Πρωτοπόρος…

Τετ, 29/09/2021 - 10:03
Κωνσταντίνος Ε. Μάριος, φωτό: Σιδ. Λοΐζος

Έγραψα χτες δυο λόγια για τον Κωνσταντίνο Ε. Μάριο και αν επανέρχομαι και σήμερα είναι γιατί άξιζε πολύ περισσότερα. Με τιμούσε με τη φιλία του και «φάγαμε» πολλές ώρες, τότε που ήταν «στα πράγματα», να ανταλλάσσουμε απόψεις για τα θεατρικά μας. Πότε στο μικρό καταφύγιό του μέσα στο περιβόλι στον Κάμπο και πότε στην Αγία Ερμιόνη. Συμφωνούσαμε, διαφωνούσαμε, συνθέταμε. Η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές ήταν «βουλγαροκέφαλος», αλλά πάντα σου δικαιολογούσε την άποψή του, άσχετα αν ήταν σωστή ή όχι.

Βέβαια το πάθος του για το Θέατρο ήταν ξεχωριστό και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι «επί των ημερών του» είχαμε την ευκαιρία να δούμε μερικά από τα παγκόσμια αριστουργήματα. Και πιστεύω ότι τα θυμόμαστε όλοι γιατί δεν ξεχνιούνται και γιατί οι παραστάσεις ήταν άριστες. Δεν ξέρω από ποιο να αρχίσω και με ποιο να τελειώσω. «Μπόρα», «Ιβανώφ», «Ταρτούφος», «Λεωφορείον ο Πόθος», «Ιντερμέτζο», «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού», «Ο Μουγγός», «Ορέστης», «Φατς και Ζβου», «Ο Πατέρας», «Μιας πεντάρας νιάτα», «Τρόμος και αθλιότητα του Γ' Ράιχ», «Θεσμοφοριάζουσες», «Η Μαρία του Οκτώβρη» και τόσα άλλα. Ποιο να πρωτοθυμηθείς, αφού ήταν τόσα πολλά.

Και φυσικά ο Κωνσταντίνος μας έκανε να αγαπήσουμε το θέατρο και του χρωστάμε μεγάλη ευγνωμοσύνη. Και ανέβασε και πολλούς και πολλές στη σκηνή και τους έκανε ηθοποιούς με τη χαρισματική διδασκαλία του. Ήταν ένας άνθρωπος ανήσυχος που κοιμόταν και ξυπνούσε με το μυαλό του στη Θεατρική Παιδεία. Και ήταν μοναδικός. Δυστυχώς τον χάσαμε πρόωρα από τη Χίο. Κρατήσαμε όμως όσα απλόχερα μας πρόσφερε. Γι' αυτό και θα γραφεί στην ιστορία ως ο σκηνοθέτης που καθιέρωσε το θέατρο στη Χίο. Πρωτοπόρος και μοναδικός. Ας είναι αιωνία η μνήμη του…

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα