Χίος, Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου

Γράμμα στον Αλέξη από τον μπάρμπα Ανέστη

Τρί, 19/11/2019 - 20:28

Σύντροφε Αλέξη σε χαιρετώ,

Τούτο το γράμμα, σου το στέλνω παρά τον όρκο που είχα κάμει προεκλογικά ότι δεν θα σου ξαναγράψω. Βλέπεις, με τα κυβερνητικά σας καμώματα, τα δήθεν αριστερά,είχετενε κάμει όλους εμάς τους παλιούς αριστερούς να ντρεπούμεστενε για λογαριασμό σας. Αυτός ήτανε ο λόγος που δεν επήγα να ψηφίσω στις φετινές εκλογές. Τέλος πάντων. Περασμένα ξεχασμένα. Το πάθημα και μάλιστα από τον Κυριάκο, ίσως σας γίνει μάθημα. Μπορεί, τώρα στην αντιπολίτευση, να ξανάβρετενε τον εαυτό σας.

   Σήμερα αποφάσισα να σου γράψω μιάς και σε καμάρωσα ξανά μπροστάρη στην πορεία για το γιορτασμό του Πολυτεχνείου. Μπορεί να μην ήφτασες μέχρι την Αμερικάνικη Πρεσβεία, όμως εσύ και οι άλλοι σύντροφοι, μας εδείξετενε ότι βρήκατε πάλι το σωστό δρόμο.

  Ξαναγινήκατε σωστοί αριστεροί και ηρωικοί αγωνιστές της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Μπράβο και πάλι μπράβο σας. Και άφεις όσους σας ειρωνευτήκανε να σκάσουνε αφ' το κακό τους. Μέχρι και ο εγγονός μου ο φοιτητής, που έχει γίνει φανατικός του Κυριακακιού, βλέποντας εσένα να περπατάς όλο χαμόγελα αγκαζέ με τους άλλους συντρόφους, γυρίζει και μου λέει:

-Καμάρωσε παππού τον σύντροφό σου τον Αλέξη...Χασκογελά λες και ήκαμενε κανένα ηρωικό κατόρθωμα αντί να είναι σοβαρός μιάς και δήθεν τιμά νεκρούς. Ντροπή του...

Σύντροφε, το αίμα ενήβηκε στο κεφάλι μου να με πνίξει. Αν δεν ήτανε εγγονός μου θα τούδινα κάμποσες κατραπακιές κι ας είμαι γέρος, και ανήμπορος. Το μόνο που του απάντησα, για να του κλείσω το στόμα και για να μάθει ιστορία, ήτανε ότι, το Σαράντα, η Βέμπο ετραγούδιενε το γνωστό “Με το χαμόγελο στα χείλη, πάν' οι φαντάροι μας μπροστά..” Ναι, του είπα του εγγονού, όπως τότε οι πολεμιστές επηγαίνανε στο μέτωπο χαμογελαστοί, έτσι και σεις τώρα, αρχίζετενε τους καινούριους αγώνες φρέσκοι και χαμογελαστοί με χαρά και δύναμη για νέες νίκες κατά της Δεξιάς.

  Όμως Αλέξη μου, τα νέα παιδιά έχουνε μάθει να αντιμιλούνε στους μεγάλους λες και τα ξέρουνε όλα. Ξέρεις ποια ήτανε η απάντηση του εγγονού μου; Άκου και φρίξε:

  • Έλα τώρα μωρέ πάππου. Για ποιούς αγωνιστές μου μιλάς; Γι' αυτούς που όσο ήτανε στην εξουσία, μια χαρά τα βρήκανε με Αμερικάνους και Γερμανούς και εγινήκανε κολλητήρια της Μέρκελ και του Τράμπ; Είναι ψέμματα ότι τους τα δώκανε όλα μόνο και μόνο για την καρέκλα της εξουσίας; Τώρα πάλι θα μας το παίξουνε αριστεροί αγωνιστές και ιδεολόγοι; Και πριν προλάβω να ανοίξω το στόμα μου, εκείνος μου πέταξενε και άλλο καρφί:
  • Να χαιρούστενε όλοι οι αριστεροί και τους συντρόφους σας τους Κινέζους, που κι ευτοί το παίζουνε κάργα κομμουνιστές μονάχα στα λόγια. Κοίτα πάππου ήντα γίνεται τώρα στο Χονγκ Κόνγκ όπου η αστυνομία κυνηγά και δέρνει ολημερίς τους ξεσηκωμένους φοιτητές στο εκεί Πολυτεχνείο. Σου θυμίζει τίποτα αυτό; Είναι κομμουνισμός ευτός της Κίνας όταν οι Κινέζοι δισεκατομμυριούχοι και εκατομμυριούχοι κοντεύουνε να ξεπεράσουνε σε αριθμό και περιουσία ακόμη και τους κροίσους της Αμερικής;

  Για να σου πω την πάσα αλήθεια Αλέξη, τα λεγόμενα του εγγονού μου με κάμανε να ξεροκαταπιώ κάμποσες φορές και να βουβαθώ. Τι να του απαντήσω σ' ευτά που μου αράδιασενε αφού, δυστυχώς για μας, ευτή ειναι η αλήθεια; Να παραδεχτώ ότι τα δικά σας καμώματα και πολλών άλλων αριστερών σ' όλον τον κόσμο, εγινήκανε το σκαμνάκι για να μας κατσικωθεί στην Κυβέρνηση το Κυριακάκι που όλοι το θεωρούσαμενε του χεριού μας και το λέγαμενε νερόβραστο λαπά;

  Τέλος πάντων. Το μόνο που μπορεί να γίνει τώρα είναι αγώνας και πάλι αγώνας. Καλά κάμνεις λοιπόν Αλέξη και παίρνεις σβάρνα πόλεις και χωριά με το σύνθημα “πάρε τον ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια σου”. Τώρα βέβαια πόσα χέρια θα βρεθούνε να κρατήσουνε και να σηκώσουνε ξανά ψηλά το Κόμμα μας, ένας Θεός το ξέρει. Οι γέροι δεν έχομενε πια κουράγια. Οι νέοι είναι αμάθητοι και άψητοι, γι΄αυτό και αμφιβάλλω αν μπορούνε να σηκώσουνε τέτοια βάρη. Ίσως ήτανε λάθος που το σύνθημα ευτό δεν τόβαλες σε εφαρμογή όταν εκερδίσαμε τις εκλογές, δηλαδή τότε που εγεννούσανε μέχρι και οι πετεινοί μας. Ας είναι όμως. Εσύ και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ελπίζετενε σ' ένα διπλό θαύμα από τώρα και στο εξής:

  • Από τη μιά να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ της Φώφης, μιάς και έχουνε τις δικές τους φαγωμάρες, κι' από την άλλη, να τραβήξουνε το χαλί στον Κυριάκο κάμποσοι δεξιοί Βουλευτές έτσι και δεν τους αρέσει η πρόταση που θα κάμει για νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σου θυμίζω ότι και ο πατέρας του έπεσε από μέσα. Μια ακόμη ελπίδα να ξαναδούμενε εξουσία και μεγαλεία είναι να κάμουνε το βίο αβίωτο του Κυριάκου οι Αμερικάνοι και οι Γερμανοί που όσο βλέπουνε τα ανοίγματά του στους Κινέζους σκυλιάζουνε. Για τελευταία ελπίδα μας, αφήνω τον Ερντογάν που, κι΄ευτός, μπορεί να ζορίσει τον Κυριάκο με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που συνέχεια μας στέλνει στα νησιά.

  Τέλος πάντων σύντροφε. Αν τίποτα απ΄αυτά δεν γίνει και επειδή το Κυριακάκι δείχτει νάναι σκληρό καρύδι, συμβουλέψου τον σύντροφο τον Αλέκο τον Φλαμπουράρη, τι άλλο μπορείς να κάμεις. Να του πεις του Αλέκου τα χαιρετίσματά μου και να μου φιλήσεις τα παιδάκια σου και την Περιστέρα που, τώρα τελευταία, δεν την βλέπω πουθενά και ανησυχώ. Άραγε, συμβαίνει κάτι;

 

                                                                             Σε χαιρετώ

                                                                             Με αγάπη συντροφική

                                                                             ο μπάρμπα Ανέστης από τη Χίο.

 

Υ.Γ.: Αλέξη, όση ώρα σου έγραφα το γράμμα, η γυναίκα μου, που δεν σε συμπαθεί, στεκότανε από πάνω μου, το διάβαζε και κρυφογελούσε. Τη ρώτησα γιατί γελά και ήντα είχε να πεί. Άκου τώρα την απάντησή της :

- Ανέστη μου, γράψε ακόμη κάτι του συντρόφου σου : “Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα”. Άντε τώρα Αλέξη μου να καταλάβεις ήντα ήθελε να πει. Γρίφος τελικά οι γυναίκες και τα λεγόμενα τους. Έχω άδικο;

Άλλες απόψεις: του Αριστείδη Ζαννίκου