Γηπεδικό καρδιοχτύπι

Τετ, 25/05/2022 - 07:23
«Σώθηκε» ο Ηρακλής, παραμένει στην Α' Κατηγορία Χίου και την περίοδο 2022-2023

Ε, άι στο καλό, είπα στον εαυτό μου την προπερασμένη Κυριακή που βρέθηκα στο γήπεδο Θυμιανών να παρακολουθώ ένα κρίσιμο, όπως χαρακτηριζόταν, ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Παιζόταν μια ολόκληρη Κατηγορία καθώς η μία από τις δύο ομάδες θα «έπεφτε» στην αντίστοιχη κατώτερη… Και γιατί ψιθύρισα άι στο καλό; Μα γιατί συνέλαβα τον εαυτό μου να καρδιοχτυπά κατά τη διάρκεια του αγώνα. Και γιατί καρδιοχτυπούσα; Γιατί οι φάσεις εναλλάσσονταν και οι ομάδες τη μια στιγμή βρίσκονταν η μία στον παράδεισο και η άλλη στην κόλαση και αντίστροφα. Η αγωνία έφτανε στο κατακόρυφο ορισμένες στιγμές και τέτοιο συναίσθημα είχα να νιώσω πολλά χρόνια. Ίσως γιατί ο συγκεκριμένος αγώνας, όπως προανέφερα ήταν ζωής και θανάτου…

Βρε, πας καλά, αναρωτήθηκα κάποια στιγμή αλλά ούτε η αγωνία, ούτε το άγχος μου σταμάτησαν. Και να πείτε ότι δεν είχα σχέση με τα ποδοσφαιρικά; Μπα… Από μικρή ηλικία μια μπάλα ήταν η συντροφιά μου καθημερινά. Και όταν μεγάλωσα μέχρι και τα 60 μου είχα πάθος με το ποδόσφαιρο. Από τότε που άρχισε να μπασταρδεύει, απλά και μόνο βλέπω κανέναν αγώνα στην τηλεόραση, ενώ ήμουν και η αιτία να κυκλοφορήσει η «Αθλητική Χίος» και για 10 χρόνια δεν με έβλεπε μεσημέρι, απόγευμα και βράδυ Κυριακής το σπίτι μου…

Άλλο όμως ξεκίνησα να γράψω και παρασύρθηκα… Δεν περίμενα λοιπόν εκείνο το καρδιοχτύπι. Ένα καρδιοχτύπι που δεν το αισθάνομαι όταν βλέπω στην τηλεόραση παιχνίδια του Ολυμπιακού, ούτε πετάγομαι από την πολυθρόνα μου σε μια χαμένη ευκαιρία ή σε ένα γκολ. Άλλο όμως να βλέπεις τηλεόραση και άλλο να είσαι στο γήπεδο και να βιώνεις ζωντανά το ματς. Δεν έχει καμία σύγκριση το ένα με το άλλο…

Λόγω κορωνοϊού είχα να πάω στο γήπεδο δυο χρόνια και πήγα στο ματς Ηρακλή - Πανοινούσσιου. Κυρίως επειδή έπαιζε η ομάδα του χωριού μου. Και πώς να μην την υποστηρίξεις... Το παιχνίδι μου άρεσε, το έζησα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, στο τέλος έμεινα ικανοποιημένος, καθώς «σώθηκε» ο Ηρακλής, βίωσα και τη δυναμική παρουσία κάποιων πιτσιρίκων από τις Οινούσσες που ήταν πιο εκδηλωτικοί, ενώ οι δικοί μας περιορίστηκαν σε ένα «ΗΡΑ, ΗΡΑ», διαπίστωσα ότι τώρα πια οι φίλαθλοι δεν κουβαλούν ραδιόφωνα… μπαούλα για να ακούσουν τις μεταδόσεις των αγώνων και το κάνουν με ένα κλικ στο κινητό.

Καρδιοχτύπησα, λοιπόν, αλλά ευτυχώς χωρίς συνέπειες…

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα