Δεύτερο κύμα παραχωρήσεων αεροδρομίων εξετάζεται από την κυβέρνηση, στο πλαίσιο λειτουργίας του νέου υπερταμείου που αναλαμβάνει την αξιοποίηση της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ναυτεμπορικής» στο καινούργιο σχήμα θα μεταφερθεί ουσιαστικά το σύνολο της κρατικής περιουσίας, όπου περιλαμβάνονται φυσικά και όλα τα αεροδρόμια της χώρας, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου της Χίου, εκτός από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος».
Μάλιστα, κατά το δημοσίευμα, για το αεροδρόμιο της Χίου υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον, διαβλέποντας αύξηση της επιβατικής κίνησης μέσα στην επόμενη 20ετία.
Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι για έξι από τα 23 αεροδρόμια και συγκεκριμένα για τα αεροδρόμια Πάρου, Καλαμάτας, Χίου, Νάξου, Μήλου και Σητείας και κυρίως για τα τρία πρώτα, καταγράφεται ήδη επενδυτικό ενδιαφέρον. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αν και ανήκουν στην κατηγορία με λιγότερους από 250.000 επιβάτες κατ’ έτος, με τις κατάλληλες επενδύσεις και μάνατζμεντ μπορούν να εξελιχθούν σε ιδιαίτερα ελκυστικά αεροδρόμια.
Ειδικότερα, σε ανοδικούς ρυθμούς κινείται το αεροδρόμιο της Χίου, το οποίο πέρυσι είχε κοντά στους 200.000 επιβάτες (αφίξεις και αναχωρήσεις), αλλά σύμφωνα με τις μελέτες στο τέλος της επόμενης 20ετίας, μπορεί να ανέβει στην κλίμακα 370.000-550.000.
Και το δημοσίευμα συνεχίζει:
«Όλα σχεδόν τα περιφερειακά αεροδρόμια διαθέτουν περιορισμένες υποδομές, που με το πέρασμα του χρόνου έχουν απαξιωθεί. Μέχρι σήμερα από το υπουργείο Μεταφορών προχώρησαν κάποια έργα, όπως το νέο αεροδρόμιο της Πάρου, που θα αρχίσει να λειτουργεί από τον Ιούλιο, ενώ στη Χίο η μελέτη συνολικής αναβάθμισης (επεκτάσεις αεροσταθμού, διαδρόμου, πεδίου ελιγμών, χώρων στάθμευσης αεροσκαφών, νέος πύργος ελέγχου κ.λπ.) μένει στο συρτάρι. Το ίδιο και οι αναγκαίες παρεμβάσεις στο αεροδρόμιο Καλαμάτας.
Για όλα αυτά χρειάζονται πόροι, που όμως δεν υπάρχουν ούτε σε εθνικό, αλλά δεν προβλέπονται -πλην εξαιρετικών περιπτώσεων- ούτε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όσοι εξασφαλίζονται μέχρι τώρα από τα τέλη δεν θεωρούνται επαρκείς και έτσι ένας δεύτερος κύκλος αποκρατικοποίησης για εκείνα τα αεροδρόμια που θα συγκεντρώσουν επενδυτικό ενδιαφέρον εμφανίζεται ως μονόδρομος.
Τα επικρατέστερα σενάρια είναι έπειτα από premarketing από τους συμβούλους του νέου ταμείου, είτε να χωριστούν τα 23 αεροδρόμια και πάλι σε δύο ομάδες είτε να διαμορφωθεί ένα πιο ολιγομελές και ελκυστικό group. Αν και τα εναπομείναντα αεροδρόμια δεν ανήκουν στα «πρώτης σειράς», μετά την παραχώρηση των 14, εκτιμάται ότι ένας δεύτερος κύκλος θα συγκέντρωνε υψηλό επενδυτικό ενδιαφέρον. Στους πιθανολογούμενους μνηστήρες, παράγοντες της αγοράς εντάσσουν τα δύο σχήματα που συμμετείχαν στον προηγούμενο διαγωνισμό, δηλαδή τις κοινοπραξίες Vinci-Ελλάκτωρ και METKA-Corp. America, καθώς όμως και άλλους εγχώριους επενδυτές που μαζί με ξένους ή αυτόνομα θα μπορούσαν να συμμετέχουν διεκδικώντας αεροδρόμια με προοπτική, όπως της Καλαμάτας ή της Χίου.
Υπενθυμίζεται ότι με βάση το άρθρο 66 του νόμου 4146/2013, τα 23 πολιτικά αεροδρόμια που δεν παραχωρήθηκαν επρόκειτο να ενταχθούν στην Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Περιφερειακών Αερολιμένων (ΑΕΔΙΠΑ). Την εταιρεία αυτή, που θα ανήκε κατά 100% στο Δημόσιο, θα δημιουργούσε η ΥΠΑ η οποία θα αναλάμβανε, μεταξύ άλλων, τη λειτουργία, τη συντήρηση και την ανάπτυξη των 23 αεροδρομίων, με πόρους (τέλη) που θα προέρχονταν και από τα 14 υπό ιδιωτικοποίηση αεροδρόμια. Από την ίδια εταιρεία θα χρηματοδοτούνταν και οι άγονες γραμμές που μέχρι τώρα κοστίζουν γύρω στα 40 εκατ. τον χρόνο. Ωστόσο, η αρμοδιότητα και το δικαίωμα αξιοποίησης του συνόλου των περιφερειακών αεροδρομίων περνά στο νέο υπερταμείο.»
