτεροβάθμια Ψυχική Υγεία), εφημερεύει 2 φορές εβδομαδιαίως και έχει Εξωτερικά Ιατρεία και Εργαστήρια (= Πρωτοβάθμια Φροντίδα). Επίσης, έχει Κοινοτικό Δίκτυο Ψυχικής Υγείας (= Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης + 2 Κέντρα Ψυχικής Υγείας). Ακόμη, εκπαιδεύει επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας (δίδει Ψυχιατρική Ειδικότητα, έχει Σχολή Βοηθών Νοσηλευτών και συμβάλει στην πρακτική άσκηση των φοιτητών). Ο προϋπολογισμός είναι 4.120.000€, το δε κόστος νοσηλείας ανά ημέρα το 2019 ήταν 25,42€. Στις 31/12/2019 είχε ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις 48.168€.

Το «Δρομοκαΐτειο» θεωρείται ιστορικός τόπος (ΦΕΚ ΤΑΑΠ 377/2009). Διαθέτει τέλειο Νοσοκομειακό Μουσείο, πολυτελές αμφιθέατρο, Ναό που έγινε το 1902 από τον Δήμαρχο της τουρκοκρατούμενης τότε Χίου Λ.Μ. Καλβοκορέση (προστατευμένο Μεταβυζαντινό Μουσείο). Ακόμη, διαθέτει εντός του χώρου του ανοικτό (θερινό) θέατρο και εκτός της Ιεράς Οδού 21 ακίνητα (σε όλη την Αττική) συνολικής εκτάσεως 6.315 τ.μ.

Στα 420 στρέμματα γης που κατέχομε (τα τελευταία χρόνια μας «αφήρεσαν» 10-20 στρέμματα) υπάρχει μεγάλο δάσος καθώς και 840 ελαιόδεντρα. Ακόμη, υπάρχουν 45 κτίρια, αρκετά εκ των οποίων έπαψαν να λειτουργούν λόγω ελλείψεως συντηρήσεως (= λόγω ελλείψεως χρημάτων και προσωπικού). Η έκταση που τα στεγασμένα κτίρια κατελάμβαναν παλαιότερα έφθανε τα 26.000 τ.μ.

Από πλευράς ενδονοσοκομειακήςδιαρθρώσεως, το Νοσοκομείο μας διαθέτει 6 Τμήματα Οξέων-Βραχείας Νοσηλείας, συνολικής δυναμικότητος 190 κλινών, Ειδικό Γηροψυχιατρικό Τμήμα 40 κλινών (εφημερεύει για ασθενείς άνω των 65 ετών), υποστηρικτικές δομές (Παθολογική-Νευρολογική Κλινική 20 κλινών, Μικροβιολογικό, Ακτινολογικό, 2 Οδοντιατρεία, Φαρμακείο), Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Εξωτερικά Ιατρεία, Ειδικό Τμήμα Πολλαπλών Ψυχοθεραπειών, 2 Ενδονοσοκομειακούς Ξενώνες (έναν 50 ατόμων και έναν 16 ατόμων), Νοσοκομείο Ημέρας 25 θέσεων, και Τμήμα Χρονίων δυναμικότητας 35 κλινών (κατειλημμένες οι 15).

Τα 2 Κέντρα Ψυχικής Υγείας, το ένα βρίσκεται στον Κορυδαλλό και καλύπτει την αντίστοιχη περιοχή μέχρι τη Μάνδρα και τα Μέγαρα, και το άλλο στο Κερατσίνι και καλύπτει την αντίστοιχη περιοχή μέχρι και τη Σαλαμίνα και τους όμορους Δήμους! Ακόμη διαθέτομε 5 Ξενώνες και 1 Οικοτροφείο (συνολικά 88 θέσεων). Τέλος, έχομε 10 προστατευόμενα διαμερίσματα με σύνολο 45 θέσεις!... Ακόμη έχομε 4 καταστήματα, 3 εκτός και 1 εντός του χώρου του Νοσοκομείου.

Έχομε βέβαια και τις λοιπές υποστηρικτικές δραστηριότητες (Υπηρεσίες): Πλυντήρια, Μαγειρεία, Τεχνική Υπηρεσία, Εργοθεραπεία, Γεωργική Υπηρεσία με Γεωπόνο και Κηπουρούς, Γυμναστήριο (είχαμε και γήπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ, αλλά…), Κοινωνική Υπηρεσία, και τέλος λοιπές Διοικητικές Υπηρεσίες!

Από πλευράς έμψυχου δυναμικού οι οργανικές θέσεις του Νοσοκομείου μας είναι 1.042, κατειλημμένες 384, κενές 658 (!!!, τα θαυμαστικά βέβαια δικά μου, αλλά ελπίζω και δικά σας). Έχομε κατά καιρούς… και έκτακτους υπαλλήλους αορίστου χρόνου, σήμερα 32, και κάποιους που έρχονται και φεύγουν σε ορισμένο χρόνο(;), σήμερα 188!

Σήμερα ζουν και εργάζονται εντός του χώρου του Ιδρύματος και στην ευρύτερη περιοχή της Αττικοβοιωτίας 566 άτομα, εκ των οποίων οι 255 είναι Νοσηλευτικό Προσωπικό. Εδώ πρέπει να τονίσω ως Χιώτης, ότι λόγω των χιακών ριζών του ιδρυτού του Ιδρύματος, ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων έχει κάποια σχέση με τη Χίο. Μάλιστα αρκετοί κατάγονται από το χωριό Πυργί και είναι κάτοικοι της περιοχής που «ανδρώθηκε» το «Δρομοκαΐτειο». Και βέβαια η περιοχή αυτή είναι το γνωστό σε όλους μας Χαϊδάρι. Όταν ο χώρος δόθηκε από την Κυβέρνηση Τρικούπη για να γίνουν τα πρώτα 5-6 κτίρια, η όλη περιοχή ήταν ακατοίκητη και μάλιστα φοβίσιμη. Ίσως γι’ αυτό την προτίμησε ο λήσταρχος Νταβέλης και εγκατεστάθη στην ομώνυμη σπηλιά που υπάρχει στο χώρο του Ιδρύματος! Η δεύτερη σπηλιά του Νταβέλη ήταν (είναι) στην περιοχή της Πεντέλης!... (σ.σ. φαίνεται ότι ο λήσταρχος Νταβέλης το είχε… δίπορτο και πηγαινοερχόταν Χαϊδάρι-Πεντέλη και Πεντέλη-Χαϊδάρι!...).

Αλλά για να επανέλθομε στο Ίδρυμα και στο υπηρετούν σήμερα προσωπικό: Από τις 35 οργανικές θέσεις Ψυχιάτρων σήμερα υπηρετούν 21(!), κενές 14. Από τις 318 Διοικητικού Προσωπικού κατειλημμένες 86, κενές 233(!!!). Και από τη Νοσηλευτική Υπηρεσία που πρέπει να έχει 548 άτομα, έχει ΜΟΝΟ 210 (κενές 338 θέσεις) [Φανταστείτε στα μαύρα μεσάνυχτα σε έναν απέραντο θάλαμο να εφημερεύει και να ξενυχτά 1 νοσηλεύτρια! Σίγουρα είναι ηρωίδα!...]. Δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες για να μη σας κουράσω!... Και να φανταστεί κανείς ότι το επόμενο διάστημα μέχρι τέλους του 2021 αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν άνω των 40 ατόμων, όλων των Υπηρεσιών, και θα φύγουν παίρνοντας μαζί τους όλη την εμπειρία των ετών που υπηρέτησαν στο Ίδρυμα.

Αλλά ας ρίξομε μια ματιά στον κόσμο που πηγαινοέρχεται στο Νοσοκομείο μας, συγκρίνοντας τους αριθμούς των επειγόντων περιστατικών στο Εφημερείο μας τα τελευταία χρόνια. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια έχομε αναπτύξει (χωρίς τυμπανοκρουσίες) και απλά καθημερινά Εξωτερικά Ιατρεία, όπου ο καθένας μας (εργαζόμενοι και περίοικοι) μπορούν να βρουν μια βοήθεια, να νιώσουν κάποια ζεστασιά και στοργή στα προβλήματα που απασχολούν όλους μας καθημερινά!...

Αλλά επειδή «οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους», αντιγράφομε μερικούς! Ιανουάριος 2015: προσέλευση 314 άτομα, εισαγωγή 173 άτομα. Ιανουάριος 2020: προσέλευση 337 άτομα, εισαγωγή 209 άτομα. Βλέπομε λοιπόν ότι (ευτυχώς) δεν έχομε μεγάλες αποκλίσεις από έτος σε έτος. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ακούσιες (εισαγγελικές) εντολές. Επειδή σας κουράζω, περισσότερα στοιχεία μπορείτε να βρείτε στην έκδοση του Μαρτίου του 2018, με τα στατιστικά των ετών 1990-2017!...

Δεν προχωρώ στην ανάλυση των οικονομικών στοιχείων και των πιστώσεων, διότι έχω… αλλεργία στα οικονομικά!... (είναι έτοιμα για όποιον ή όποιους έχουν… όρεξη να… εντρυφήσουν!...).

Εγώ, ως μη έχων σχέση με την πολιτική (και τους πολιτικούς, βεβαίως-βεβαίως, όπως έλεγε και κάποιος, αείμνηστος σήμερα) θα επαναλάβω ότι η επίσκεψη της Υφυπουργού κ. Ζωής Ράπτη υπήρξε ένα βάλσαμο στην καρδιά μου, διότι με αυτά που ακούω και βλέπω μέσα στο Ίδρυμα 40 τόσα χρόνια (σχεδόν) έχω αναπτύξει αυτό που οι συνάδελφοι ονομάζουν κατάθλιψη! Δεν έχω στατιστικά στοιχεία για το πόσο τοις εκατό των ασθενών μας είναι εγκαταλελειμμένοι ΠΛΗΡΩΣ, δηλ. δεν τους επισκέπτεται κανένας ΕΠΙ ΣΕΙΡΑΝ ΕΤΩΝ. Ένα πιάτο φαγητό κι ένα κρεβάτι τους το προσφέρει το Κράτος, η στοργή όμως και η ζεστασιά ούτε αγοράζεται ούτε πωλείται!

Κλείνοντας, θα σας προτρέψω να επισκεφθείτε το Ίδρυμα! Έχουν περάσει κι έχουν νοσηλευθεί εδώ μεγάλα ονόματα του καλλιτεχνικού και του πνευματικού μας κόσμου (δεν τους αναφέρω διότι όλο και κάποιον θα ξεχάσω!...). Στο Μουσείο μας φιλοξενούνται έργα μεγάλων ζωγράφων και κείμενα μεγάλων χειριστών της πένας και της γλώσσης! Η απόσταση του Ιδρύματος από το κέντρο είναι μικρή, τα μαζικά μέσα μεταφοράς είναι αρκετά και δεν υπάρχει δικαιολογία για 1 ΩΡΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ επί­σκεψη σε ένα Ίδρυμα, είτε Ψυχιατρείο, είτε Γηροκομείο, είτε Νοσοκομείο σωματικών νοσημάτων είναι αυτό! Η χαρά που παίρνουν οι νοσηλευό­μενοι δεν περιγράφεται!

Και ενώ ετοιμαζόμουν να κλείσω το κείμενό μου, πέφτει στα χέρια μου ένα κείμενο του εκλεκτού συνεργάτη του ΒΗΜΑΤΟΣ κ. Κώστα Γεωρ­γουσόπουλου (Παρασκευή-Κυριακή 25-27 Μαΐου 2018) που αναφέρεται (και) στον Γεώργιο Βιζυηνό (κρατώ στο αρχείο μου ό,τι έχει σχέση με το «Δρομοκαΐτειο»), εις το οποίο αναφέρει ότι «ο ευαίσθητος αυτός άνθρωπος βίωνε από πολύ νωρίς μια μελαγχολία, μια "αηδία ζωής". Στο ποίημά του "Το όνειρον" οι πρώτοι κιόλας στίχοι και κυρίως ο υποδόριος ρυθμός προετοιμάζουν το ανελέητο τέρμα: "Εψές είδα στον ύπνο μου / ένα βαθύ ποτάμι / θεός να μην το κάμει / να γίν’ αληθινό". Ο Βιζυηνός ζει μια εποχή που μοιάζει τερατωδώς με τη δική μας» (σ.σ.: Πράγματι, πόσα ποτάμια, τις τελευταίες ημέρες δεν έπνιξαν την Ελλαδίτσα μας και ιδιαιτέρως τα Ιόνια νησιά;). Κάπου πιο κάτω ο κ. Γεωργουσόπουλος συνεχίζει να γράφει στίχους του Βιζυηνού: «Μες σ’ αυτή τη χώρα / όλ’ αλλάξαν τώρα / μετεβλήθη εντός μου / κι ο ρυθμός του κόσμου».

«Ο Βιζυηνός», συνεχίζει ο κ. Γεωργουσόπουλος, «ένιωθε στη μοναξιά του φρενοκομείου να μεταβάλλεται ο ρυθμός του κόσμου. Στο σημερινό "Φρενο­κομείο η Ανθρωπότης" ποιος ρυθμός κυριαρχεί; Ποια τάχα να είναι αυτή η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων; Τα βήματα του Νέρωνα;».

Εγκαταλείποντας το ΒΗΜΑ και τον κ. Γεωργουσόπουλο, κρατάω την εικόνα που υπάρχει στην ίδια σελίδα (εικονογράφηση: Δημήτρης Αγγελούσης). Η εικόνα δείχνει ένα παιδάκι να κρατά μια νεκροκεφαλή (έτσι θα καταλήξομε όλοι μας)! Δίπλα είναι η εικόνα (φωτογραφία) της κ. Ράπτη! Ελπίζω να τη θυμούνται οι επερχόμενες γενιές με καλές αναμνήσεις. Εύχομαι!...

 

 

Αγαπητή (επιτρέψτε μου) κ. Υφυπουργέ,

Μόλις γύρισα από την ιδιαιτέρα μου πατρίδα τη Χίο! Οι εικόνες από τη ΒΙΑΛ είναι ακόμη ζωντανές μπροστά μου. Φοβάμαι, φοβάμαι πολύ για μια ΝΕΑ ΜΟΡΙΑ (πόσο θέλει να βάλουν φωτιές και εκεί στη ΒΙΑΛ;). Κάποιος (ο γερο-Καραμανλής;) είχε πει ότι «η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο»! Εγώ προτρέπω τους συμπολίτες μας «αν θέλουν ηρεμία να επισκεφθούν το "Δρομοκαΐτειο"», όσο περίεργα κι αν ακούγεται αυτό που προτείνω!...

Αδέλφια, «Αγαπάτε Αλλήλους»!


• Συμμετέχω στη Διοίκηση του «Δρομοκαϊτείου» επί 39 χρόνια (12 χρόνια ως Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος Δ.Σ.) και το πονώ ιδιαίτερα διότι εκεί ζουν ξεχασμένοι, ως επί το πλείστον, συνάνθρωποί μας!... Οίκοθεν νοείται ότι ήμουν και είμαι πάντα άμισθος (εθελοντής).

• Έχω γράψει στο παρελθόν πολλά κείμενα (άρθρα κλπ.) για το «Δρομοκαΐτειο», την ιστορία του, τα προβλήματά του και τη ζωή του Δρομοκαΐτη. Αν κάποιος ενδιαφέρεται, έχομε εκδώσει και σχετικό βιβλίο το οποίο το διαθέτομε ΔΩΡΕΑΝ.

Όπως κατ’επανάληψη σημειώνω στο κείμενό μου, συμβουλεύομαι (αντιγράφω) από το πρόσφατο κείμενο που συνέταξαν οι Υπηρεσίες του «Δρομοκαϊτείου», υπό την καθοδήγηση του (νυν) Προέδρου μας, διότι παρά τα 40 χρόνια που βρίσκομαι στο Ίδρυμα, πολλά έχουν αλλάξει!

• Στο σημερινό έντυπο που κυκλοφορεί, μπορείτε να διαβάσετε την προσφορά των Εξωτερικών μας Ιατρείων, στη σελίδα που έχει τον τίτλο «Λειτουργικά στοιχεία εξωτερικών ασθενών».

• Είναι και ο τίτλος του άρθρου του: «Η μεταβολή του ρυθμού».Ελπίζω ότι ούτε το ΒΗΜΑ, ούτε ο κ. Γεωργουσόπουλος, ούτε ο κ. Δημήτρης Αγγελούσης θα με διώξουν ποινικά για την «κλοπή».

Άλλες απόψεις: του Αναστ. Τριπολίτη