Είναι οι ευθυτενείς που κατάπιαν τα σκουπόξυλα και παρουσιάζονται χαμογελαστοί και υπόσχονται ότι θα πατάξουν την λιτότητα για να δούμε οι “λιγούρηδες” μέρα καλή. Είναι αυτοί που δεν μας εξηγούν ότι δεν μπορούμε να έχουμε και το σκύλο χορτάτο και την πίττα ολόκληρη. Βγήκαν πάλι οι οικονομολόγοι και οι επί παντός επιστητού να λογαριάσουν τα υπέρ και τα κατά των διαπραγματεύσεων. Άλλοι τα βρήκαν επαρκεί και επικερδή και άλλοι τα βρήκαν ανεπαρκή και ζημιογόνα. Βγήκε και ο παππούς της Ακρόπολης και κραύγασε ότι τα συμφωνηθέντα με τους Αριανούς και τους λοιπούς “Ευρωπαίους” είναι όχι μόνο ανεπαρκή αλλά και ενδοτικά και θα συνεχίσουν την ενδοχώρια λιτότητα και τον ραγιαδισμό. Μετά βγήκαν και κάποιοι άμεσα ενδιαφερόμενοι και διαμαρτυρήθηκαν ότι τα συμφωνηθέντα δεν είναι συμβατά με τα υποσχεθέντα προεκλογικά.
Στο τέλος βγήκαμε και εμείς οι αδαείς που μας αδίκησε ο Θεός γιατί μας έδωσε μόνο πέντε σπυριά μυαλό και σκεφτήκαμε τα εξής: Όταν διαπραγματευόμαστε ένα ψάρι ή ένα σπίτι και δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι αποκλείομαι την περίπτωση να μην το αγοράσουμε, τότε και ο πωλητής μας “γαζώνει” απολαυστικά, αλλά δεν είναι βλάξ να χαμηλώσει την τιμή. Όταν λοιπόν γίνονται οι δημοσκοπήσεις και επανειλημμένως δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι δεν θέλουμε την λιτότητα αλλά ούτε να βγούμε από την Ο.Ν.Ε., τότε απαιτούμε και την “πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο”. Τότε οι διαπραγματευτές που κατάπιαν τα σκουπόξυλα πιστοί στην λαϊκή εντολή δηλώνουν σε όλους τους τόνους ότι θέλουν να παραμείνουμε στην Ε.Ο.Κ. γιατί αν μας βγάλουν γνωρίζουν ότι τότε θα τους σταυρώσουμε σαν τον Χριστό. Τότε λοιπόν ο άνθρωπος που είναι στο καροτσάκι και που δεν έχει οίκτο και έλεος για τους “πλεονέκτες και τους ακαμάτες Ρωμιούς”, θέλει και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο νηστικό. Όμως επειδή ο νηστικός σκύλος δαγκώνει, του βάζουν ένα φίμωτρο και ένα λουρί και κοιμούνται όνειρα γλυκά.
Κάποτε έφεραν σε μια άγνωστη ήπειρο κάτι ξυπόλυτους, κλέφτες όχι από συνείδηση αλλά από ανάγκη και τους έβαλαν να την εξημερώσουν. Μέσα από αγώνες επιβίωσης σφυρηλάτησαν τις αξίες της ομόνοιας, της αγάπης και της αλληλεγγύης . Αν και δεν είχαν χρήματα να εκμεταλλευτούν τον πλούτο της χώρας και την έδωσαν σε επενδυτές έχουν το καλύτερο κοινωνικό κράτος στη γη, αντίθετα με την πλούσια Βραζιλία που πεινά. Εμείς ψάχνουμε για ευεργέτες και για τον οίκτο του ανθρώπου με το καροτσάκι που μας φτύνει, να μας κρατήσει στην Ο.Ν.Ε. αλλά να μη μας αφήνει νηστικούς όμως αυτός στο τέλος θα μας βάλει και το φίμωτρο για να κοιμάται ύπνο βαθύ. Είναι και κάτι “κουτοί” που δεν μπορούν να χαϊδεύουν αυτιά. Αυτοί πάλι εύχονται να τους θυμηθεί το συντομότερο ο Θεός.