Τα ιστορικά γεγονότα μικρά ή μεγάλα στη διαδρομή της ανθρώπινης κοινωνίας έχουν τη δική τους βαρύτητα και αποτελούν στοιχείο πολιτικής αντιπαράθεσης. Η επίκληση της «ιστορικής ουδετερότητας», των «ίσων αποστάσεων», της «εθνικής συμφιλίωσης», της «μη αναμόχλευσης παθών» και της «προσθαφαίρεσης νεκρών» δεν έχουν απλά να κάνουν με την επιθυμία «να μην ξύνουμε πληγές», αλλά με την εργαλειοποίηση της διαστρεβλωμένης ιστορίας, προκειμένου να διατηρείται η αστική καπιταλιστική εξουσία στην κοινωνία.
Το ζητούμενο είναι: Από πια πλευρά της ιστορίας τοποθετείσαι… Το ΚΚΕ προσεγγίζει την ιστορία με βάση τη μαρξιστική θεώρηση: «ως ιστορία ταξικών αγώνων»1. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση των ιστορικών γεγονότων έγκειται από ποια πλευρά τα προσεγγίζεις, απ’ τα συμφέροντα της εργατικής τάξης ή της αστικής τάξης.
Η Ιστορία του νησιού μας και ιδιαίτερα της εμφύλιας σύγκρουσης 1946-49 έχει γραφτεί απ’ τους νικητές, που έχουν την εξουσία μέχρι σήμερα και υλοποιούν τις πολιτικές τους, δια των κυβερνήσεών τους, το χρέος μας, δεν έχει ξοφληθεί ακόμα για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας.
- Χρειάστηκε να περάσουν 38 χρόνια για να αναγνωριστεί η ΕΑΜΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, με το νόμο 1285/82 στην ελληνική βουλή στις 23-8-1982, όπου καθιέρωνε την 25 Νοέμβρη – ημέρα ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου- ως επίσημη μέρα της Εθνικής Αντίστασης.
- Χρειάστηκαν 40 χρόνια από το 1949 (λήξη του εμφυλίου πολέμου) μέχρι της 18-9-1989, για να ψηφιστεί ο νόμος 1863/1989, «Άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949» και να αναγνωριστεί επίσημα ως εμφύλιος πόλεμος και να διαγραφούν από τα επίσημα κυβερνητικά κείμενα και βιβλία τα αστικά ιδεολογήματα περί «συμμοριτισμού», «ΕΑΜοβούλγαρων», «ξενοκίνητων» κ.λ.π.2
- Χρειάστηκε να χυθεί πολύ αίμα μέχρι το 1974 στα εκτελεστικά αποσπάσματα, τις φυλακές, τα ξερονήσια, στους δρόμους, τις διαδηλώσεις, από αριστερούς, δημοκράτες, κομμουνιστές, για να αποκατασταθεί η αστική δημοκρατία στην Ελλάδα.
- Χρειάστηκε το λαϊκό κίνημα να «γκρεμίσει» πολλούς αντιδραστικούς καπιταλιστικούς νόμους που στήριζαν το αστικό οικοδόμημα, όπως τους αναγκαστικούς νόμους: 462/10-7-1945,τον 890 /5-2-1946, το 942/15-2-1946, τον 509/24-12-1947 «Περί μέτρων ασφαλείας του Κράτους, του πολιτεύματος του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών», που έθεσε το ΚΚΕ εκτός νόμου, τα Ψηφίσματα: το ΛΖ’ «στέρησης της ελληνικής ιθαγένειας», το ΛΑ’ «Περί (…) εκτάκτων μέτρων αφορώντα τη δημόσιαν τάξιν και ασφάλειαν…», το Θ’ «Περί εξυγιάνσεως των δημοσίων υπηρεσιών…», το Γ’ ψήφισμα 18-9-1946, που αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του αστικού κράτους, αφού θέσπισε «τα έκτακτα μέτρα αφορώντα την Δημόσιαν τάξιν και ασφάλειαν του Κράτους», για να «γυρίσουμε» στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία των δύο κομμάτων, που εναλλάσσονται στην κυβερνητική εξουσία.3
- Χρειάστηκε πολύ μεγάλη προσπάθεια και θυσία (στερήσεις, ξυλοδαρμοί, κυνηγητό, φακέλωμα, χαφιεδισμοί, προσφυγιά, πόνος, δάκρυα, σφιγμένες γροθιές και χείλη) από τα στελέχη, τα μέλη του ΚΚΕ και τις οικογένειές τους, για να αντιμετωπιστεί η αστική -φασιστική βαρβαρότητα του κράτους και του παρακράτους και όπως έλεγε ο ποιητής του λαού Γιάννης Ρίτσος:
«Τις νύχτες αφουγκραζόμαστε τα βήματά σας
Ακούμε τα βήματά σας
Έρχονται πλησιάζουν
Αν τίποτα άλλο, δεν κερδίζουμε
Μάθαμε τουλάχιστον πως αύριο θα συναντηθούμε…»
Η ιστορία της Εθνικής Αντίστασης δεν τελείωσε, με την απελευθέρωση της Ελλάδας απ’ το ΕΑΜ το 1944…
Το κρίσιμο ιστορικό ζήτημα ήταν και παραμένει: «Ποιος θα πάρει την εξουσία…»
Γιατί απ’ τη μια πλευρά συγκρούστηκαν τα υπολείμματα του κρατικού μηχανισμού της μεταξικής δικτατορίας, οι δωσίλογοι και οι συνεργάτες των Γερμανών καταχτητών, οι εγκαταλείψαντες την Ελλάδα αστοί πολιτικοί (κυβέρνηση Τσουδερού και βασιλιάς Γεώργιος Β’) στο Κάιρο και από την άλλη ο λαός, που μέσα απ’ το ΕΑΜικό κίνημα, στάθηκε όρθιος, με θυσίες και αίμα, για να ηττηθεί ο φασισμός και η ντόπια ακρίδα, για να απελευθερωθεί ο λαός απ’ τους δυνάστες του.
Κι ύστερα ήρθαν οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι…
Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας «διεξήγαγε έναν αγώνα δίκαιο και αναγκαίο. Με την καθοδήγηση του ΚΚΕ, αντιπροσώπευε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συμμαχικής της δύναμης, της εξαθλιωμένης αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων των πόλεων. Αντικειμενικά, ο ΔΣΕ ήταν προϊόν μιας σκληρής ταξικής σύγκρουσης, που είχε τις ρίζες της στην επαναστατική κατάσταση, που διαμορφώθηκε κατά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με την αποφασιστική ένοπλη δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ.
Στρεφόταν ενάντια στην εγχώρια αστική τάξη, που γνώρισε τότε το μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία της, την οποία στήριζε το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων («δεξιών» και «κεντρώων» ), σε συμμαχία με τα καπιταλιστικά κράτη της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Δίχως τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ενίσχυση των ξένων συμμάχων της, η αστική τάξη στην Ελλάδα, δε θα μπορούσε να νικήσει…» 4
Όσον αφορά τα γεγονότα της μάχης του Κάμπου (στο κτήμα Λυκιαρδόπουλου) σύμφωνα με το μαχητή του ΔΣΕ στη μάχη είχαμε: «…δύο εν ψυχρώ δολοφονίες, του γραμματέα της Π.Ε. Χίου του ΚΚΕ Μιχάλη Βορρηά, απ’ τον προσφυγικό συνοικισμό Νοσοκομείου, που διέφυγε μέσα απ’ τα περιβόλια και τον έπιασαν και τον εκτέλεσαν και τον Κυριάκο Καμπανέλα, απ’ τα Θυμιανά, που διαφεύγοντας τον κλοιό των ΜΑΥΔΩΝ και στρατού έφτασε στη δημοσιά, στα σχολεία του Κλούβα, εκεί συνελήφθη και παρουσία των συλληφθέντων ανταρτών δολοφονήθηκε από ένα κρητικό χωροφύλακα του αστυνομικού σταθμού Θυμιανών, λέγοντάς του: «Αντί να κλαίει η μάνα μου, να κλαίει η δικιά σου». Βέβαια, η αιτία της δολοφονίας των ανταρτών ήταν η όξυνση της ταξικής σύγκρουσης και η λήψη των χρημάτων της επικήρυξης που έδινε το κράτος για τη σύλληψη ή τη δολοφονία ανταρτών του ΔΣΕ. 5
Η Ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί…
Χίος 10-7-2022
Γιάννης Η. Αμπαζής,
Παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ –ΔΣΕ.
- Καρλ Μαρξ- Φρ. Ενγκελς, «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» έκδ. στην Ελεύθερη Ελλάδα, Ιούνης 1948
- Νόμος 1863/1989,ΦΕΚ204/Α/18-9-1989
- Νίκος Κ. Αλεβιζάτος (2011) «Το Σύνταγμα και οι εχθροί του στη Νεοελληνική Ιστορία 1800-2010», εκδ. Πόλις, Αθήνα, στο Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1939-1949,Β2 Τόμος, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2018
- Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1939-1949,Β2 Τόμος, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2018, σελ.494
- Αναμνήσεις Αδαμαντίου Χ. Γεωργούλη, μαχητή του ΔΣΕ Χίου, απ’ τη Συκιάδα, στις 12-6-1996