Έφυγε ο… Βιβλιοπώλης Κώστας Χαβιάρας

Σάβ, 06/02/2021 - 09:17
Σημαντικές απώλειες ανθρώπων

Πλήρης ημερών έφυγε ο Βιβλιοπώλης, έτσι τον θυμόμαστε όλοι Κώστας Χαβιάρας.

Για δεκαετίες διατηρούσε το ιστορικό Βιβλιοπωλείο του δίπλα στο επίσης ιστορικό Γυμνάσιο Αρρένων, σήμερα 1ο Γυμνάσιο Χίου και διακρίνονταν για το ήπιο του χαρακτήρα του, την δραστηριότητα και την μεγάλη του πνευματικότητα.

Χαρακτηριστικό και άκρως συγκινητικό είναι το παρακάτω σημείωμα της ανηψιάς του Σοφίας Παναγιώτη Καρασούλη:

Το μήνυμα ήρθε νωρίς χθες το πρωί:

«Σοφία μου, το πρωί αναπαύθηκε ο πατέρας μου...» Ο αγαπημένος μου θείος Κώστας, ο μεγάλος αδελφός της μητέρας μου, ο νονός μου, μάς άφησε χρόνους, πλήρης ημερών, στο τέλος μιας ζωής γεμάτης από δημιουργικές ενασχολήσεις και δραστηριότητες.

Μεγαλωμένος μέσα στο βιβλιοπωλείο του πατέρα του, του παππού Νίκου Χαβιάρα, έζησε μέσα στα βιβλία. Εκεί τον θυμάμαι από μικρή, στο βιβλιοπωλείο που κληρονόμησε και συνέχισε μαζί με τον θείο Αυγουστίνο, περιστοιχισμένο από χαρτικά και βιβλία. Πότε στο ταμείο, πότε στο πατάρι με τα λογοτεχνικά βιβλία στοίβες-στοίβες, πότε στο γραφείο του από την άλλη μεριά. Πάντα περνούσαμε να τον δούμε και ποτέ δεν φεύγαμε χωρίς να μου χαρίσει κάποιο βιβλίο. Και σε κάθε γενέθλια και γιορτή τα δώρα από τον θείο Κώστα ήταν πάντα βιβλία: «Άκουσε με, Μαρία μου», «Ο μικρός λόρδος», «Με οικογένεια», «Χωρίς οικογένεια», «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν», «Λουκής Λάρας»...ποιο να πρωτοθυμηθώ! Κι έτσι έμαθα ν´αγαπώ τα βιβλία. Δεν λένε πως η «πρώτη φλέβα» είναι του νονού;

Θα αφήσω σε άλλους να μιλήσουν για τη σημαντική προσφορά του και ως εκδότη, για τη συμβολή του στον Εμπορικό σύλλογο της Χίου, για τη συμμετοχή του στο Σύστημα Προσκόπων Χίου, για την αγάπη του για το ποδόσφαιρο και τα χρόνια του ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής στην ομάδα του Αετού, και για άπειρες άλλες ασχολίες κι ενδιαφέροντα. Για μένα ο θείος Κώστας ήταν πρωταρχικά ο νονός μου ο βιβλιοπώλης.

Συνταξιούχος πια, ο θείος Κώστας εξακολουθούσε να βοηθάει στο πρακτορείο τύπου/βιβλιοπωλείο των δυο γιων του στην Προκυμαία. Ήταν απαραίτητος σταθμός κάθε φορά που βρισκόμασταν στο νησί και κατεβαίναμε στο λιμάνι, με τον θείο Κώστα να μας υποδέχεται πάντα γελαστός: «Καλώς την Σοφούλα!» Και κάθε φορά χάριζε βιβλία ή Μίκυ Μάους τώρα στον μικρό Παναγιώτη.

Θυμάμαι μία από τις τελευταίες μας συναντήσεις στο μπαλκόνι του πατρικού σπιτιού πριν από μερικά καλοκαίρια. Είχαμε καθίσει εκεί πλάι στην γέρικη τσικουδιά και βλέπαμε παλιές φωτογραφίες. Τα μάτια του έλαμπαν καθώς έβλεπε τις φωτογραφίες της νιότης με τα αδέλφια του, τους γονείς, τους φίλους. Οι αναμνήσεις ήρθαν χείμαρρος ορμητικός. Πόσο θα ´θελα να είχα καταγράψει όλα όσα μου είχε πει σ´ εκείνη τη συνάντηση...

Θέλω να πιστεύω πως ο θείος Κώστας βρίσκεται τώρα με τους αγαπημένους μας που έχουν φύγει. «Καλώς τονα!» θα είπανε. «Πόσο μας έλειψες...». Κι ο Άγιος Πέτρος σίγουρα θα χάρηκε που τους έφερε τα βιβλία που είχαν παραγγείλει όλοι εκεί πάνω, να ´χουνε να διαβάζουνε και στον ουρανό».

 

Σοφία Καρασούλη - Μιλομπάρ

Aπό τον Δήμαρχο Χίου έγινε η παρακάτω ανακοίνωση: 

Ο Δήμαρχος Χίου κ. Σταμάτης Κάρμαντζης εκφράζει τη λύπη του και θερμά συλλυπητήρια για την απώλεια του συμπολίτη μας, Κωνσταντίνου Χαβιάρα, ενός ανθρώπου που τίμησε το χώρο του βιβλίου και της γνώσης με αποτυπωμένο, αναγνωρισμένο και ανεξίτηλο το έργο του στο νησί μας. Προς τούτο πολλές και αλησμόνητες είναι οι ευχαριστίες όπως και η μεγάλη προσφορά του στην παιδεία και τη μάθηση.

 

Ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους οικείους και φίλους του εκλιπόντος.

Σχετικά Άρθρα