Τα χελιδόνια

Παρ, 07/05/2021 - 09:28

Τα τελευταία χρόνια μένω μόνιμα στην Αγία Ερμιόνη αλλά προχτές που πήγα στο σπίτι στα Θυμιανά, τι διαπίστωσα…; Ότι «χαλάει» πάλι ο κόσμος κάτω από ένα καρά γιαπί που έχω δίπλα… Κυριαρχούν τα χαρούμενα τιτιβίσματα και τα πολλά φτερουγίσματα.

Όπως άλλωστε κάθε χρόνο, αφού κάθε φορά γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές, τέτοια εποχή. Και είναι, βέβαια, η εποχή που μας έρχονται τα χελιδόνια.

Οι περισσότερες φωλιές είναι έτοιμες από τα προηγούμενα χρόνια, αλλά θέλουν και τη σχετική… επισκευή τους. Και πρέπει να είναι τα ίδια ή τα παιδιά τους, που θυμούνται πού και τι είχαν αφήσει και επιστρέφουν.

Και δεν ξέρετε πόση όμορφη ατμόσφαιρα δημιουργούν. Προσωπικά τη χαιρόμουν αυτή την ατμόσφαιρα και κατά περίεργο τρόπο δεν ενοχλούσε ούτε και τη Φρόσω που έβλεπε τις κουτσουλιές τους να πέφτουν στο δάπεδο. Τα χελιδόνια είχαν ασυλία, γιατί και εκείνη τα αγαπά πολύ και συγχωρούσε την αγένειά τους… Τώρα ο Αλέξανδρος έβαλε κάτω από τις φωλιές χαρτόνια να πέφτουν σ’ αυτά οι κουτσουλιές.

Τα χελιδόνια είναι μικρά πουλιά με σκούρα πλάτη, λαιμό στο χρώμα της σκουριάς, λευκή κοιλιά και πολύ μακριά διχαλωτή ουρά. Τιτιβίζουν και φλυαρούν όταν κάθονται πάνω σε σύρματα ή στις φωλιές τους. Τα χελιδόνια διανύουν περίπου 10.000 χιλιόμετρα για να έρθουν.

Ξεκινούν από την Αφρική (νότια της Σαχάρας) σε μεγάλα σμήνη για να φτάσουν εδώ την άνοιξη. Το ίδιο μεγάλο ταξίδι κάνουν και το φθινόπωρο, όταν φεύγουν από την Ελλάδα. Συνολικά μπορεί να ταξιδέψουν περίπου 20.000 χιλιόμετρα για να έρθουν εδώ και να επιστρέψουν στην Αφρική!

Μέσα σ’ αυτή την τεράστια απόσταση που διανύουν κάθε χρόνο αντιμετωπίζουν προβλήματα. Σκεφτείτε ότι πρέπει να έρθουν αντιμέτωπα με αρπακτικά πουλιά, καταιγίδες και δυνατούς αγέρηδες. Πρέπει να διασχίσουν τεράστιες έρημους, όπως τη Σαχάρα, και απέραντες θάλασσες, όπως το Αιγαίο.

Έτσι, λοιπόν, τα καλοδεχτήκαμε κι εφέτος. Και σε λίγο θα έχουμε και τα πρώτα γεννητούρια. Με το καλό!

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα