Σας στέλνω ένα κείμενό μου που είχατε δημοσιεύσει τον Μάρτιο του 2007, όταν είχε τεθεί το θέμα του κτηρίου στην οδό Λάδης.
Τώρα, που η ΑΘΗΘΕΙΑ ξαναφέρνει το θέμα στην επικαιρότητα με τις εργασίες ανάδειξης του Κάστρου από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Χίου και παρουσιάζει με τη βοήθεια της τεχνολογίας την εικόνα της περιοχής χωρίς αυτό, μήπως η Δημοτική αρχή πρέπει να ξαναδεί το θέμα, τη στιγμή μάλιστα που μεγάλα ποσά δαπανώνται ξαναφτιάχνοντας τον όμορφο δημοτικό μας κήπο;
Πριν χρόνια σε μία ραδιοφωνική εκπομπή άκουσα το μεγάλο μας ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη να λέει ότι εθνικός ευεργέτης θα πρέπει να θεωρηθεί όχι αυτός που θα δαπανήσει για να γίνει ένα κτήριο, αλλά αυτός που θα ξοδέψει γενναιόδωρα για να αγοραστούν κακότεχνα οικοδομήματα -για το κέντρο της Αθήνας συζητούσαν- με σκοπό να τα γκρεμίσουν για να ανασάνει η πόλη και να απαλειφτεί η ασχήμια.
Τα λόγια του θυμήθηκα τώρα που ο Τάκης Δηράκης βρήκε το θάρρος για να δημοσιοποιήσει μέσω της εφημερίδας του την τολμηρή ιδέα να γκρεμιστεί το έκτρωμα της οδού Λάδης. Και βέβαια όλοι συμφωνούν ότι η εικόνα του κτηρίου αυτού δεν είναι η αρμόζουσα για το κέντρο της πόλης μας. Τώρα μάλιστα που έπεσαν τα γειτονικά κτίσματα, το κακότεχνο αυτό οικοδόμημα υψώνει την ογκώδη ασχήμια του και φαντάζει ακόμα χειρότερο όταν το βλέπει κανείς από τις επάλξεις του φρουρίου ή από το κατάστρωμα του πλοίου ως πρώτη εντύπωση για όσους φτάνουν στο νησί και ως κακή αποχαιρετιστήρια ανάμνηση. Ο μόνος λόγος που προβάλλεται για τη διατήρησή του είναι τα ενοίκια που εισπράττει ο Δήμος.
Πρέπει όμως όλα να θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους και όλα να αποτιμώνται σε χρήματα; Είναι τέτοια τα ποσά, που δεν μπορούν να εξοικονομηθούν με κάποια άλλη διαχείριση; Όχι βέβαια, όταν μάλιστα θα προκύψουν πολλαπλά οφέλη.
Θα ανασάνει ένα καίριο σημείο της πόλης μας, αυτό που συνδέει το λιμάνι με την πλατεία και θα αναβαθμιστεί η αισθητική της περιοχής. Θα υπάρχει ελεύθερος χώρος για να προβάλλει το Κάστρο, που η αξία της μοναδικότητάς του έχει πλέον αναγνωρισθεί και έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για την ανάδειξή του. Θα φανεί μία ακόμα όμορφη πλευρά του νεοκλασικού μεγάρου της Εθνικής Τράπεζας. Και ακόμα ο Δήμος θα δώσει στους πολίτες του παράδειγμα σεβασμού του χώρου, παράδειγμα που το έχουν απόλυτη ανάγκη ύστερα από τόσα αρνητικά, όπως το οικοδόμημα στην οδό Οινοπίωνος, που αφού χρησιμοποιήθηκε ακόμα και το πεζοδρόμιο, χρειάστηκε μονοδρόμηση για να κινηθούν τα οχήματα, ή οι παράγκες που αυξάνονται και πληθύνονται στο παρκάκι με τον ανδριάντα του Καλαμπόκα και στην παραλία, μετατρέποντας το πρόσωπο της πόλης σε αντιαισθητικό συνονθύλευμα, ή οι τέντες της πλατείας που έχουν σχεδόν εξαφανίσει το κομψοτέχνημα της μαρμάρινης βρύσης.
Η Χίος, μία πόλη αρχόντισσα, που υμνήθηκε από ποιητές και περιηγητές, πρέπει να ανακτήσει τη χαμένη της αίγλη. Ανάγκες οικονομικές δε θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν, αλλά πάντοτε βρίσκονται λύσεις χωρίς να βιάζεται ο τόπος και χωρίς να θυσιάζεται η ομορφιά. Η ευνοϊκή σημερινή συγκυρία που το ισόγειο του οικοδομήματος είναι ελεύθερο από ενοικιαστή, δεν είναι εύκολο να ξαναπαρουσιαστεί. Και για να κλείσουμε ξαναγυρνώντας στον Τσαρούχη, θα είναι ευεργέτης της πόλης ο Δήμαρχος που θα την απαλλάξει από αυτή την ασχήμια και αντάξιοι της εμπιστοσύνης μας οι δημοτικοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων που θα τον υποστηρίξουν.
Με εκτίμηση
Αθηνά Ζαχαρού–Λουτράρη
