Όταν πρωτογνώρισα τον αγαπημένο Γιώργο Γαλάντη μου είχε πει ποια ήταν η πρώτη γνωριμία του με τη Χίο. Είχε φτάσει αξημέρωτα με το βαπόρι, φιλοξενούμενος ενός φίλου του που έμενε στα Θυμιανά. Βαθύ το σκοτάδι και νυσταγμένος όπως ήταν από το νυχτερινό ταξίδι πήγε στο σπίτι και ξάπλωσε μέχρι να ξημερώσει. Όταν άνοιξε τα μάτια του και συγχρόνως και το παράθυρο του δωματίου του, έμεινε άφωνος, όταν αντίκρισε μπροστά του τη μεγαλοπρεπή εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον Άγιο Ευστράτιο και τους άλλους μάρτυρες. Μαγεύτηκα, μου έλεγε, «με αυτό που αντίκρισα και έμεινα με το στόμα ανοικτό. Τέτοια ομορφιά και χάρη σε λίγες εκκλησίες τη βρίσκεις και όσο και να τη βλέπεις το μάτι σου δεν τη χορταίνει».
Θυμήθηκα τον αγαπητό φίλο, χτες το απόγευμα καθώς αύριο ξημερώνει μια μεγάλη και λαμπρή ημέρα για το χωριό μας. Η γιορτή του πολιούχου μας και κατ' επέκταση και εκείνη του χωριού μας. Μια εκκλησία που ξεχωρίζει με την όλη κατασκευή της όχι μόνο εξωτερικά, όπως την βλέπεις και την θαυμάζεις, αλλά και εσωτερικά. Και όχι αδικαιολόγητα όλοι εμείς οι Θυμιανούσοι είμαστε περήφανοι για τον Άγιο Στράτη μας. Γιατί πραγματικά είναι ένα κόσμημα! Ακόμα και στις πιο μικρές λεπτομέρειες, καθώς το βλέμμα σου καθηλώνεται από το μεγάλο ύψος του, αλλά και εσωτερικά με την όλη διαρρύθμισή του. Βέβαια αυτή είναι η άποψη όλων όσοι κατά καιρούς περνούν από το χωριό και στέκονται και θαυμάζουν αυτή την ανεπανάληπτου ομορφιάς εκκλησία.
Και ποιο κομμάτι της να πιάσεις και να μην το θαυμάσεις και αναρωτιέσαι πόσο μεγάλοι καλλιτέχνες ήταν εκείνοι που την έχτισαν και τη διαμόρφωσαν στα τέλη του 19ου αιώνα... Και να σκεφτεί κανείς ότι όσοι ανακατεύτηκαν τω καιρώ εκείνω με την ανέγερσή της ήταν άνθρωποι αγράμματοι και δεν είχαν τότε και κανένα εργαλείο από τα σημερινά. Πώς μεταφέρθηκαν τα πέτρινα ζάρια και τα αγκωνάρια και πώς το όλο οικοδόμημα κόντεψε να φτάσει στον ουρανό. Με υπέροχα από αισθητικής άποψης καμπαναριό και κουμπέ, με τόξα χάρμα ιδέσθαι, με κολόνες που σε καθυποβάλουν, με ένα τέμπλο που σε εντυπωσιάζει.
Οι παλιοί Θυμιανούσοι, χωρίς να βαρυγκωμούν αλλά αντίθετα με όρεξη, διάθεση, πείσμα και μεράκι έκτισαν μιαν εκκλησία που είναι αξιοθαύμαστη. Αλλά και οι μετέπειτα φρόντισαν για τη συντήρησή της που ήταν απαραίτητη και αναγκαία τιμώντας και όλους εκείνους που προηγήθηκαν.
Εμείς οι Θυμιανούσοι είμαστε υπερήφανοι για τη χωριοκκλησιά μας και δεν παύουμε να την θαυμάζουμε γιατί είναι ένα κόσμημα και όλοι την καμαρώνουμε και την θεωρούμε ένα μνημείο αξεπέραστο. Να είναι αναπαυμένοι όλοι όσοι δούλεψαν τα χρόνια εκείνα, αλλά και όσοι βοήθησαν οικονομικά, αλλά και όσοι εξακολουθούν στις μέρες μας να τη στηρίζουν. Και του χρόνου!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
Υ.Γ.: Ο σημερινός πανηγυρικός εσπερινός θα αρχίσει στις 6 το απόγευμα, ενώ αύριο στη θεία λειτουργία θα χοροστατήσει ο δεσπότης μας κ. Μάρκος. Η Θεία Λειτουργία θα προβληθεί σε απ' ευθείας μετάδοση από την τηλεόραση της "Αλήθειας".
