Τις τελευταίες ημέρες η είδηση που κυριαρχεί στα Μέσα Ενημέρωσης, κυρίως στα τηλεοπτικά, είναι η εκτέλεση ενός νονού της νύχτας. Ανοίγεις τηλεόραση να δεις ένα δελτίο ειδήσεων και πέφτεις πάνω σε λεπτομέρειες από τη δολοφονία. Και μάλιστα με βιντεοσκοπημένο υλικό και από κάθε γωνία. Και βλέπεις τους εκτελεστές να παρκάρουν με άνεση το αυτοκίνητό τους πίσω από το αντίστοιχο του θύματος, να βγαίνουν όξω με τα Καλάζνικοφ στα χέρια, να πλησιάζουν τα παράθυρα και να τα αδειάζουν με ψυχραιμία και με άνεση. Και στο τέλος αφού ολοκληρώνεται η επιχείρηση ο πιο μάγκας, απ' ό,τι φαίνεται, ρίχνει και τη χαριστική βολή ως επίλογο. Και ξαναμπαίνουν στο τζιπ τους και εξαφανίζονται.
Έτσι καθημερινά όλες τις ώρες της ημέρας βλέπουμε και ξαναβλέπουμε το ίδιο έργο που λες και έχει να κάνει με ταινία του κινηματογράφου. Και κάθομαι και αναρωτιέμαι. Αυτή η αποτρόπαια δολοφονία, άσχετα από ποιες αιτίες προήλθε, είναι αποτρεπτική ή διαφημιστική για τα νέα, κυρίως, παιδιά; Τα αποτρέπει από τέτοιες ενέργειες ή τα «διδάσκει»; Τα οποία βέβαια κάθονται με τους γονείς τους και βλέπουν κι αυτά ειδήσεις και αποτυπώνουν στο μυαλουδάκι τους όλες αυτές τις σκληρές σκηνές. Θα μου πείτε είδηση είναι, να μην προβληθεί; Μωρέ να προβληθεί, αλλά την είδαμε μία, την είδαμε δύο, τρεις τι σκοπό εξυπηρετεί να τη βλέπουμε συνέχεια; Στο βωμό της τηλεθέασης θα μου πείτε, και θα έχετε δίκιο, αλλά όλοι αυτοί οι κύριοι των καναλιών δεν σκέπτονται τον πιθανό επηρεασμό, όχι μόνο μικρών αλλά και μεγάλων; Ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί να βλέπουμε αυτή την άγρια σκηνή;
Τον τελευταίο καιρό διαπιστώνουμε ότι είναι ανεξέλεγκτη η βία μεταξύ ανηλίκων. Και μάλιστα χωρίς αιτία και αφορμή. Και είναι ένα φαινόμενο πολύ ανησυχητικό, αλλά και συγχρόνως εντυπωσιακό. Και αναρωτιέσαι μέχρι πού μπορεί να φτάσει, γιατί εξελίσσεται ραγδαία, και είναι απίστευτες οι σκηνές που εκτυλίσσονται και προβάλλονται κι αυτές από τα κανάλια. Είναι αποτρεπτικές ή διαφημιστικές και «διδακτικές»; Είναι ένα ερώτημα.
Του Δημήτρη Φρεζούλη
