Ποιητική μεταλαβιά

Τετ, 01/07/2020 - 08:36
Mια ξεχωριστή βραδιά η παρουσίαση του ποιητικού περιοδικού "Σείστρο"

Είχα γράψει πιο παλιά ότι, όπως λέγεται, «από λίγο ως πολύ όλοι οι Χιώτες είν’ λωλοί» αλλά όπως διαπιστώνω και «από λίγο ως πολύ, πολλοί Χιώτες είναι και ποιητές»… Ποιητές που το ξέρουν μόνο αυτοί και άντε και κάνα δυο γνωστοί που τους εμπιστεύονται ότι γράφουν κάποια ποιήματα… Και ναι μεν τα γράφουν, αλλά τα κρατούν κρυμμένα στα συρτάρια τους, για δική τους αποκλειστική χαρά και ευχαρίστηση. Και βέβαια δεν τολμούν να τα εκδώσουν για πολλούς και διάφορους λόγους, εκ των οποίων ο πρώτος και κυριότερος είναι ότι ντρέπονται, όπως λένε. Και, ακόμα, φοβούνται μήπως κάποιοι «ξύπνιοι» τους αποκαλέσουν και ψώνια, γιατί, βλέπετε, υπάρχουν και εκείνοι που τα ξέρουν όλα και μιλάνε επί παντός επιστητού…

   Έτσι πολύ χάρηκα που πρόσφατα παλιοί και νέοι χιώτες ποιητές και ποιήτριες εξέδωσαν ένα τεύχος, το «Σείστρο», με ποιήματά τους και μάλιστα φρόντισαν αυτά που δημοσιεύτηκαν να είναι, πιστεύω, από τα καλύτερά τους. Όλοι και όλες συνεισέφεραν ένα μικρό ποσό και να το, το «Σείστρο» να προσφέρεται δωρεάν, μια μεταλαβιά στο χώρο της ποίησης. Και συνευρέθηκαν μαζί με φίλους προχτές στην αυλή του πάλαι ποτέ 6ου Δημοτικού Σχολείου, δίπλα στη Βιβλιοθήκη… Πρώτη στάση το μικρό κηπάρι δίπλα στη Βιβλιοθήκη για ένα σφηνάκι σούμα ή τσίπουρου. Και πρώτο συναπάντημα, μετά την κρίση του κορωνοϊού, με φίλους αγαπητούς.  

   Χαμόγελα και χαιρετισμοί αλλά και αγκαλιές ακόμα και φιλιά οι πρώτες αντιδράσεις, τα «χαθήκαμε» έδωσαν και πήραν, κουβεντούλα σε δεύτερη φάση. Με λίγα λόγια μια ωραία ατμόσφαιρα, χωρίς εισαγωγικά, με φίλους και φίλες που αγαπάμε, μετά από πολύ καιρό. Ωραίος και ο χώρος, μαγικό τον χαρακτήρισε ο Κώστας Ζαφείρης, και συμφωνώ μαζί του και το κερασάκι στην τούρτα που δεν ήταν άλλο από τα ποιήματα. Μια όμορφη βραδιά μέθεξης με αριστουργηματικές απαγγελίες από ωραίες φωνές και παρουσίες (κι αυτό του Κώστα)…

   Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά. Και μπορεί η ποίηση να μη συγκινεί πολύ κόσμο, όμως χωρίς αυτή ο κόσμος θα ήταν πολύ φτωχότερος… Και μπορεί κάποιοι να αναρωτιούνται τι θέλει να πει ο ποιητής, αλλά δεν χρειάζεται να καταλάβεις. Χρειάζεται να προβληματιστείς, να αγαπήσεις, να ερωτευτείς, να δακρύσεις για να φτάσεις να αισθανθείς και να νιώσεις τι θέλει να σου πει ο ποιητής.

   Και οι δικοί μας, μας είπαν και έχουν να μας πουν πολλά ακόμα και μπράβο τους.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα