
Χρειάστηκαν επίμονες επαφές, για να πειστούν να βρεθούν μαζί στο στούντιο της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, δύο πρόσωπα-πυλώνες της λειτουργίας του ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ «ΖΩΡΖΗΣ ΜΙΧΑΛΙΝΟΣ» στον Κάμπο της Χίου.
Την Δευτέρα, στην εκπομπή «Η επικαιρότητα με άλλο μάτι», φιλοξενούμενοι είναι ο Βαγγέλης Σταμούλης, επί δεκαετίες εργαζόμενος στο Γηροκομείο και για τα πρόσφατα, δύσκολα χρόνια, διευθυντής του, μαζί με τον δικηγόρο και για αρκετά χρόνια επίσης, Πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής του Γηροκομείου Χίου «Ζωρζής Μιχαλινός» Δημήτρης Σαρρής.
Από τις καταγραφές, τα αφιερώματα και τα ρεπορτάζ δεκαετιών της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, για το ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ, αυτή η συνέντευξη δεν χρειάστηκε να έχει ούτε ένα πλάνο.
Γιατί δύο από τα πρόσωπα- πυλώνες που στηρίζεται η καθημερινή λειτουργία του, η φροντίδα 100 περίπου φιλοξενούμενων από…19 έως 102 ετών, περιέγραψαν ασύλληπτες δυσκολίες που κλήθηκαν να υπερβούν οι εργαζόμενοι, ο Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής από την δεκαετία του 2000 οπότε, ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, που είναι, βρέθηκε για ποικίλους λόγους και κυρίως λόγω της ΑΠΟΥΣΙΑΣ της Πολιτείας, διαχρονικά, πολύ κοντά στον κίνδυνο να κλείσει!!! Οφειλές στο ΙΚΑ, χιλιάδες ευρώ, οφειλόμενα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους. Δεσμεύσεις προσωπικών λογαριασμών του Προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής, και καθημερινή αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα. Είναι μερικά μόνο από τα βιώματα, τα αδιέξοδα που μαςμεταφέρουν.
Συγκλονιστικά γεγονότα, στην Χίο των «μεγάλων έργων», άγνωστα σε έναν βαθμό στην τοπική κοινωνία που στάθηκε και στέκεται έμπρακτακοντά τους. «Άγνωστα» δυστυχώς, στην εκάστοτε Πολιτεία που όφειλε να είχε μεριμνήσει τότε και τώρα…
Όπως είπαν χαρακτηριστικά, με σκοπό την ανακούφιση του πάσχοντος συνανθρώπου μας, φιλοξενούν 100 περίπου ανθρώπους από…19 έως 102 ετών!
Ακόμη οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να προσφέρουν εθελοντικά επιπλέον χρόνο προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες τους, καθώς αρκετοί εξ αυτών είναι κατάκοιτοι.
Οι κ.κ. Σαρρής και Σταμούλης, περιγράφουν τον «πυροσβεστικό» ρόλο που έχουν στην λειτουργία του Γηροκομείου, Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, χορηγοί, δωρητές, ενώ το κυρίαρχο είναι η ηχηρή απουσία της Πολιτείας που όχι μόνο δεν διευκολύνει το έργο τους, αλλά το δυσχεραίνει με την φορολόγηση ενός στην ουσία ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ, το μεγαλύτερο στην Χίο, που έχει, ελλείψει άλλων δομών, μετατραπεί και σε χώρος φιλοξενίας αστέγων, απόρων, ΑμεΑ και ψυχικά νοσούντων.
Με αριθμούς, κυρίως όμως με τραγικές ανθρώπινες ιστορίες χρονίως πασχόντων, ανθρώπων με άνοια, κλπ, που αναζητούν εναγωνίως μία θέση στο ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ της Χίου, ο Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Δ. Σαρρής και ο Διευθυντής και εργαζόμενος του ταυτόχρονα Βαγγέλης Σταμούλης, καλούν τους αρμόδιους να στρέψουν το ενδιαφέρον τους, το ταχύτερο δυνατόν, με πράξεις και όχι υποσχέσεις, την ματιά τους εκεί…
Για να μην φιλοξενούνται νέοι σε Γηροκομεία, ηλικιωμένοι σε ράντζα στο εκκλησάκι και στην βεράντα.
Για να μην είναι υφίσταται μια μακρά λίστα αναμονής…
Αναμένοντας… έναν θάνατο!
Ελπίζοντας να μπουν οι τεκμηριωμένες προτάσεις τους για την δημιουργία συμπληρωματικών ΔΟΜΩΝ ΠΡΟΝΟΙΑΣ στο σχεδιασμό των άμεσων αναγκών του Νομού.
Όχι αύριο…
Χθες!
Ευγενία Κώττη





































