Τα τελευταία χρόνια πολλά Σωματεία και Σύλλογοι του τόπου μας συνηθίζουν να διανθίζουν τη σημαντικότερη, κατά κανόνα, ετήσια εκδήλωσή τους και με τη βράβευση των κατ’ έτος εισαγομένων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση τέκνων τών μελών τους. Ο θεσμός αυτός είχε ασφαλώς νόημα, όταν η εν λόγω επιτυχία ήταν ένας πραγματικά αξιέπαινος άθλος, διότι και ο αριθμός των εισαγομένων ήταν περιορισμένος και τα θέματα των εξετάσεων εξαιρετικά υψηλού επιπέδου.
Όμως από το 2000 και εντεύθεν και οι Σχολές (απειράριθμες και κάποιες απίθανης ονομασίας και ακόμα πιο απίθανης για τους αποφοίτους τους επαγγελματικής πορείας) άνοιξαν διάπλατα τις πύλες τους, ώστε να εισάγονται σχεδόν απαξάπαντες οι υποψήφιοι, ενώ κάποια από τα θέματα των εξετάσεων δεν δίδονταν πριν από δυόμισι δεκαετίες ούτε σε πρόχειρο διαγώνισμα της Α’ Τάξεως του Λυκείου. Επακόλουθο τούτων είναι να εισάγονται σε πολλές Σχολές υποψήφιοι που παραδίδουν σε μαθήματα λευκή κόλλα και συγκεντρώνουν μέσο όρο βαθμολογίας 3, 2 και 1 ή ακόμα και κάτω και αυτής της μονάδας, όπως επί παραδείγματι συνέβη φέτος στη Γερμανική Φιλολογία, στην οποία εισήλθαν υποψήφιοι με μέσο όρο βαθμολογίας 0,53 και 0,75, καθώς έγραψαν πάνω από το 10 στα Γερμανικά και σε όλα τα λοιπά μαθήματα 0.
Κατόπιν των ανωτέρω καθίσταται ευνόητο ότι η βράβευση όλων ανεξαιρέτως, με μόνο κριτήριο την επιτυχία σε κάποια Σχολή ανεξαρτήτως βαθμολογικής επιδόσεως, και τους πραγματικά άξιους βραβεύσεως αδικεί, και τον καλοπροαίρετο και ευγενή αυτόν καθ’ εαυτόν θεσμό των βραβείων φαλκιδεύει, οδηγώντας τον σε έσχατο ευτελισμό, για να μην πούμε τέλειο εξευτελισμό. Για τούτο επιβάλλεται οι βραβεύοντες ή να ορίζουν όριο βαθμολογίας, άνω του οποίου θα βραβεύεται ο εισαγόμενος σε Σχολή, ή να διαθέτουν τα χρηματικά ποσά των βραβείων για έτερους κοινωνικούς σκοπούς.
Κ.Ε. ΦΡΑΓΚΟΜΙΧΑΛΟΣ
Υ.Γ.: Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα τελευταία χρόνια λαμβάνουν απολυτήριο Λυκείου όλοι οι φοιτώντες σε αυτό ανεξαρτήτως επιδόσεως ή ορίου νοημοσύνης. Οι δεύτεροι μάλιστα εισάγονται στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με ευεργετικές διατάξεις (!).