Τι μου θύμισε η πρόσφατη αιματοχυσία στη Γάζα, την οποία βιώνουμε όλοι από τα ήρεμα σπίτια μας, σε απ' ευθείας μετάδοση μέσα από τις τηλεοράσεις μας; Αυτό που είχαμε ζήσει με τον ίδιο τρόπο το 1990, με την εισβολή των Αμερικάνων στο Ιράκ. Ήταν η πρώτη φορά που ζούσαμε έναν πόλεμο σε απ' ευθείας μετάδοση και μας είχε κάνει φοβερή εντύπωση η αγριότητά του. Κάθε μέρα ήμασταν καθηλωμένοι στις τηλεοράσεις μας βλέποντας τις αεροπορικές και άλλου είδους επιδρομές και μέναμε με ανοικτό το στόμα. Γιατί, εκτός από τα επίκαιρα από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο που ήταν «κονσέρβα», ποτέ άλλοτε δεν είχαμε ζήσει μια τέτοια εμπειρία. Μια εμπειρία τραγική, με τόσα θύματα - θυσία στην ανθρώπινη βαρβαρότητα.
Ο πόλεμος στον Κόλπο, λοιπόν, ήταν η αρχή αυτών των απ' ευθείας τηλεοπτικών μεταδόσεων για να ακολουθήσει η ίδια τακτική και μάλιστα με απεσταλμένους των καναλιών στην πρώτη γραμμή του πυρός. Και από τότε δυστυχώς ζούμε κι εμείς τέτοιες πολεμικές αναμετρήσεις και στην κυριολεξία πληγώνεται η καρδιά μας. Με τις εκατόμβες των νεκρών, με τόσους άδικους θανάτους, με την απανθρωπιά των πρωταγωνιστών. Είναι απίστευτα όλα όσα βλέπουμε καθώς ο ανατριχιαστικός ήχος των σειρήνων φτάνει στα αφτιά μας.
Έτσι και τώρα το ενδιαφέρον των Μέσων Ενημέρωσης έχει μεταφερθεί στη Γάζα, σε αυτή την πολύπαθη περιοχή της Παλαιστίνης και καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες τραγικών στιγμών και καταστάσεων. Με τους Παλαιστίνιους, εδώ και πολλά χρόνια, να ζητούν το αυτονόητο, ένα κράτος. Και παρά τις αποφάσεις που τους δικαιώνουν να μην υπάρχει διέξοδος. Σε μια περιοχή που από τα σχολικά χρόνια μας μαθαίναμε πως λέγεται Παλαιστίνη. Και το ερώτημα ήταν μέχρι πότε θα ανέχονταν αυτή την καταπίεση και τον αποκλεισμό.
Με αγριότητα από εκείνους που κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου γνώρισαν κι αυτοί από τους Ναζί την ίδια ακραία βαρβαρότητα.
Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες. Καθημερινά τις ακούμε και τις βλέπουμε στις τηλεοπτικές μεταδόσεις και σφίγγεται η καρδιά μας με την ολοκληρωτική ισοπέδωση της Γάζας. Με χιλιάδες νεκρούς και με τις τραγωδίες να διαδέχονται η μία την άλλη. Σε απ' ευθείας πάντα μετάδοση για να βλέπουμε πόσο ανήμερο θηρίο είναι ο άνθρωπος και αυτοί που τον κυβερνούν…
Του Δημήτρη Φρεζούλη
