Χίος, Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου

Στη Βουλή η απειλούμενη κατάσχεση από Τράπεζα σε βάρος του Γιάννη Παληού

Ερώτηση τριων Βουλευτών του ΚΚΕ στον Υπουργό Οικονομικών
Πέμ, 25/07/2019 - 10:50
Γιάννης Τζούμας

Να σταματήσουν οι άδικες διαδικασίες κατάσχεσης και πλειστηριασμού σε βάρος οφειλετών Τραπεζών ζητούν 3 βουλευτές του ΚΚΕ, με ερώτηση που καταθέτουν στον Υπουργό Οικονομικών, στην οποία εξειδικευμένα προσεγγίζουν την περίπτωση του συμπολίτη μας, εκδότη, Γιάννη Παληού.

Αναλυτικά οι Βουλευτές, Μαρία Κομνηνάκα, Νίκος Καραθανασόπουλος και Μανώλης Συντυχάκης αναφέρουν:

"Η περίοδος της κρίσης και οι αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόστηκαν, οδήγησαν χιλιάδες νοικοκυριά και αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες σε δεινή οικονομική κατάσταση, καταχρεωμένα υπό την απειλή των κατασχέσεων.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Χιώτη μικροεπιχειρηματία Γ. Παληού, ο οποίος από το 2012 αδυνατούσε να πληρώσει τις δόσεις των δανείων που είχε πάρει μαζί με τον αδελφό του. Η πτώση του τζίρου της επιχείρησης στο τυπογραφείο ήρθε μοιραία λόγω της κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών, οδηγώντας σε αδυναμία κάλυψης των υποχρεώσεών του.

Η τότε Εμπορική Τράπεζα (σημερινή Alpha), απαίτησε την επιστροφή ολόκληρου του ποσού του δανείου, απειλώντας με κατασχέσεις ενώ οι εισπρακτικές εταιρείες ασκούσαν καθημερινά εφιαλτική πίεση, ακόμα και στο στενό οικογενειακό του περιβάλλον.

Τον Μάιο του 2013 η τράπεζα εξέδωσε Προσωρινή Διαταγή κατάσχεσης, η οποία κρίθηκε από το Πρωτοδικείου της Χίου ως καταχρηστική.

Το Φεβρουάριο του 2019, η Τράπεζα κοινοποίησε μέσω δικαστικού επιμελητή διαταγή πληρωμής για ποσό ύψους 399.000 € παρόλο που το αρχικό ποσό του δανείου ήταν 140.000 €. Ένα μήνα μετά τού κοινοποιήθηκε κατάσχεση του σπιτιού (που αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείου μαζί με τη σύζυγο του) και ηλεκτρονικός πλειστηριασμός για 7 Νοεμβρίου 2019.

Η εξέλιξη αυτή έχει ξεσηκώσει ένα μεγάλο κύμα στήριξης και δημιουργία Επιτροπής Αγώνα από κατοίκους και φορείς της Χίου. Η Επιτροπή έχει εκδώσει ψήφισμά μαζεύοντας πάνω από 2.000 υπογραφές και καλεί όλους, ανεξάρτητα αν ψήφισαν στη Βουλή τον απαράδεκτο νόμο για τις κατασχέσεις, να στηρίξουν τα δίκαια αιτήματά της.

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός:

α) Τι προτίθεται να κάνει για να σταματήσουν οι άδικες διαδικασίες κατάσχεσης και πλειστηριασμού σε βάρος του συγκεκριμένου οφειλέτη από την Τράπεζα αλλά και σε χιλιάδες άλλους οφειλέτες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα;

β) Τι θέση παίρνει απέναντι στα συγκεκριμένα αιτήματα που μπαίνουν στο ψήφισμα:

- Κούρεμα των δανείων στο 50% και επαναδιαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής.

- Να κουρευτούν τα δάνεια µε βάση το ποσό που είχε φθάσει το κεφάλαιο την ημέρα της τελευταία καταβληθείσας δόσης.

- Κανένας τόκος υπερημερίας. Καμία κεφαλαιοποίηση μη καταβληθέντων τόκων.

- Απαγόρευσης πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας αντικειμενικής αξίας 250.000 ευρώ προσαυξημένης κατά 50.000 για κάθε παιδί, και δευτερεύουσας κατοικίας αντικειμενικής αξίας μέχρι 150.000 ευρώ."

Σχετικά Άρθρα

Εισήγηση Νότη Μηταράκη στο διεθνές συνέδριο του Economist
Πέμ, 12/12/2019 - 19:35

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω για τη νούμερο ένα πρόκληση που αντιμετωπίζουν ως έθνος, το δημογραφικό. 

Μια πρόκληση μου επηρεάζει το κράτος πρόνοιας, τις δαπάνες υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Μια πρόκληση που καταφανώς επηρεάζει τα διανεμητικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, όπως εφαρμόζεται σήμερα στην χώρα μας, και στην κύρια και στην επικουρική ασφάλιση. 

Βέβαια να τονίσουμε ότι το δημογραφικό είναι δημιούργημα ενός ευτυχούς και ενός δυστυχούς γεγονότος. 

Το ευτυχές είναι ότι ζούμε περισσότερο. Και όπως συζητήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα στον ΟΑΣΑ στο Παρίσι είναι κάτι για το οποίο πρέπει να γιορτάζουμε.

To 2005 ένας άντρας 65 ετών θα ζούσε ακόμα 17 χρόνια και μια γυναίκα 20. Σήμερα ένας αντίστοιχος 65αρης θα ζήσει ακόμα 18,5 χρόνια και μια γυναίκα 22, ενώ το 2070 θα έχουμε φτάσει τα 24 χρόνια για τους άντρες και τα 27 για τις γυναίκες.

Το δυστυχές είναι ότι γεννάμε λιγότερο. Το 2007 είχαμε 112.000 γεννήσεις και το 2018 μόλις 86.500. Αντιστοιχούν μόλις 1,38 παιδιά ανά γυναίκα, όταν ο δείκτης διατήρησης του πληθυσμού είναι στα 2,1.  

Ένα σύστημα διανεμητικό όπως έχουμε σήμερα χρειάζεται περίπου 4 εργαζόμενους για 1 συνταξιούχο για να είναι βιώσιμο.

Εμείς σήμερα έχουμε  περίπου 1,64 εργαζόμενους ανά συνταξιούχο και το 2070 θα έχουμε 1,25.

Εξαιτίας του δημογραφικού, με το σημερινό συνταξιοδοτικό, ο συντελεστής αναπλήρωσης εισοδήματος από 70% το 2019 θα πέσει στο 56% το 2070 σύμφωνα με τις ισχύουσες μελέτες.

Άρα, από δημογραφικής πλευράς, το σύστημα πιέζεται. 

Και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, όχι αύριο, ή σε 10 χρόνια, αλλά σήμερα.

Όπως έχει πει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι ένα διακύβευμα σχεδόν υπαρξιακό. 

Καταρχάς να καθησυχάσω ότι δεν έρχομαι να εξαγγείλω σήμερα αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ήδη με μέση ηλικία συνταξιοδότησης το 2030 στα 65 έτη, η Ελλάδα βρίσκεται ελαφρώς πιο ψηλά από το μέσο ευρωπαϊκό όρο που είναι στα 64,7 έτη. 

Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, ήδη στο Υπουργείο Εργασίας σχεδιάζουμε μια σειρά από δράσεις με θετικό αντίκτυπο. 

Πρώτον σταματάμε να βλέπουμε τιμωρητικά την εργασία των ήδη συνταξιούχων, μειώνοντας την περικοπή των συντάξεών τους. 

Δεύτερον εργαζόμαστε για την ανάσχεση του brain drain. 

Ταυτόχρονα με κίνητρα και ελέγχους στηρίζουμε την πλήρη απασχόληση και τις τυπικές μορφές εργασίας, άρα και την εισφοροδότηση. 

Ωστόσο, όλα αυτά τα μέτρα είναι βραχυπρόθεσμα και πυροσβεστικά.

Δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του προβλήματος, δηλαδή το ότι τα διανεμητικά συστήματα δε μπορούν να σηκώσουν αποτελεσματικά το βάρος του δημογραφικού. 

Χρειαζόμαστε συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, μεικτά. Στα οποία θα υπάρχει στάθμιση των διαφορετικών κινδύνων (δημοσιονομικός, δημογραφικός, επενδυτικός). 

Μεικτό σύστημα συνεπάγεται την εισαγωγή στοιχείων κεφαλαιοποίησης παράλληλα με το Pay-as-you go σύστημα.

Ταυτόχρονα, πρέπει και το ίδιο το κράτος να αναπροσαρμόσει το ρόλο του και τις πολιτικές του ως θεματοφύλακας και διαχειριστής της κοινωνικής ασφάλισης. 

Η αποκλειστική στροφή προς ιδιωτικά ή αμιγώς προαιρετικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης έχει αποδειχτεί διεθνώς, ανεπαρκής. 

Αυτή τη στιγμή είμαστε στο στάδιο που πρέπει να προχωρήσουμε από την απλή διαπίστωση στο σχεδιασμό και την πράξη.

Ανοίγουμε το διάλογο και προχωράμε αποφασιστικά σε συγκεκριμένες προτάσεις, γιατί το μέλλον είναι ήδη εδώ και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. 

Σας ευχαριστώ.