Στην κυριολεξία από τα μούτρα μας έπιασε ο βοριάς το απόγευμα της Δευτέρας, αλλά προσωπικά τον χάρηκα. Μετά από τόσες μέρες καύσωνα, που μας είχε μπαϊλντίσει, ήταν απολαυστικό το δροσερό αεράκι που τόσο πολύ μας είχε λείψει. Ήταν τόσο ευεργετικό και ζωογόνο. Ήταν μία ανάσα δροσιάς που όλοι πιστεύω την είχαμε ανάγκη. Έστω και με ένα 8άρι μποφόρ.
Βέβαια μια αλήθεια είναι ότι το… παραξήλωσε, ανεβάζοντας ένταση μέχρι το βράδυ, και μας θύμισε χειμωνιάτικο βοριά. Φουρτούνιασε κι η θάλασσα, αλλά ευτυχώς δεν βουρκωθήκαν τα βουνά που θα εγκυμονούσε και κίνδυνο βροχής. Και, εδώ που τα λέμε, καλή θα ήταν η βροχή αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε και κάποιους μαστιχοπαραγωγούς οι οποίοι θα μπορούσαν να πάθουν καταστροφή.
Αν περνούσατε από το κεντρικό λιμάνι μας θα διαπιστώνατε τα κύματα να χορεύουν τρελά, κάτι που συμβαίνει μόνο στη βαρυχειμωνιά. Και στο λιμανάκι της Αγίας Ερμιόνης οι βάρκες ήταν σε ρυθμό ροκ εντ ρολ.
Πάντως, παρά το ότι η ένταση των αέρηδων δυνάμωσε πολύ, έχω την αίσθηση ότι και πάλι δεν μας πείραξε. Είχαμε βαρεθεί τα καυτά χάδια του καλοκαιριού και αναζητούσαμε λίγη δροσιά. Προβληματίστηκα να πάω για μπάνιο ή να μην πάω αλλά τελικά δεν πήγα γιατί και χτες, παρά το ότι μαϊνάρισε λίγο ο καιρός, είχε και μια σχετική ψυχρούλα…
Και, βέβαια, προχτές το βράδυ δεν μας «σήκωνε» ούτε και η αυλή μας που τόσο απολαμβάναμε μέχρι πρόσφατα. Πήραμε και μια ζακετούλα και ρίξαμε στους ώμους, αλλά γρήγορα κλειδωθήκαμε μέσα και ακούγαμε τον βοριά να λυσσομανά και να σφυρίζει.
Ήταν η πρώτη φθινοπωρινή μέρα αλλά πιστεύω δεν δυσανασχετήσαμε και πολύ. Έτσι κι αλλιώς μέχρι το τέλος του μήνα, αλλά και τον Οκτώβρη, θα έχουμε και άλλες καλοκαιρινές μέρες. Όμως αυτό το διάλειμμα έχω την εντύπωση ότι ήταν ευεργετικό και το χαρήκαμε. Η ανάσα που πήραμε μας αναζωογόνησε και ας πήγαν κάποιοι από εμάς να γκρινιάξουν…
Του Δημήτρη Φρεζούλη
