Όπως φαίνεται τα τελευταία χρόνια οι δυτικές κοινωνίες, και όχι μόνο, περνάνε από μια αυξανόμενη κοινωνική αλλά και οικονομική κρίση, κυρίως όμως στον τομέα των αξιών. Αποτέλεσμα; -κατά τα φαινόμενα- ο πολιτισμός γενικότερα να βρίσκεται σε κατάρρευση!
Και αυτό λόγω της απαξίας, αν όχι της θυσίας, της ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας στο βωμό τού κέρδους και γενικά των συμφερόντων. Φαίνεται πως το υλικό συμφέρον υπερτερεί οποιασδήποτε άλλης αξίας, λογική που επηρεάζει ακόμα και τη σκέψη, με τη δημιουργία πλασματικών αναγκών... Τα παραπάνω (και πολλά περισσότερα) συμβάλλουν στη δημιουργία πλασματικών αναγκών που θεωρούνται απαραίτητες για τον "αντιπνευματικό" άνθρωπο καταναλωτή και φτάνουν μέχρι την κοινωνική του αποξένωση. Ενώ η κοινωνία είναι ανάγκη να αντιληφθεί πως ο ατομισμός είναι αντίθετος με την κοινωνική συνοχή και οδηγεί στην απομόνωση, πράγμα που εν τέλει είναι αντίθετο στην ελευθερία. Στις μέρες μας είναι φανερό, πως το αξιολογότερο πρόβλημα είναι, "να αντικατασταθεί ο ατομικός λόγος με τον κοινωνικό διάλογο". Αυτό θα επιτευχθεί με δύο τρόπους: είτε εντάσσοντας τον άνθρωπο στη φύση, δηλαδή στα φυσικά και υπαρκτά πράγματα που στηρίζονται σε ανθρώπινους και όχι εξαναγκαστικούς κανόνες, είτε να τον καταστήσομε δούλο μιας λογικής που στηρίζεται στην επιβολή ακόμα και στην καταπίεση ή στην "ανάγκη" μιας αλλοτριωμένης και αναγκαστικής εργασίας για τον προσπορισμό χρημάτων, που αρκούν μόνο για την αποφυγή τού βιολογικού θανάτου.
Αυτά τα ελάχιστα, με μια μεγάλη Καληνύχτα!