Τετ, 31/01/2018 - 19:16
Πριν λίγες μέρες συμμετείχα σε μια απολαυστική συνομιλία .
Χωρίς αντεγκλήσεις , προκλήσεις , προσβολές και προβολές , μπορούσε κανείς να υποστηρίξει με πάθος τις απόψεις του για τη ζωή, για τη φύση, για την αισθητική, και να ακούσει τον πανηγυρικό της απλής καθημερινότητας.
Να δει τον ουρανό να βρίσκεται σε αμηχανία, μη μπορώντας να αποφασίσει για τη βροχή που είχε κρεμαστεί από πάνω του, την ασθενική περίφραξη της μοναχικής γυναίκας που είχε βγει για ψώνια, την απλωσιά μιας φυλλοποντής στα πλακάκια της αυλής, την Ηχώ στο χαμόγελο του μικρού γύφτου, και την στεντόρεια σιωπή της απουσίας..
Η συνομιλία αυτή έγινε στο Ομήρειο , και μπορούσε να συμμετέχει όποιος θα ήθελα να μπει στη διαδικασία της ψυχικής δοκιμασίας του να μην μπορεί αποδράσει από το αλληλένδετο : ‘ ΦΩΤΟ-ΛΟΓΟΣ / ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ...’
Σκεφτόμουν πόσο θα είχα αδικήσει τους φίλους μου αλά και τον εαυτό μου, αν είχα προσπεράσει αδιάφορα την συνομιλία-πρόκληση αυτή .
Αλλά σκεφτόμουν και σκέπτομαι πόσο έχουμε αδικήσει τους εαυτούς μας και τους συμπολίτες μας με το να μην τους δώσουμε το δικαίωμα να μας μιλήσουν για τις αγωνίες τις σκέψεις και τις προτάσεις ζωής , με τον τρόπο που οι ίδιοι επιλέγουν να μιλήσουν.. Με την εικόνα , με ήχο , με τα χρώματα με τα σχήματα με τον λόγο.
Γιατί ,αν ένας αδύνατος (οικονομικά) φορέας όπως αυτός της ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΧΙΟΥ έδωσε την δυνατότητα στον Μιχάλη Μελαχροινούδη και τηνΓιούλη Τελλή να μας μιλήσουν με τόσο άρτιο ποιητικό λόγο και τόσο υψηλής αισθητικής εικόνες, ώστε να τραβήξουν τις κουρτίνες από τα μάτια μας και την ψυχή μας για να δούμε πιο καθαρά και γενναιόδωρα τη τη ζωή μέσα μας και γύρω μας, πόσο πολλαπλασιαστική δυνατότητα θα ήταν εκείνη του Δήμου και της οργανωμένης πολιτείας.?
Αλήθεια σκέφθηκε ποτέ ο Δήμος να συνομιλήσει με τους φορείς του πολιτισμού οι οποίοι ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ για τις ανάγκες και τις επιδιώξεις τους?
Σκέφθηκε ποτέ ότι ακόμα και η παραχώρηση (για χρήση) ενός εγκαταλελειμμένου κτηρίου γι να στεγάσει όλους αυτούς τους φορείς , θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύτιμη βοήθεια να στεγάσει και να δημιουργήσει μια δυναμική συνεργασία όλων των εκφράσεων της τέχνης , για την παραγωγή και την προώθηση του πολιτισμού στον τόπο μας..??
Η τόσο συγκινητική προσπάθεια του Μιχ.Μελχροινούδη και της Γιούλη Τελλή με τα τόσο υψηλής αισθητικής αποτελέσματα , ας αποτελέσει ένα λάκτισμα στις ναρκωμένες λειτουργίες της πολιτείας, για να προστατεύσει την παραγωγή πολιτισμού στον τόπο μας , και να μην μεγαλώνει συνεχώς ο φάκελος της γραφειοκρατίας του θρήνου για ότι χάθηκε και για ότι καθημερινά χάνουμε...