«Δυο αδελφοί» τέλος…

Τετ, 04/05/2022 - 12:32
«Δυο αδελφοί» τέλος…

Όπως για τους ανθρώπους έτσι και για τις βάρκες και τα καΐκια κάποια στιγμή έρχεται το μοιραίο τέλος… Όταν καβατζάρουν τα 80 ή τα 90 τα πράγματα δυσκολεύουν και δυστυχώς «φεύγουν» από τη ζωή…

Όπως η βάρκα με την ονομασία «Δύο αδελφοί» που παρέπεμπε σε δυο αδελφούς ψαράδες (τον Αργύρη και τον Κώστα Φραντζέσκο) που μπορεί οι ίδιοι να είχαν «φύγει» αρκετά χρόνια πριν, αλλά η βάρκα τους επέμενε να είναι «ζωντανή»… Όμως κάποια στιγμή κι αυτή παρέδωσε τα όπλα και φυσικό επόμενο ήταν.

Μια ολόκληρη ζωή μέσα στη θάλασσα, φορτωμένη με δίχτυα ή παραγάδια, αλλά και με ψάρια, με μπουνάτσες, αλλά και κάτω από κακές καιρικές συνθήκες, με τα κύματα να δέρνουν ανελέητα την πλώρη της. Μια βάρκα που έδωσε ψωμί στα δύο αδέλφια και έθρεψαν τις οικογένειές τους σε εποχές δύσκολες.

Δυο παλιοί ψαράδες που πάλευαν χρόνια ολόκληρα με τα κύματα και τις αναποδιές της φύσης. Αλλά και με κινδύνους μεγάλους όταν τους κυνηγούσε η τουρκική καταδίωξη. Μάλιστα μια φορά που τους συνάντησε στο νησάκι Πάσπαργο, ανοικτά της Αγ. Ερμιόνης, έπεσαν στη θάλασσα για να μη συλληφθούν και κολυμπώντας έφτασαν μέχρι τη μέση των στενών για να τους παραλάβουν στη συνέχεια κάποιοι συνάδελφοί τους. Και ποτέ δεν έκαναν πίσω, δεν λιγοψύχησαν. Άλλοτε κανακεύοντας το ανήμερο «θηρίο», άλλοτε βλαστημώντας το, άλλοτε κολυμπώντας να γλυτώσουν από τα χέρια των Τούρκων.

Μια βάρκα που μπορεί να ήταν μικρή αλλά με τη δεξιοτεχνία των δύο αδελφών γέμιζε ψάρια σε εποχές που η κατάσταση των αλιευμάτων δεν είχε τα σημερινά χάλια.

Την πλησίασα παροπλισμένη και στα ρουθούνια μου ήρθε η μυρωδιά του ξύλου, της μπογιάς και η ψαρίλα. Και βλέποντας και το κουβούσι αναρωτήθηκα πόσες -χιλιάδες υποθέτω- φορές και οι δύο ξέκλεψαν έναν ύπνο, έστω και όχι άνετο, μέσα σ’ αυτή την «τρύπα»… Και σκέφτηκα, ακόμα, με πόση πίκρα και λύπη κάποια στιγμή την εγκατέλειψαν και ταξίδεψαν δια τας αιωνίας μονάς «ψαρεύοντας» στους ουρανούς.

Το ωραίο είναι ότι και οι δυο γιοι του Αργύρη μπολιάστηκαν με το ψάρεμα… Ο Σιδερής έφτιαξε και ένα καΐκι με την ίδια ονομασία και συνεχίζει να ψαρεύει με το «Αργύρης Φ». Και ο Γιώργης (ο θρυλικός «Ζαΐρ») ακολούθησε το πάθος του πατέρα για το ψάρεμα, αλλά εκείνος έγινε καπετάνιος. Όμως όποτε είναι ξέμπαρκος εξακολουθεί να έχει το ίδιο πάθος για τη θάλασσα και το ψάρεμα.

Τις προάλλες γράφτηκε η τελευταία πράξη της ζωής της βάρκας «Δυο αδελφοί», καθώς ήταν παρατημένη σε μια άκρη του λιμανακιού παροπλισμένη πολλά χρόνια. Τα ξύλα είχαν ανοίξει εδώ και καιρό, είχε ορφανέψει από όλα όσα μια φορά κι έναν καιρό της έδιναν ζωή και έπρεπε να «αδειάζει και τον τόπο»…
Με πόνο ψυχής ο Γιώργης κι ο Σιδερής την έκαψαν. «Δύο αδελφοί» τέλος!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα