Δεν θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απεχθάνεται κάθε μέτρο που μπορεί να ανακουφίσει έστω και λίγο την ελληνική κοινωνία. Παθαίνει αλλεργία με τις κοινωνικές παροχές και τα επιδόματα που έχουν ανάγκη οι πολίτες, ειδικά όσοι ανήκουν στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Προφανώς δεν θα αποτελούσε εξαίρεση το επίδομα ανεργίας.
Την συζήτηση για το συγκεκριμένο επίδομα, την ξεκίνησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης. Είπε ότι το επίδομα ανεργίας δεν πρέπει να δίνεται παραπάνω από δύο μήνες. Υποτίθεται ότι αυτή η δήλωση δεν είναι επίσημη κυβερνητική θέση αλλά προσωπική άποψη του κ. Μαρινάκη.
Βέβαια πολύ γρήγορα ακούσαμε κι άλλες παρόμοιες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του κ. Βορίδη που μίλησε για εξορθολογισμό των επιδομάτων, αλλά και του κυβερνητικού βουλευτή Χίου κ. Μηταράκη που σε συνέντευξη του χαρακτήρισε το επίδομα ανεργίας ως αντικίνητρο για εύρεση εργασίας. Άρα διαπιστώνουμε ότι από τον χώρο της κυβέρνησης μάλλον γίνονται προσπάθειες να αμφισβητηθεί το επίδομα ανεργίας.
Συνήθως οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι δεν λένε την προσωπική τους άποψη. Διατυπώνουν τις θέσεις της κυβέρνησης ή κάποιες φορές καταθέτουν στον δημόσιο διάλογο μία πρόταση για να προετοιμάσουν την κοινωνία.
Σήμερα ο κ. Παύλος Μαρινάκης δεν θα βρισκόταν στην θέση του αν ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης δεν συμφωνούσε με την άποψη που εξέφρασε για το επίδομα ανεργίας.
Έχουμε να κάνουμε μ ένα αντεργατικό σχέδιο του κ. Μητσοτάκη, και όχι με προσωπικές απόψεις του κυβερνητικού εκπροσώπου.
Το επίδομα ανεργίας, που σιγά σιγά η κυβέρνηση Μητσοτάκη πάει να το απαξιώσει, δεν είναι κρατική γενναιοδωρία. Είναι ανταποδοτική ασφαλιστική παροχή. Παρακρατείται από τον μισθό των εργαζομένων. Δηλαδή οι άνθρωποι που χάνουν την δουλειά τους και μπαίνουν στο ταμείο ανεργίας, έχουν ήδη πληρώσει για τα χρήματα που πρόκειται να πάρουν ως επίδομα.
Την μεγαλύτερη ανάγκη την έχουν οι εποχικοί εργαζόμενοι, αυτοί που δούλεψαν στον τουρισμό, στην εστίαση, στις αγροτικές εργασίες, στην οικοδομή, και τώρα πρόκειται να μείνουν χωρίς εργασία για αρκετό χρονικό διάστημα.
Ο περιβόητος εξορθολογισμός δεν χρειάζεται στα επιδόματα. Ο εξορθολογισμός χρειάζεται στις απευθείας αναθέσεις, στους κλειστούς διαγωνισμούς, στις σπατάλες, στις μίζες, στη διαφθορά που δυστυχώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη πάει να μας την επιβάλλει ως κάτι το φυσιολογικό και το κανονικό.
Οι πενιχρές κοινωνικές παροχές δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη ακρίβεια, η αισχροκέρδεια, η μείωση της αγοραστικής δύναμης του μισθού που έχει πιάσει πάτο σε σύγκριση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, τα λουκέτα, οι άδικοι φόροι, η επανεμφάνιση της ανθρωπιστικής κρίσης.
Όλα αυτά τα χρόνια, από τότε που ξεκίνησε η κρίση μέχρι σήμερα, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι έχουν σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος. Αρκεί να δει κανείς μόνο την φορολόγηση των εργαζομένων. Πληρώνουν περισσότερους και βαρύτερους φόρους απ' ότι το κεφάλαιο. Προφανώς αυτή η αναλογία που είναι η χειρότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να αλλάξει.
Ο Πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ Αλέξης Τσίπρας έχει πάρα πολύ σωστά μιλήσει για πολιτικές αλληλεγγύης και προστασίας που πρέπει να εφαρμοστούν στην κοινωνία, και να γυρίσουμε την πλάτη στην απάνθρωπη λογική της σημερινής κυβέρνησης Μητσοτάκη που αφήνει τον καθένα να παλεύει μόνος του και όποιος επιβιώσει.
Τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν πρέπει να εφαρμοστούν. Τα δικαιώματα των εργαζομένων, όσα έχουν απομείνει, χρειάζεται να προστατευθούν και να διευρυνθούν.
Το επίδομα ανεργίας λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας που καθορίζει το κατώτατο όριο αποδοχής μιας θέσης εργασίας. Όταν το δίχτυ αυτό περιοριστεί, η διαπραγματευτική δύναμη των εργοδοτών θα ενισχυθεί, ενώ για τους εργαζόμενους η διαπραγματευτική δύναμη όπως είναι λογικό θα μειωθεί, η πίεση για επιβίωση θα αυξηθεί, και λόγω της ζήτησης για εργασία θα υπάρξει συμπίεση των μισθών προς τα κάτω.
Η περικοπή του επιδόματος ανεργίας είναι σχέδιο. Δεν είναι προσωπική άποψη κάποιου κυβερνητικού εκπροσώπου.