Προβληματισμοί με Χιώτικη ντοπιολαλιά.
- Ε Λιοντώ καλημερούδια. Ίντα γράφεις πρωί –πρωί εδευτού στην πεζούλα ;
-Καλώς τηνε την Ανουσσώ μας. Ε να ήπιασα μια κόλα χαρτί α γράψω κάμποσα του ξαδέρφου μου του Διαμαντή, που εν ήτρενε πέρσι για διακοπές απέ την Αμερική και με ‘φηκενε στα κρύα του λουτρού. Κάθε χρόνο ξοδεύγει εκείνος ένα δίμηνο για τα ψούνια και μου μένουμε δυο συντάξεις για να συμπληρώσω τον άλλο χρόνο. Ευτό εγίνηκενε απέ τότες που οι αφορισμένοι εκόψανε καλά καλά τα δώρα των γιορτών.
- Μα γλέπω Λιοντώ πως εγέμισενε η μια πάντα του χαρτιού και πας στην άλλη.
- Α ήπιασα και γράφω Ανουσσώ , αφ το ότι εν με φτάνει η σύνταξη α βγάλω το μήνα μου. Γράφω του Διαμαντή πως έχω γύρου-γύρου βερεσέδια και χρεολόγια απέ πού να πιάσω που να σταματήσω ε γροικώ. Χρωστώ ένα τεστέ πράματα στο μανάβη, είμαι στο μπακαλοτέφτερο του μπακάλη, χρωστώ κρηάς στο χασάπη , δέκα φρατζόλες στον ψωμά, χρωστώ στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, στο νερό κι εσυμαζεύεται κόρη μου… Με τις λοής νάμαι μια χαρά ; Ευτυχώς που ‘χενε η μάνα μου εδετούτη την σπιτότρυπα εδωνά στον Αξαμώδο κι επόμεινα μέσα …αλλιώς και στο νοίκι θα μούνα χριωμένος. Γράφω –γράφω κι ερπίζω ,μπας και μου στείλει ο ξάδερφος και κανένα τσεκάκι με δολλάρια α μπαλώσω καμιά τρύπα…
- Άχου βρε Λιοντώ κι εγώ γλέπω τα χάλια μας ... Ίντα ΄ναι ευτό το ευρώ το φωτιοκαμμένο και μας ήκαμενε κι εχάσαμενε τ΄αυγά και τα πασχάλια; Αν πεις κι οι Υπουργοί μας ,ευτοί ΄ναι να καλοπερνούνε μόνο και θένε με το ζόρι και με το στανιό να ‘μεστενε εφχαριστημένοι κιόλλας… Εν ακούς, υπάρχουν στην Ευρώπη πράματα που κάμουνε πέντε κι εδώ τα ίδα μας τα πουλούνε δεκαπέντε- Άστα και μη τ΄αρωτάς Ανουσσώ . Έδευτα γράφω και στο Διαμαντή και θέλω τη γνώμη του για τούτο δα. Να, σκέβγομαι α γράψω ένα γράμμα στον Πρωθυπουργό Κυριάκο για να τον αρωτήξω. «Έρκεσαι εδωνά Κυριάκο για ένα μήνα α πάρεις τετρακόσια σύνταξη και α στρωθείς α τα βγάλεις πέρα; Μόνο έτσιδα α νιώσεις στο πετσί σου , γιάντα αναθεματούμενε το ευρώ. Άμα είχαμενε ένα κατοστάρικο δραχμές επέρναμενε δέκα πράματα. Τώρα μ΄ ένα ευρώ ούτε πέντε αυγά εν παίρνεις ..ως και το ψωμί πιότερα κάμνει. Ήφηκες και τους εμπόρους μικρούς και μεγάλους κι αλωνίζουνε. Ρίχτουνε κάτι τσουκιές όπου την πάρει. Μα κάτι τσουκιές, που σούρκεται ταμπλάς. Αν τα κατηφέρεις α σιάξουνε κομμάτι τα χάλια της τσέπης μας πάει καλά. Αλλιώτικα α σου πούμενε στην κάλπη … άντε τράβα απ εκεί πού ‘ρτες. Α μας παρακαλείς κι εμείς α κάμνομενε πως ε σε ξέρομενε…. Και μη το παίρνεις απάνω σου πως εν υπάρχει άλλος σαν κι εσένα. . Πολλοί πολιτικοί τα πιστεύανε, μα όλοι ήρτεν η ώρα κι εχάσανε..»
- Εγώ σου λέω Λιοντώ, αποτέλειωσε το γράμμα του Διαμαντή κι όσο για το γράμμα στον Κυριάκο, πιο καλά ΄ναι α το ξεχάσεις γιατί α χάσεις κα τα φράγκα του γραμματόσημου!! Ευτός α κάτσει α διαβάζει ίντα γράφεις εσύ ; Εσύ κάτσε εδωνά και πάλευγε με τη σύνταξη κι όπου βγεί. . Έρχουνται και Χριστούγεννα κι Άγιος Βασίλης κι άντε α δεις πώς α στρώσομενε το τραπέζι… Εστεναχωρέθηκα μ΄εδευτά, μα ίντα α κάμω. Μπας κι έχω κι εγώ α σε βοηθήσω;. Ε θυμάσαι ευτό που μας ελέανε οι παλιοί. «Με τίλος α ζεστάνει ο κρύος τον παγωμένο;» Γίνεται, ε όι δεν γίνεται!!!