Ο ερυθρός σταυρός, η ερυθρά ημισέληνος, η αιμοδοσία και ο Μάρκος Πιτσιπιός

Κυρ, 26/09/2021 - 00:59

Επιστρέφοντας από την πατρίδα μου τη Χίο, όπου είχα την τιμή να παραβρεθώ σε κάποια εκδήλωση που έκανε ο εκεί Ερυθρός Σταυρός (οι προσκλήσεις ήταν περιορισμένες), βρήκα στην πόρτα μου (Πολύδροσο Αμαρουσίου) μια ανακοίνωση-πρόσκληση για αιμοδοσία στον εδώ Ενοριακό Ναό του Αγίου Αθανασίου, πρωτοστατούντος, ως συνήθως, του πατρός Εμμανουήλ Δουνδουλάκη (η αιμοδοσία έγινε ήδη, στις 12/9/2021).

Την ίδια εποχή, ακούω, διαβάζω, μαθαίνω, για πολλές τέτοιες εκδηλώσεις και προσφορές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού!... Γνωστά όλα αυτά, «πού θέλεις να καταλήξεις Γιατρέ μας», θα σκέπτονται οι αναγνώστες μου. Πράγματι, με… πλάγιο τρόπο προσπαθώ να σας μεταφέρω την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ιστορία (σαν παραμύθι) του Μάρκου Πιτσιπιού!!!

Υπήρχε που λέτε κάποτε στη Χίο, μια ευτυχισμένη οικογένεια, που οι συνθήκες της εποχής (καταστροφή της Χίου, σφαγές το 1822 κλπ.) την ανάγκασαν να βρει καταφύγιο στη Σύρο, όπου εκεί εγεννήθη (1824) ο Μάρκος Πιτσιπιός.

Αντιγράφω:

«Μάρκος Πιτσιπιός ή Μάρκο Πασάς. Γεννήθηκε στη Σύρο από γονείς Χιώτες το 1824. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στο νησί, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κωνσταντινούπολη, όπου σπούδασε στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή, απ’όπου αποφοίτησε το 1851. Διορίστηκε αμέσως Διευθυντής του Χειρουργικού Τμήματος του Νοσοκομείου της Σχολής. Πολύ γρήγορα έγινε διάσημος, προάχθηκε στο βαθμό του Ταξίαρχου (Tuggeneral) και έλαβε τον τιμητικό τίτλο του Πασά, παρότι ήταν Ρωμιός. Ήταν ο πρώτος Έλληνας γιατρός του Τουρκικού Στρατού που πήρε αυτό το αξίωμα.

Το 1861 διορίστηκε Αρχίατρος του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και από το 1878 ήταν προσωπικός γιατρός του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Τότε διορίστηκε και ως Γερουσιαστής. Τον ίδιο χρόνο με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η «Ερυθρά Ημισέληνος», η αντίστοιχη οργάνωση με τον Ερυθρό Σταυρό, στις μουσουλμανικές χώρες. Διετέλεσε Πρόεδρος αυτής της οργάνωσης για δέκα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο παλάτι, διορίστηκε Διευθυντής της Ιατρικής Σχολής, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του το 1888, εκτελώντας ευσυνείδητα τα καθήκοντα του.

Κηδεύτηκε στο Κουσκουντζούκι, όπου και υφίσταται μέχρι σήμερα ο τάφος του στο Ελληνικό Νεκροταφείο. Το εξοχικό του σπίτι στην Αντιγόνη, σήμερα ανήκει στην Ερυθρά Ημισέληνο. Έχει γίνει Μουσείο του ποιητή Sait Faik, που έζησε σ’αυτό μετά τον Μάρκο Πιτσιπιό. Το σπίτι στο Κουσκουντζούκι στεγάζει σήμερα το Τουρκικό Δημοτικό Σχολείο της περιοχής.

Ήταν εξαιρετικά φιλάνθρωπος γιατρός, θεράπευε δωρεάν και βοηθούσε τους απόρους ασθενείς όλων των εθνικοτήτων, δημιουργώντας γύρω από το όνομα του ένα θρύλο, με το γνωστό στους Τούρκους απόφθεγμα “derdini Marko Pashaya soyle” (“τον πόνο σου στο Μάρκο Πασά”), θα πρέπει να σημειωθεί, ότι ο Μάρκος Πιτσιπιός είχε αποκτήσει πολλά παιδιά, από τα οποία τα περισσότερα, όπως και η σύζυγός του Ευτέρπη, πέθαναν από την επιδημία της διφθερίτιδας. Τρία από τα παιδιά του επέζησαν και σήμερα ζουν απόγονοι τους στην Ελλάδα και στην Αγγλία.»

Τελειώνοντας την αντιγραφή και από προσωπική εμπειρία, αμφιβάλλω αν το 50% των Ελλήνων ιατρών γνωρίζει ποιος ήταν ο Μάρκος Πιτσιπιός, τι προσέφερε στην Ιατρική και τι σχέση έχει (είχε) με την Ερυθρά Ημισέληνο. Πράγματι, σε κατ’ιδίαν συζήτηση με τον Πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, που παρευρέθη στην εκδήλωση της Χίου, μου εμπιστεύθηκε ότι η ζωή του «Μάρκο

Πασά» έχει γραφτεί από… Τούρκο, στην τουρκική γλώσσα!...

Εγώ, «ο πτωχός τω πνεύματι» (ξεχνάω πάρα πολύ, είμαι 80 ετών), προσφέρω τις γνώσεις μου, την πείρα μου και… τον οβολό μου, για να προσπαθήσομε όλοι μαζί (Ιατρικός Σύλλογος, Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, Υπουργείο Παιδείας) να αποκαταστήσομε στη θέση που του αρμόζει τον Μάρκο Πιτσιπιό, ο οποίος Έλληνας γεννήθηκε και Έλληνας πέθανε!

Από της δικής μου πλευράς, υπόσχομαι να βοηθήσω όσο μπορώ, διότι έχοντας βοηθήσει (και Τούρκους) όταν βρισκόμουν στην ξενιτιά (Λονδίνο, Σηάτλ), ελπίζω να έχω τη βοήθειά τους (ο τ. Κοσμήτορας του Πανεπιστημίου των Αδάνων θυμάται ακόμα ότι τον βοήθησα, όταν μου το ζήτησε!...).

Αδέλφια, οι μάχες (και η ειρήνη) δεν κερδίζονται μόνο με Ραφάλ και φρεγάτες (ο νοών νοείτω)!

Προσέξετε, κάποιοι μας δουλεύουν, κάποιοι κερδίζουν από τον ιδρώτα μας!...

Αδέλφια, ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ!

 

Άλλες απόψεις: Του Αναστ. Ι. Τριπολίτη