Η ρήξη ως δημοκρατική προοπτική

Παρ, 15/05/2015 - 18:24

Αν παρακολουθήσει κάποιος τις συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις σε ένα οποιοδήποτε κανάλι θα μπει στον πειρασμό να γελάσει με το στερεότυπο με το οποίο όσοι θέλουν συμφωνία υποταγής στην διαρκή λιτότητα δηλώνουν ότι βεβαίως θα ψηφίσουν μια συμφωνία επωφελή για την χώρα. Και εννοούν οποιαδήποτε συμφωνία. Ακόμα και αν περιλαμβάνει όλα τα αντικοινωνικά αίσχη που μας προτείνονται στην διαπραγμάτευση: Διάλυση ασφαλιστικού, μισθούς πείνας, ιδιωτικοποιήσεις των πάντων, ΦΠΑ «στο Θεό» Στο μυαλό τους σωτηρία είναι ο μονόδρομος της διαρκούς λιτότητας, της κυρίαρχης πολιτικής της ΕΕ.

Για όλους αυτούς σωτηρία είναι το να γίνουμε Λετονία χώρα της ΕΕ με το 20% του πληθυσμού να έχει μεταναστεύσει και οι μισθοί να ανταγωνίζονται αυτούς της Βουλγαρίας.

Για όλους αυτούς σωτηρία μας είναι να γίνονται επενδύσεις με εργαζόμενους δουλοπάροικους.

Το δίλλημα μάλιστα το βάζουν ως «ευρώ ή δραχμή!»

Γι όλους αυτούς είναι αδιανόητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξει.

Πολλοί από αυτούς δεν το θέλουν κιόλας, ως νεοφιλελεύθεροι. Αυτοί πιστεύουν στην ανισότητα και την επιδιώκουν.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που μαζί με τους προνομιούχους διαφόρων κλάδων αντιδρούν στις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις που προωθεί η Κυβέρνηση. Είναι αυτοί που, πολλές φορές εντός του δημοσίου, πάλεψαν και παλεύουν με νύχια και με δόντια για την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και της Υγείας .Στρεφόμενοι και κατά της πλειοψηφίας των συναδέλφων τους που υπηρετούν με συνέπεια και πολλές φορές με αυταπάρνηση το δημόσιο συμφέρον σαν εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στην Υγεία και σε άλλους τομείς του δημοσίου.

Τρανό παράδειγμα οι πανεπιστημιακοί αστέρες της συντήρησης που μαζί με την κ Διαμαντοπούλου, αυτήν που έκλεισε 1000 σχολεία και αύξησε εντυπωσιακά την σχολική διαρροή διαμαρτύρονται για την μεταρρύθμιση στο Πανεπιστήμιο. Αυτοί που έκαναν την πρώτη διαδήλωση της κατσαρόλας στην Αθήνα αποσπώντας τον έπαινο του Άδωνη Γεωργιάδη

Αυτοί θέλουν ένα Πανεπιστήμιο για τους λίγους. Ένα Πανεπιστήμιο -επιχείρηση με αυτούς μετόχους.

 

Έρχονται λοιπόν όλοι αυτοί και φωνάζουν το αποπροσανατολιστικό δίλημμα «Ευρώ ή δραχμή;» αντιπολιτευόμενοι τον ΣΥΡΙΖΑ

(Και στα τοπικά ΜΜΕ της Χίου ο κ. Μηταράκης ως γνήσιος νεοφιλελεύθερος μιλάει για κόμμα της δραχμής! Γιατί και γι’ αυτόν είναι ανεπιθύμητη μια άλλη Ε.Ε.).

Και επιθυμούν μία συμφωνία συνέχειας των προηγουμένων μνημονίων

Για εμάς το δίλλημα είναι :Συμφωνία ωφέλιμη για την ελληνική κοινωνία; Συμφωνία που θα προάγει την Δημοκρατία και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας και θα προωθεί αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των φτωχών;

Ή τελεσίγραφο υποταγής στην κανονικότητα των μνημονίων και της διαρκούς λιτότητας;

Σε αυτήν την περίπτωση η ρήξη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς αποχώρηση από το ευρώ και η πλήρης υλοποίηση του προγράμματος για το οποίο εξελέγη η σημερινή Κυβέρνηση είναι ο δικός μας μονόδρομος.

Η υλοποίηση αυτής της πολιτικής απαιτεί την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα: Των ανέργων, των μισθωτών, των αυτοαπασχολούμενων και όσων από τους μικρομεσαίους καταλαβαίνουν ότι το συμφέρον τους βρίσκεται στην ευημερία των πολλών.

Η υλοποίηση αυτής της ετερόδοξης πολιτικής είναι ο μόνος δρόμος για την Δημοκρατία την ηθική και υλική χειραφέτηση των πολλών στην κοινωνία μας.

Είναι ο δικός μας μονόδρομος Αλλάζουμε την Ελλάδα-Ανοίγουμε δρόμο για αλλαγές σε όλη την Ευρώπη.

Αυτές οι αλλαγές μπορούν να αποβούν μοιραίες για τον νεοφιλελευθερισμό, την υπάρχουσα ΕΕ και την διαρκή λιτότητα και σωτήριες για τον κόσμο της Εργασίας .Έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε σε μια νέα Ευρώπη. Σε μία Ευρώπη του Κόσμου της Εργασίας.

 

 Δημήτρης Λαβατσής

Μέλος της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Χίου

 

Άλλες απόψεις: Του Δημήτρη Λαβατσή