Μετά από τρεις συνεχόμενες αργίες, εδώ είμαστε και πάλι να τα λέμε καθημερινά και για καθημερινά πράγματα. Εδώ που τα λέμε καλά ήταν, και αφήσαμε και το μυαλό μας λίγο να χαλαρώσει. Και οι τρεις αργίες υποχρεωτικές… Το Πάσχα, η δεύτερη μέρα και χτες η ετεροχρονισμένη απεργία που, ουσιαστικά, είναι αργία της Πρωτομαγιάς… Διασπασμένη κι αυτή όπως πάντοτε άλλωστε, με δύο συγκεντρώσεις αλλά σε διαφορετικές ημέρες… Η μία χτες από τη ΓΣΣΕ και η άλλη αύριο της ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ, στην οποία συμμετεχει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που η αυριανή ημέρα δεν είναι επίσημη αργία, αλλά απεργία, και να δούμε πόσοι θα τολμήσουν να απεργήσουν…
Όμορφο ήταν και το φετινό Πάσχα και ας μην ήταν λαμπρή, όπως θα άρμοζε στις περιστάσεις, η Κυριακή. Το ευχάριστο ήταν ότι είχε και συννεφάκια που δημιουργούσαν και σκιά και έτσι δεν χρειάζονταν μέτρα για τη σκίαση, αφού δεν μπορείς να κάθεσαι και να τρως με τον ήλιο να ντιντινίζει.
Κάποιοι σούβλισαν και έφαγαν και τις πέτσες, νοστιμότατες όπως πάντα, κατά τη διαδικασία του ψησίματος. Μόνο που αυτό το ψήσιμο θέλει ιδιαίτερη τεχνική και έτσι οι περισσότεροι προτιμήσαμε μόνο λουκάνικα και σουβλάκια και κατσικάκι με πατάτες στο φούρνο… Μόνο που κι αυτό ήταν όλο λίπος και με πολλά κόκκαλα και είδαμε και πάθαμε να το ξεψαχνίσουμε. Ήπιαμε και τα ρακάκια, τα τσιπουράκια και τα κρασάκια μας και το καταχαρήκαμε…
Πέρασε, λοιπόν, ακόμα ένα Πάσχα που θα ήταν πολύ καλύτερο αν δεν είχαμε την πανδημία και τους περιορισμούς της που μας στέρησαν κάποια πράγματα…
