Το γκρέμισμα του περιπτέρου στην συμβολή των οδών Κουντουριώτου και Καλαμπόκα είναι μια θετική κίνηση όμως με αφορμή αυτή την καλή εξέλιξη, ο εκπαιδευτής υποψήφιων οδηγών, Μιχάλης Κουτρής, με συνέντευξή του στο Ράδιο "Α" μας προτρέπει να εστιάσουμε στον ανθρώπινο παράγοντα και να "γκρεμίσουμε" τις κακές οδηγικές συμπεριφορές μας, διότι όπως λέει χαρακτηριστικά, το οξύμωρο που υπήρχε στη συγκεκριμένη περίπτωση και συνέβαλε στην πρόκληση τροχαίων, ήταν "να μην βλέπει ο οδηγός κι αντί να σταματά να παραβιάζει το στοπ".
Μάλιστα επεσήμανε τον κίνδυνο που ελλοχεύει, τώρα που δεν θα υπάρχει το πρόβλημα της ελλιπούς ορατότητας, κάποιοι να επιταχύνουν περισσότερο με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
"Σήμερα που έγινε κάτι σωστό, είναι η πραγματική ευκαιρία να ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για την οδική ασφάλεια στη Χίο. Να εμπλακούν όλοι οι φορείς. Να δούμε τις υποδομές. Να δούμε τον φωτισμό. Να δούμε τα επικίνδυνα σημεία. Να δούμε τι μπορούμε να διορθώσουμε", επανέλαβε ο κος Κουτρής ο οποίος νωρίτερα είχε κάνει την παρακάτω ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:
"Σήμερα, 14 Ιανουαρίου, στη Χίο έγινε κάτι απλό αλλά ουσιαστικό: γκρεμίστηκε ένα ερείπιο περίπτερο που για χρόνια δυσκόλευε σοβαρά την ορατότητα στη συμβολή δύο δρόμων.
Ήταν μια απόφαση που συζητιόταν καιρό – και πλέον έγινε πράξη. Και αυτό είναι θετικό. Είναι ένα μικρό βήμα που όμως σώζει ζωές.
Συνήθως, μιλάμε για οδική ασφάλεια όταν έχει ήδη συμβεί το κακό. Όταν κάποιος έχει τραυματιστεί. Όταν κάποιος έχει χαθεί. Τότε όλοι γινόμαστε ειδικοί, όλοι κάνουμε μαθήματα ΚΟΚ και ηθικής, όλοι βιαζόμαστε να πούμε κάτι.
Την ώρα όμως της απώλειας, το μόνο που ταιριάζει είναι σιωπή και σεβασμός. Γιατί ο πόνος δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης.
Αντίθετα, σήμερα που έγινε κάτι σωστό, είναι η πραγματική ευκαιρία να ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για την οδική ασφάλεια στη Χίο. Να εμπλακούν όλοι οι φορείς. Να δούμε τις υποδομές. Να δούμε τον φωτισμό. Να δούμε τα επικίνδυνα σημεία. Να δούμε τι μπορούμε να διορθώσουμε.
Όμως ας είμαστε ειλικρινείς:
Ακόμα κι αν φτιάξουμε όλους τους δρόμους, ακόμα κι αν βελτιώσουμε όλες τις διασταυρώσεις, αν δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, δεν θα αλλάξει τίποτα.
Ο ανθρώπινος παράγοντας είναι το κλειδί.
Ο οδηγός. Ο πεζός. Ο μοτοσικλετιστής.
Εμείς.
Σε σημείο κακής ορατότητας πρέπει να κόβουμε ταχύτητα.
Σε δρόμο κακού φωτισμού πρέπει να είμαστε διπλά προσεκτικοί.
Σε κακοσυντηρημένο οδόστρωμα πρέπει να προσαρμοζόμαστε.
Όχι γιατί μας το επιβάλλει κάποιος, αλλά γιατί προστατεύουμε τον εαυτό μας.
Αυτό που μαθαίνουμε στα παιδιά είναι απλό:
Nα προβλέπουν το λάθος του άλλου.
Να μη θεωρούν ποτέ δεδομένο ότι όλοι γύρω τους θα φερθούν σωστά.
Και αυτό ισχύει και για εμάς.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην οδική ασφάλεια δεν είναι «οι άλλοι».
Είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Ναι, χρειαζόμαστε καλύτερες υποδομές.
Ναι, χρειαζόμαστε περισσότερη αστυνόμευση και έλεγχο.
Αλλά πάνω απ’ όλα χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας.
Γιατί στον δρόμο δεν μπαίνουμε για να αποδείξουμε τίποτα.
Μπαίνουμε για να φτάσουμε και -κυρίως- για να επιστρέψουμε ασφαλείς."
