Ξέρω ότι η πολιτική δεν σας συγκινεί ιδιαίτερα, καθώς διαπιστώνω από τις αντιδράσεις σας, όποτε γράφω για κάποιο θέμα πολιτικό. Εκτός και αν οι περισσότεροι διαβάζετε τα γραφόμενα, άσχετα αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε, αλλά «φυλάτε τα ρούχα σας» μην εκδηλώνοντας τη γνώμη σας. Βλέπετε ανέκαθεν, από τότε που ακόμα και οι τοίχοι είχαν… αφτιά, μέχρι το σήμερα που οι παρακολουθήσεις είναι στην ημερήσια διάταξη, υπάρχει ο σχετικός φόβος μην «εκτεθούμε». Για το λόγο ότι η αντίδρασή μας υπάρχει ενδεχόμενο, για να μην πω η βεβαιότητα, πως θα καταγραφεί και ίσως να τη βρούμε μπροστά μας αν δεν είναι αρεστή στην εκάστοτε εξουσία.
Παλιά ήταν οι λεγόμενοι «μυστικοί» χωροφύλακες, που μόνο τέτοιοι δεν ήταν αφού φαινόταν σαν τη μύγα μέσ’ το γάλα, με το κοστουμάκι και τη γραβάτα τους. Οι οποίοι παρακολουθούσαν πού πάμε, τι κάνουμε, τι λέμε, ποια εφημερίδα διαβάζουμε, με ποιον συναναστρεφόμαστε, αλλά η εξέλιξη και ο εκσυγχρονισμός τους άφησε πίσω, ως μια θλιβερή καρικατούρα του παρελθόντος. Τα πράγματα εξελίχθηκαν και τώρα οι παρακολουθήσεις γίνονται εντελώς διαφορετικά και είναι αόρατα…
Όλα τα παραπάνω με αφορμή την παρακολούθηση του τηλεφώνου του Ανδρουλάκη, που αποκαλύφθηκε εντελώς τυχαία και που απασχόλησε την κοινωνία τον τελευταίο καιρό. Και ενώ περιμέναμε να πέσει άπλετο φως, όπως είχε υποσχεθεί ο πρωθυπουργός, πού καταλήξαμε; Ουσιαστικά στην προσπάθεια για «κουκούλωμα». Η κυβερνητική πλειοψηφία στην Εξεταστική απέρριψε όλα τα αιτήματα της αντιπολίτευσης να καταθέσουν ως μάρτυρες οι βασικοί εμπλεκόμενοι στην υπόθεση. Ταυτόχρονα, στην ΕΥΠ καταστράφηκε ο φάκελος παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη, στην ΑΔΑΕ απαγορεύτηκε με νόμο να ενημερώνει τα θύματα των υποκλοπών για την περίπτωσή τους και οι βασικοί ύποπτοι κρύφτηκαν πίσω από την παράνομη επίκληση του απορρήτου των ενεργειών τους.
Και έτσι είχαμε την ολοκλήρωση της κυβερνητικής επιχείρησης συγκάλυψης του σκανδάλου. Και βγήκαν και «Τα Νέα» του συγκροτήματος Μαρινάκη να πανηγυρίζουν στην πρώτη σελίδα και στο βασικό θέμα της προτάσσοντας τον τίτλο «Υποκλοπές τέλος». Γιατί τάχα η κοινωνία δεν ενδιαφέρεται για το θέμα.
Κάτι παρόμοιο δεν έγινε και με το μεγάλο σκάνδαλο της Ζίμενς; Όλοι αθώοι! Και μην ξεχνάμε και τη Νοβάρτις. Μα δεν υπάρχει τσίπα ντροπής, πια!
