Ερημοποίηση εν όψει…

Τετ, 04/08/2021 - 07:30
Ερημοποίηση εν όψει…

Πριν από πολλά χρόνια, παιδί ήμουν, είχα δει μια ταινία που, επειδή με είχε συγκλονίσει, γι’ αυτό και έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου… Το σενάριο παρουσίαζε τον πλανήτη μας που είχε ερημοποιηθεί. Δεν υπήρχαν ούτε δέντρα, ούτε λουλούδια, ούτε ζώα, ούτε πουλιά, ούτε ποτάμια, ούτε λίμνες, ούτε, εν πάση περιπτώσει, τίποτα από αυτά που ομορφαίνουν και διατηρούν τη ζωή μας, όπως την ξέρουμε. Το μόνο που υπήρχε ήταν ένα μαύρο και άραχλο τοπίο και κάποιοι άνθρωποι που τριγυρνούσαν σαν χαμένοι…

Σε αυτό τον κόσμο λοιπόν υπήρχε μόνο μια αίθουσα κινηματογράφου. Και επειδή κάποιοι άνθρωποι δεν άντεχαν να ζουν σε μια τέτοια ατμόσφαιρα και σε έναν τέτοιο πλανήτη, αποφάσιζαν με τη δική τους θέληση να πεθάνουν. Μπαίνοντας στην αίθουσα αυτή, τους έδιναν ένα χαπάκι που δεν ήταν τίποτα άλλο από το να τους προκαλέσει έναν αργό θάνατο. Κάθονταν στην πολυθρόνα του κινηματογράφου, όπου άρχιζαν να προβάλλονται διάφορες σκηνές από το πώς ήταν μια φορά κι έναν καιρό η ζωή στη γη. Μπροστά από τα μάτια τους άρχιζαν να παρελαύνουν όλα εκείνα που κάνουν τη ζωή μας όμορφη. Δάση, δέντρα, λουλούδια, πουλιά, ζώα, θάλασσες, λιβάδια, ευτυχισμένοι άνθρωποι. Καθώς λοιπόν τα έβλεπαν όλα αυτά έσβηναν και σιγά - σιγά παρέδιδαν το πνεύμα…

Εκείνο τον καιρό το σενάριο μου φάνηκε φανταστικό και παράλογο. Να όμως, που στις μέρες μας, με όλα όσα βιώνουμε με τους καύσωνες μαμούθ, τις τρομακτικές πυρκαγιές και με τις κλιματικές αλλαγές που είναι ραγδαίες, βαδίζουμε ολοταχώς προς ερημοποίηση της γης μας. Ποιος μπορεί να αποκλείσει μια τέτοια εξέλιξη, αφού δεν θα μπορέσουμε να αντέξουμε μια τέτοια κατάσταση; Χρόνια φώναζαν οι περιβαλλοντολόγοι και οικολόγοι… Ποιος όμως είχε καιρό να τους χέσει, μετά συγχωρήσεως…;

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα