Στο capital.gr, δημοσιεύονται πολλά και ενδιαφέροντα άρθρα, τα οποία σχολιάζονται, ελευθέρως, από απλούς ανθρώπους, που δεν είναι καν δημοσιογράφοι, αλλά κάποιες φορές είναι ιδιαιτέρως εύστοχοι. Παραθέτω ένα τέτοιο σχόλιο: <<Στην Ελλάδα έχουμε “πρωθυπουργική μοναρχία” εδώ και 40 χρόνια περίπου. Όταν ο πολίτης πηγαίνει στην κάλπη, στην πραγματικότητα δεν ψηφίζει κόμμα ούτε κυβέρνηση. Δίνει απλώς λευκή επιταγή σε ΈΝΑΝ άνθρωπο, τον εκάστοτε πρωθυπουργό, να κάνει για 4 χρόνια ό,τι γουστάρει, να αποφασίζει για τα πάντα μόνος του, και όποτε τα βρίσκει σκούρα ή τα κάνει θάλασσα, να απεκδύεται κάθε ευθύνης και να στέλνει τον λογαριασμό στους πολίτες. Ακόμα και για το πού θα στείλουμε όπλα και ποιες χώρες θα κάνουμε εχθρούς μας, αποφασίζει μόνος του ένας άνθρωπος, χωρίς καμία συμμετοχή της Βουλής, των κομμάτων ή του λαού! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Με το θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει, ο πρωθυπουργός δεν λογοδοτεί ποτέ σε κανέναν, και ο πολίτης ούτε μπορεί να τον ελέγξει ούτε να ανακαλέσει την ψήφο του. Ενίοτε μάλιστα, αν διαμαρτυρηθεί για την κατάχρηση εξουσίας που κάνει ο πρωθυπουργός, μπορεί να βρει και τον μπελά του, να συλληφθεί από τις αρχές ή να τεθεί υπό παρακολούθηση από τους παρακρατικούς μηχανισμούς με σκοπό τον εκβιασμό του >>. (π.χ. Ανδρουλάκης).
Δυστυχώς, το πολίτευμα της “αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας” έχει φτάσει στα όριά του. Ζούμε την απόλυτη παρακμή του. Όταν γράφαμε, μερικοί, παλαιότερα, ότι πρέπει πλέον να δούμε σοβαρά το ζήτημα της “άμεσης δημοκρατίας”, το λέγαμε γιατί πιθανολογούσαμε ότι οδηγούμαστε σε φαινόμενα πολιτικής σήψης και καταβαράθρωσης των θεσμών, σαν κι αυτά που ζούμε σήμερα. Έχει συμβεί καραμπινάτη θεσμική εκτροπή, πιάστηκε ο πρωθυπουργός “με τη γίδα στην πλάτη” και πολλοί παριστάνουν ότι δεν τρέχει τίποτα με τα πολιτικά αίσχη που συμβαίνουν. Οι κυβερνητικοί διαγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα δείξει το πιο απύθμενο θράσος. Ο πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν έχει το στοιχειώδες φιλότιμο και τη γενναιότητα να παραδεχτεί τα αυταπόδεικτα ατοπήματά του, αλλά έτσι όπως πάμε, σε λίγο θα αρχίσει να βγαίνει κι από πάνω και να ζητάει και τα ρέστα π.χ. από τα θύματα των υποκλοπών, της συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών (ήδη το κάνει με τις εκταφές), του ΟΠΕΚΕΠΕ, για να μην πω τίποτα για τα εθνικά μας θέματα, την φινλανδοποίηση και την τουρκολαγνεία της κυβέρνησής του.
Χθες πέρασε από μπροστά μου ο βουλευτής Χίου κ. Μηταράκης, με μια ομάδα ανθρώπων και όταν έφτασε στα δύο-τρία μέτρα, τότε εγώ, αναζητώντας δικαιοσύνη και δημοκρατία, του φώναξα ότι περιμένω εδώ και 4 χρόνια, δηλαδή από το 2022, για να πάρω τη σύνταξη που δίνει (ακόμα και στους ρομά) ο αμαρτωλός ΟΠΕΚΑ, τότε ο κ. Μηταράκης, χωρίς να σταματήσει, μού φώναξε γελώντας, ότι για αυτό φταίει το…ΠΑΣΟΚ. Αμέσως όλη η ομάδα, έτσι όπως απομακρυνόταν, έβγαλε ένα δυνατό, ομαδικό ουουου χαχαχαχαχα, θεωρώντας, πιθανόν, ότι η ενοχοποίηση του ΠΑΣΟΚ ήταν η πιο έξυπνη και η πιο σωστή απάντηση στα προβλήματα του Λαού και ειδικά στα δικά μου προβλήματα, που στα 76 μου χρόνια ζω χωρίς σύνταξη και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι μου.
Επειδή λοιπόν αυτό το τρολάρισμα εις βάρος μου μού θύμισε χουλιγκάνους, θα συνιστούσα στον κ. Μηταράκη να μην κάνει παρέα με αληταράδες, αν δεν μάθαινα, εν τω μεταξύ, ότι επρόκειτο για κυβερνητικούς, οι οποίοι, εκείνη τη στιγμή, διαγωνίζονταν μεταξύ τους, για το ποιος θα δείξει το πιο απύθμενο θράσος και αλαζονεία.
Και όμως! Αφού είχα δημοσιεύσει το κείμενο “ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, Δέηση προς κάθε Έλληνα ή ευρωπαίο εισαγγελέα, που έχει τα κότσια να τα βάλει με το κτήνος”, το οποίο ήταν δέηση για την απονομή δικαιοσύνης και κτήνος είναι αυτό που ξεκινά από τον πρωθυπουργό και φτάνει έως τον τελευταίο Δ.Υ., κάτι άρχισε να συμβαίνει μέσα στον ΟΠΕΚΑ, που έμοιαζε με την επέμβαση της κυρίας Κοβέσι μέσα στον ΟΠΕΚΕΠΕ και άρχισα να ελπίζω ότι ίσως αυτός ο χώρος θα γίνει, επιτέλους, χώρα δικαίου και δημοκρατίας.
Επιπλέον, πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΑ, μου ζητήθηκε από άνθρωπο του γραφείου του κ. Μηταράκη εδώ στη Χίο, να του δώσω το ΑΜΚΑ μου και ότι αριθμούς μητρώου της ασφάλισής μου διαθέτω, επειδή γνώριζε την περίπτωση μου προς τιμήν του και ήθελε να το “κοιτάξει”. Εγώ, για να μην θεωρηθεί ότι ζητάω κάποιο ρουσφέτι, συμμετέχοντας έτσι, στη διαπλοκή και τη διαφθορά που έχουν διαλύσει τη χώρα μας, έγραψα μεν ό,τι αριθμούς ήταν και είναι απαραίτητοι, αλλά τους συνόδεψα και με ένα ενημερωτικό σημείωμα για κάθε ενδιαφερόμενο, το οποίο, όπως γράφω, μπορεί να κατατεθεί ακόμα και στην Βουλή των Ελλήνων, προκειμένου η περίπτωσή μου να βοηθήσει στην εξυγίανση κάποιου θεσμού ή νέας νομοθεσίας. Εννοείται ότι όλα αυτά δεν τα έδωσα μόνο στον άνθρωπο του Μηταράκη, αλλά και σε άλλους αγωνιστές της δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας, για να το κοιτάξουν και να το κυνηγήσουν.
Δεν εννοώ ότι η αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΑ οφείλεται σε μένα και τις ενέργειές μου, άλλωστε η έρευνα έφτασε μέχρι τη διεφθαρμένη υπάλληλο, η οποία τυχαίνει να είναι με το ΠΑΣΟΚ και σταμάτησε στο 2022, τότε δηλαδή που ξεκίνησε η δική μου περιπέτεια και η οποία συνεχίζεται. Όμως εγώ και η περίπτωσή μου είμαστε η απόδειξη ότι η διεφθαρμένη δημόσια υπάλληλος, φεύγοντας το ‘22 από τον ΟΠΕΚΑ, άφησε μια “δουλειά στρωμένη” για τον επόμενο Δ.Υ., ο οποίος, ασχέτως με το κόμμα στο οποίο ανήκει, συνεχίζει να τυρανά τον ελληνικό λαό και εμένα προσωπικά, επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη του το επιτρέπει. Και ο αγώνας συνεχίζεται!