Καθήμενος, ως συνήθως, και ασχολούμενος με τα χαρτιά μου σπίτι μου, στις 18/12/2024 απόγευμα, κτυπάει η πόρτα, ανοίγει η κόρη μου και σε 1-2 λεπτά μου φέρνει ένα καλάθι[1] με «καλούδια», γεμάτο με «του πουλιού το γάλα» (από κρασί και τσίπουρο, μέχρι… ξύδι και ρόδια) φτιαγμένα όλα από τις βιοτεχνίες στα κτήματα του Καπετάν-Παναγιώτη Τσάκου!...
Δεν έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που χάσαμε τη συνάδελφο Ειρήνη Σαρόγλου-Τσάκου (Ιούνιο ή Ιούλιο του 2023) και ακόμα μπροστά στα μάτια μου ξεπροβάλει η καλοσυνάτη μορφή της και ακούω τη φωνή της να με συμβουλεύει: «Υπομονή, όλα θα πάνε καλά».
Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε πρωτογνώρισα το ζεύγος Τσάκου, θυμάμαι όμως ότι γυρίσαμε τον κόσμο μαζί, μέχρι τη Γκάνα φτάσαμε όπου ο Καπ. Παναγιώτης εγκαινίασε στην πρωτεύουσά της την Τέμα το εκεί Ελληνικό Σχολείο (έργο δικό του) κι έβαλε τον θεμέλιο λίθο για την εκεί Ελληνορθόδοξη Εκκλησία (ή τανάπαλιν, δεν θυμάμαι ακριβώς)[2].
Η αείμνηστη Ειρήνη (για να επανέλθουμε σε αυτήν) ήταν ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, μια σεμνή κυρία, χωρίς πολλά «φρου-φρου κι αρώματα», όπως λέμε στη Χίο, χωρίς πολλές τουαλέτες και κοσμήματα, ενώ μπορούσε να έχει τα πάντα! Ακόμα και στην επιστήμη της (Παθολόγος-Καρδιολόγος) ήταν… σεμνή! Ενώ με τις γνωριμίες της μπορούσε να αποκτήσει όποιον πανεπιστημιακό τίτλο ήθελε, προτίμησε να αφοσιωθεί στην επιστήμη της βοηθώντας τους συνανθρώπους της, πλούσιους και φτωχούς! Με πρωτοβουλία της, από το 1990, όλα τα πλοία αλλά και τα γραφεία του Ομίλου Τσάκου, εφοδιάστηκαν με απινιδωτές. Την πρωτοβουλία της αντέγραψαν κι άλλες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες και η προσφορά της αναγνωρίστηκε από όλους. Στο βιογραφικό της το Πανεπιστήμιο Πειραιά αναφέρει (αντιγράφω):
«Η ιατρός Ειρήνη Σαρόγλου–Τσάκου, αποτελεί παράδειγμα ανθρώπου προσηλωμένου στην Ιατρική Επιστήμη. Ακολούθησε την επαγγελματική της πορεία μακριά από τη δημοσιότητα (!!! τα θαυμαστικά δικά μου) δημιουργώντας την προσωπική της ιστορία στα επιστημονικά δρώμενα. Ως πρωτοπόρος της Ναυτικής Ιατρικής, επιδόθηκε με πάθος στη συγγραφή βιβλίων ιατρικού περιεχομένου, στρέφοντας την προσοχή της στη φροντίδα των ανθρώπων της ναυτιλίας, σε στεριά και θάλασσα και των οικογενειών τους.»[3]
Τελειώνοντας την αντιγραφή, προσθέτω ότι ο πρόωρος και αιφνίδιος θάνατος της κόρης της Μαρίας ήταν και ένα από τα αίτια του θανάτου της!...
Επανερχόμενος στο σήμερα (και τελειώνω), το καλάθι με τα χριστουγεννιάτικα δώρα έρχεται ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια, καθώς και η Εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» κάθε πρωί στην πόρτα μου. Τον Καπετάνιο τον βλέπω σπανίως για πολλούς και διαφόρους λόγους (είπαμε: «το γήρας δεν έρχεται μόνο του»).
Να είσαι καλά Καπετάν-Παναγιώτη, και εσύ και η οικογένειά σου. Κρατάτε τη Χίο μας και την Ελλαδίτσα μας ζωντανή μαζί με ολίγους (δυστυχώς) ευεργέτες που έχουν απομείνει! Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ σου, της Ειρήνης και της Μαρίας. Αμήν.
Να έχετε Καλές Γιορτές και Καλή Χρονιά, για το καλό όλων μας.
Υπογραφή: Κάποιος που δεν ξεχνά τις καλές στιγμές που ζήσαμε κοντά!...
Με Χριστιανική Αγάπη,
Τάσος Τριπολίτης – Ιατρός
Υ.Γ.: Στον Χιακό Τύπο του Δεκεμβρίου του 2024 που αναδημοσιεύει άρθρο της «Ναυτεμπορικής», διαβάζω για τα 74 πλοία της ΤΕΝ (Tsakos Energy Navigation) ότι «προχωρούν σταθερά για την απανθρακοποίηση με σαφή έμφαση στη μείωση των εκπομπών, στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και στην ενσωμάτωση βιώσιμων πρακτικών σε όλες τις δραστηριότητες της εταιρείας με σκοπό τις μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα». Επίσης η ΤΕΝ, εξηγεί (ο κ. Νίκος Τσάκος, δηλαδή) ότι «επενδύσαμε στην Ακαδημία "Μαρία Τσάκος" για την εκπαίδευση των ναυτικών μας και του προσωπικού ξηράς» κλπ. κλπ. Καλή πρόοδο αγαπητέ κ. Νίκο Τσάκο και σεβαστέ και αγαπητέ Καπ. Παναγιώτη, και στην ΤΕΝ και στην Ακαδημία!...