Μνήμη Ματθαίου Μουντέ

Πέμ, 06/08/2020 - 08:59
Με πρωτοβουλία της ΠΕΚΕΒ, τιμήσαμε τη μνήμη του Μαθιού με ένα υπέροχο αφιέρωμα που ετοίμασε η ακαταπόνητη και πάντα εξαιρετική Στέλλα Τσιροπινά

Η βραδιά ήταν ονειρική, ποιητική θα τη χαρακτήριζα, με το ολόγιομο φεγγάρι να μας χαμογελά κι εμείς, όσοι βρεθήκαμε στον Όρμο του Λω, να «μεθάμε» με την ποίηση του Ματθαίου Μουντέ… Ενός Ματθαίου που μπορεί να «έφυγε» άδοξα, άδικα και ξαφνικά πριν 20 χρόνια (Φλεβάρης του 2000), αλλά εξακολουθεί να είναι ωσεί παρών στον Βροντάδο που γεννήθηκε και μεγάλωσε και αγαπούσε μέχρι την τελευταία πνοή του…

Χτες το βράδυ (σ.σ. 5/8/20), λοιπόν, με πρωτοβουλία της ΠΕΚΕΒ, τιμήσαμε τη μνήμη του Μαθιού με ένα υπέροχο αφιέρωμα που ετοίμασε η ακαταπόνητη και πάντα εξαιρετική Στέλλα Τσιροπινά. Μια Στέλλα που μας συνάρπασε στην κυριολεξία με την προσέγγισή της στη ζωή και στο έργο του Μουντέ. Και ειλικρινά θέλω να της βγάλω το καπέλο για την εξαίσια κατάθεση όλων των πτυχών της ζωής και της ποίησης του Μουντέ που τίμησε τη Χίο. Του Μουντέ που δεν έχανε ευκαιρία να μας φέρνει στο νησί μεγάλα ονόματα του καλλιτεχνικού κόσμου και να μας χαρίζει μοναδικές στιγμές πνευματικής μέθεξης.

Ό,τι και να γράψεις για τον κοσμοκαλόγερο  της Ουρανούπολης θα είναι λίγο. Η απώλειά του είναι ανεκπλήρωτη. Μας άφησε, βέβαια, παρακαταθήκη τις ποιητικές συλλογές του, οι οποίες αναλύθηκαν διεξοδικά από την Στέλλα στη χθεσινοβραδινή εκδήλωση μνήμης. Και αποδόθηκαν παραστατικά ποιήματα, πεζά και μελοποιημένα, ενώ η βραδιά έκλεισε με ένα υπέροχο νανούρισμα που είχε μελοποιήσει ο Σταύρος Ξαρχάκος.

Ο Ματθαίος Μουντές «έφυγε» στα 65 χρόνια του και πριν προλάβει καλά - καλά να χαρεί τη συνταξιοδότησή του που υποθέτω πως θα ήταν μια περίοδος πολύ δημιουργική για τον ίδιο. Ήταν η αιτία, πριν από πολλά χρόνιοα, να ανακαλύψουμε την ομορφιά και την γενεσιουργό δύναμη της πολιτιστικής και πνευματικής μέθεξης που σε «ανεβάζει» σε άλλους ουρανούς και σε οδηγεί σε άγνωστους πλανήτες. Άκουγες τη μελιστάλακτη φωνή του να μιλά για το Aιγαίο μας, για το Aιγαίο μας που έχει «ρίζα και διάρκεια» και σε απογείωνε. Πάντοτε σου προξενούσε ένα ιερό ρίγος με την υποβλητικότητα της φωνής του, της σκέψης, της άποψής του.

Θα του χρωστάμε αιώνια ευγνωμοσύνη για όλα όσα μας πρόσφερε και μπράβο στην ΠΕΚΕΒ, στη Στέλλα, στα παιδιά που έλαβαν μέρος και σε όλους όσοι συμμετείχαν στη χτεσινή βραδιά μνήμης. Την άξιζε ο Μαθιός και με το παραπάνω!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα