Στη μνήμη του Κωνσταντίνου…

Σάβ, 02/10/2021 - 07:34
Στη μνήμη του Κωνσταντίνου…

Από τον συμπατριώτη σκηνοθέτη Δημήτρη Παπασταμάτη μια μικρή κατάθεση στη μνήμη του Κωνσταντίνου Ε. Μάριου:  

«Σε κοιτώ που τολμάς να γίνεσαι θεός του ανθρώπου που δαμάζει την άπνοια του ανέμου.

Σε κοιτώ πάλι εκείνα τα δάκρυα, όσα τώρα τρεμοπαίζουν με τους εφιάλτες. Η φετινή ισημερία έμοιαζε τσακισμένη στη διάρκεια των εντάσεων, θέλεις να βρεθείς σε μια αιώνια λίμνη με τις νεράιδες. Η σάρκα σου να γεμίζει με αίμα δανεικό, πρέπει να γνωρίσεις τη μάχη του αετού.

Σε κοιτώ, ακόμη αγαπάς τα παιδικά σου όνειρα, αποζητάς την άδολη επαναστατημένη σου νιότη και ας είσαι πνιγμένος στην απομόνωση του τίποτα, ζαλισμένος από τη θολούρα του αλκοόλ. Δεν παίζεις πια με τα αστέρια, δεν είσαι εδώ.

Σε κοιτώ να συνεχίζεις τον ακροβολισμό των παρατηρήσεων συμβουλές δεν δίνει πια ο ακρωτηριασμός της επιλογής. Αφιερωμένη συνείδηση, άραγε να είχες δίκιο ως μονάχος, για την γαλήνη όταν ήρθε το δικό σου πλήρωμα της δικής σου ζωής.

Λάθη στους υπολογισμούς, ποτέ σου δεν συμμετείχες σε στημένα παιχνίδια, θέσεις σε ρόλους δεν σημαίνει να μοιάζεις, έλεγες. Και ας σε καταρράκωσαν όσα επέλεξες να γίνουν. Χάθηκες σε αποστάσεις που σε ξέχασαν, πληγώνει ακατάπαυστα, ανθρώπινη πρακτική κενότητας μίσους. Υπολανθάνουσα η σκέψη.

Πρόλαβες να φύγεις, χαμηλώνοντας τα μάτια, αποστρέφοντας το βλέμμα με εκείνη την αθωότητα που σέβονται οι περιπλανώμενοι στην στα σχόλια της μοίρας, σχόλια που δεν μαγεύουν την μνήμη της λήθης.

δπ* 029092021-Ενιοστιογράμματα-Σκέψεις. Στη μνήμη του φίλου Συμμαθητή και Συνεργάτη Κωνσταντίνου Μάριου Ξύδα, Ευχαριστώ τον Δημήτρη που μας τον θύμισε.»

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα