Σελίδες Λογοτεχνίας «Ανάσταση» με άλλο μάτι

Τρί, 27/04/2021 - 19:06

 

                       

Πεζογράφημα.

Θα σε περιμένω, στους άδειους δρόμους το βράδυ της ανάστασης αδερφέ μου μοναχικέ, επαίτη, κουρελή, άστεγε...

Θα σε περιμένω την ώρα που τα βαμμένα χείλη, θα ακουμπάνε τα πόδια ενός σταυρού, που πάνω του πόνεσε ένας δικός μας, ένας σαν κι εμάς.

Θα σε περιμένω την ώρα που οι πολύχρωμες λαμπάδες με τις κορδελίτσες, θα υπάρχουν επάνω σε χέρια, που αγαπημένε μου αδερφέ, σ’ έδιωξαν την ώρα που τους ενόχλησες στην πολυτελή καφετέρια, γιατί τόλμησες κι εζήτησες ένα τσιγάρο ή το αντίτιμο για μισό κουλούρι...

Θα σε περιμένω κι εσένα βρώμικο μικρό ορφανό παιδάκι, που η κυρία που τώρα σταυροκοπιέται με γελοίο προσποιητό θλιμμένο ύφος, σ’ έδιωξε με αποστροφή και αηδία την ώρα που κοίταγες με λαχτάρα, το καινούργιο πασχαλινό ηλεκτρονικό παιχνίδι του παχύσαρκου, κακομαθημένου εγγονού της.

Θα σε περιμένω την ώρα που το Άγιον φως, θα γυαλίζει στο φαλακρό γλοιώδες πρόσωπο του «κυρίου» μικροκαταστηματάρχη, που ασφυκτιά μέσα στο παλιό κοστούμι του και η γραβάτα, τον πνίγει στο λιπαρό χοντρό λαιμό του.

Αυτόν, τον αξιοσέβαστο «κύριο»! Που μ’ έκδηλη πρόστυχη λαχτάρα κοιτά το κοριτσάκι που η μαμά του κρατά με υπερηφάνεια και το έντυσε, υπακούοντας σε παλιά δικά της απωθημένα, με κοντό φουστανάκι για να φανούν τα καλλίγραμμα πόδια του και το μακιγιάρισε, σαν μέλλουσα πορνοστάρ.

Με καμάρι η χοντρή συμβία του εν λόγω «κυρίου» δίπλα του, έχει φέρει τον κορσέ της στα όρια αντοχής και κοιτά με αγωνία του καμπαναριού το ρολόι γιατί… πεινάει και γιατί οι λουστρινένιες γόβες της που πήρε σε προσφορά… την στενεύουν.

Θα σε περιμένω την ώρα που θα καίγεται ο Ιούδας και θα φεύγουν βιαστικά να φάνε οι καλοί χριστιανοί πριν ο ιερέας τριτώσει το αναστάσιμο άγγελμα, για να δούμε μέσα από τις τρύπες του σακακιού σου τ’ αστέρια και τα φωτισμένα παράθυρα των κοινωνικά, αποδεκτών ανθρώπων.

Κι εκεί, στο μεγάλο πασχαλινό γιορτινό τραπέζι των δήμων και των εκκλησιών, θα βρεθούμε να γιορτάσουμε παρέα με κρέας στα πλαστικά μπολάκια και σ’ ένα πλαστικό ποτηράκι θα μας δώσουν κρασί.

Προσπάθησε σε παρακαλώ να δείχνεις χαρούμενος, γιατί θα είναι και των τηλεοράσεων οι κάμερες, ν’ αποθανατίσουν την καλοσύνη και την κρατική μέριμνα που κρατά και ορίζει τις τύχες και τη ζωή μας.

Εμείς, θυμήσου, για να χαρεί και ο επιδοτούμενος αμερόληπτος καναλάρχης, πρέπει χαμογελαστοί να δείξουμε την δυστυχία μας για να έχει ακροαματικότητα το δελτίο ειδήσεων στα γεμάτα χαρούμενα τραπέζια « των άλλων», που θα μας βλέπουν χορτασμένοι και θα ρεύονται το φαγητό και την χωνεμένη συνείδηση τους...

Θα σε περιμένω, μην αργήσεις γιατί θα είμαστε μεγάλη παρέα… Θα είναι στο μεγάλο τραπέζι εμάς «των διαφορετικών», όλοι οι γέροι και οι γριές που πέθαναν εφέτος από το κρύο.

Θα είναι και οι άνεργοι, που χάσανε το σπίτι τους και τη ζωή τους από την ευεργεσία του κράτους για τις τράπεζες.

Θα είναι παρέα μας και οι ψυχές αυτών που πνίγηκαν στα παγωμένα νερά γιατί πιστέψανε, ότι φεύγοντας και αλλάζοντας τόπο θα ξεγελάσουν και θα κρυφτούν από την μοίρα τους.

Θα είναι μαζί μας και οι ψυχές των παιδιών που χάθηκαν στις εκτρώσεις που πολλές φορές οι ανάγκες της επιβίωσης και της κοινωνίας επέβαλαν και ποτέ δεν έζησαν.

Θα είναι μαζί μας και αυτοί που δεν άντεξαν να βλέπουν την δυστυχία της γυναίκας τους και των παιδιών τους, θεωρώντας τον εαυτό τους υπαίτιο και ζήτησαν την συγγνώμη και την ελάχιστη αξιοπρέπεια στο θάνατο.

Θυμήσου μονάχα, να κρατήσουμε ανάμεσά μας μια καλή θέση για τον μεγάλο «Φίλο μας, Πατέρα κι Αδελφό μας».

Θα Τον γνωρίσεις εύκολα… Είναι σαν κι εμάς. Πεινασμένος, πονεμένος, κουρελής...

Θα Τον γνωρίσεις εύκολα γιατί στο μέτωπο στα χέρια και τα πόδια Του, έχει πληγές από αυτές που μόνο οι άνθρωποι ξέρουν να κάνουν. Πληγές που ποτέ δεν γιατρεύονται και 2021 χρόνια συνέχεια, στάζουν αίμα…

Κράτα Του μια θέση ανάμεσά μας και αν δεν βρούμε, δεν πειράζει… Του έχουμε εμείς μια θέση κρατημένη πάντα στην καρδιά μας.

Κωνσταντίνος Βολάκης.

Εύχομαι η Ελληνική  –Λαμπρή-  να μας γεμίζει κουράγιο και ελπίδα.

Η –Ανάσταση- να φέρει αναζωπύρωση των ναρκωμένων αισθημάτων μας μαζί με την ποθούμενη ευτυχία, στην ζωή μας.

Χρόνια Πολλά

Κάθε αστέρι κι ένα καλό για όλους και όλες σας !