Αξιοθαύμαστη Ελευθερία

Τρί, 11/08/2020 - 10:10

Ήταν η ιδρύτρια και δημιουργός της Χορωδίας Χίου μαζί με τον Τζόνυ Μελέκο και κάποιους άλλους «ψαγμένους» αρκετά χρόνια πριν… Την υπηρέτησε με συνέπεια και με πολλές περγαμηνές που κέρδισε σε αμέτρητα φεστιβάλ, ακόμα και διεθνή, πάνω από 35 χρόνια. Την ανέδειξε σε μία από τις καλύτερες της χώρας. Μας χάρισε καταπληκτικές συναυλίες τις οποίες χαρήκαμε και με τις οποίες ενθουσιαστήκαμε. Και κάποια στιγμή παραιτήθηκε από την αγαπημένη της και, ενώ περιμέναμε ότι θα ξεκουραστεί και θα χαλαρώσει, έβαλε άλλες πρωτοβουλίες στα σκαριά! Ίδρυσε τη Μούσα Ελληνική, αφού το αίμα νερό δεν γίνεται και προφανώς ήθελε κάπου να εκτονώνεται, και την ΘΑΛίΑ -γιατί τα χρόνια περνούσαν και όλοι μεγαλώναμε- με προσοχή στους ηλικιωμένους…

   Ο λόγος για την αξιοθαύμαστη Ελευθερία Λυκοπάντη που, σαν της θάλασσας τα κύματα, ποτέ δεν ησυχάζει. Και είναι να απορεί κανείς με την υπομονή και την επιμονή της, αλλά και με την όρεξη και τη διάθεσή της για δημιουργία, ειδικά στο μουσικό πεδίο. Είναι από τις περιπτώσεις που σε εντυπωσιάζουν και, αυθόρμητα, αναρωτιέσαι πώς τα καταφέρνει και ολοκληρώνει ό,τι αναλαμβάνει και μάλιστα, πολύ σπουδαίο, με τόσο μεγάλη επιτυχία…

   Όπως το Φεστιβάλ Μούσα Ελληνική, που πέτυχε να  καθιερώσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, με πρόσκληση πολλών μουσικών περιωπής και με ποιοτικές εκδηλώσεις που δεν θα απολαμβάναμε ποτέ στη Χίο. Παλεύοντας ουσιαστικά μόνη, με τιτάνια προσπάθεια να εξασφαλίσει το κόστος για την πραγμάτωσή του.

  Και τι σημαίνει από εκπαιδευτικής και καλλιτεχνικής πλευράς ένα Φεστιβάλ, που τολμάει, το μοναδικό σε όλη την Ελλάδα, να καταπιάνεται με θέμα τόσο "αντιεμπορικό", όπως είναι η σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία. Είναι πια θεσμός και ως τέτοιον πρέπει να τον αντιμετωπίζουν όλοι και ιδιαίτερα οι Αρχές του τόπου και να συμβάλλουν στην πραγματοποίησή του.

   Και κάθε καλοκαίρι, μας χαρίζει όμορφες μουσικές στιγμές και όχι μόνο. Όπως το φετινό, που ήταν αφιερωμένο στη «Μουσική και στο Λόγο», που συγκέντρωσε και πολλούς θεατές και ακροατές. Ένα φεστιβάλ που δεν απευθυνόταν μόνο σε μυημένους στα ιδιαίτερα μουσικά πράγματα, αλλά είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον για όλους όσοι ασχολούνται και με τη λόγια παράδοση. Και με κερασάκι στην τούρτα, τη συναυλία αφιερωμένη στον Μάνο Χατζιδάκι στην πλατεία Βουνακίου.

   Και είναι να απορεί κανείς με τη δυναμική αυτής της γυναίκας, αλλά και από την καλλιτεχνική έμπνευσή της καθώς όλο το πρόγραμμα ήταν εξαιρετικό. Και μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι ένα φεστιβάλ. Παρέα με τον Αλέξανδρο Καλογερά δημιούργησαν πάλι θαυμάσιες παραγωγές. Τους ευχαριστούμε.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα