Με τις ειδήσεις για κλοπή καλλιεργημένης μαστίχας στα μαστιχοχώρια να είναι κομμάτι της επικαιρότητας στο παρελθόν, η εύρεση και επιστροφή ποσότητας καθαρισμένης μαστίχας που ξεχάστηκε από μαστιχοπαραγωγό στο χωράφι, είναι από τις πλέον ελπιδοφόρες της εποχής μας, στο νησί μας…
Ακριβώς για αυτό τον λόγο, επέλεξε ο κύριος Γιάννης Νομικούδης να γνωστοποιήσει το γεγονός αρχικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στην ΑΛΗΘΕΙΑ.
Ο κύριος Γιάννης Νομικούδης κατάγεται από τα Νένητα, είναι εκπαιδευτικός, διευθυντής σε δημοτικό σχολείο εκτός Χίου, όπου ζει και εργάζεται μόνιμα.
Όπως αρκετοί συμπατριώτες μας, αφιερώνεται στην καλλιέργεια των σκίνων, παράλληλα με το κύριο επάγγελμά του, όποτε το επιτρέπει ο χρόνος του.
Έτσι κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών του στην γενέτειρά του, πέρασε πολλά αξημέρωτα πρωινά καλλιεργώντας σκίνους γιατί, όπως εξηγεί, αυτές οι ώρες είναι κατάλληλες, για να μην «μαλακώσει η μαστίχα με την ζέστη», ξεκινώντας την τόσο απαιτητική καλλιέργεια των σκίνων, από τις 3-4 τα ξημερώματα «σκοτεινά με φακούς στο κεφάλι, όπως τους ανθρακωρύχους».
Μέσα σε αυτές τις πιεστικές, εξαιρετικά κοπιαστικές συνθήκες, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει σε μαστιχοπαραγωγούς, μπορεί μαζεύοντας τα εργαλεία και τον κόπο τους, να ξεχαστεί και ένα τελάρο με έτοιμη μαστίχα!
Αυτό του συνέβη εκεί στα τέλη του Αυγούστου! Πιθανότατα, κανένας εκτός χωριού δεν θα το μάθαινε, αν δεν…
Για καλή του τύχη, το τελάρο με την μαστίχα, βρήκε ένας άλλος, επίσης όχι κατά κύριο επάγγελμα μαστιχοπαραγωγός!
Ο 33χρονος Δημήτρης Ιωάννη Καπός, παιδί ενός από τους πλέον αγαπημένους παιδικούς του φίλους από τα Νένητα, που είχε «φύγει» πολλά χρόνια τώρα από την ζωή.
Ήταν τόσο δεμένοι με τον πατέρα του, που μαζί με έναν ακόμη συγχωριανό τους, αχώριστη παρέα στην καθημερινότητα και στους σκίνους, τους έλεγαν τα… «Γιαννάκια»…
Να πώς η ζωή τους έφερε, με άλλο τρόπο κοντά…
Ο 33χρονος Δημήτρης Καπός, επιστρέφοντας από την καλλιέργεια των σκίνων του -επίσης όχι κατά κύριο επάγγελμα γεωργός- διέκρινε ένα ξεχασμένο τελάρο με μαστίχα. Την πήρε μαζί του και επειδή δεν γνώριζε σε ποιον ανήκε, άρχισε να ρωτάει τους συγχωριανούς του μήπως άκουσαν κάποιον συντοπίτη τους που την είχε χάσει, προκειμένου να την παραδώσει.
Ρωτώντας, έφτασε να χτυπήσει την πόρτα του κυρίου Γιάννη Νομικούδη, που μοιάζει απίστευτο, ήταν ένας από τους αγαπημένους φίλους του πατέρα του που έχασε, πολύ νωρίς, κοντά στα 18 του χρόνια…
Η ιστορία που μοιράστηκε ο κύριος Νομικούδης, έχοντας πιά πάρει το δρόμο της επιστροφής, στον τόπο της μόνιμης διαμονής του για να παρουσιαστεί στην θέση του, στο σχολείο που υπηρετεί, αποκτά όλο και περισσότερο ενδιαφέρον, ευωδιάζει μαστίχα και Ελπίδα!
Όταν είδε τον 33χρονο, Δημήτρη Καπό, γιό του αγαπημένου συγχωριανού και φίλου, να του χτυπά την πόρτα για να του παραδώσει το ξεχασμένο κάτω από σκίνους τελάρο με την μαστίχα, ένιωσε χαρά, αλλά όχι κατάπληξη.
Γιατί γνώριζε από νέους τους γονείς του…
Τον αείμνηστο Γιάννη Καπό από τα Νένητα και την Μαρκέλλα Κωστάκη από το Βουνό.
Μεγάλωσαν μαζί εκείνα τα χρόνια!
Έτσι, πριν προχωρήσει στη δημοσιοποίηση της ελπιδοφόρας πράξης του, γνωρίζοντας και την ταπεινότητα, την σεμνότητα, που χαρακτηρίζει όλη την οικογένεια που τον γέννησε και τον ανέθρεψε, έκρινε αναγκαίο, να τον ρωτήσει αν μπορεί να την ανακοινώσει επωνύμως.
Χρειάστηκε να προσπαθήσει αρκετά για να τον πείσει, αλλά τελικά τα κατάφερε!
Για τους φιλάθλους, ειδικά τους ποδοσφαιρόφιλους, το όνομα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΠΟΣ, δεν είναι άγνωστο. Όπως υπενθύμισε ο κ. Νομικούδης έχει διαγράψει μια σημαντική ποδοσφαιρική καριέρα, ξεκινώντας από τον «Κανάρη Νενήτων» και παίζοντας για χρόνια σε διάφορες ομάδες εκτός Χίου, στην πρώτη κατηγορία (Super League) με εξαιρετικές επιδόσεις. Έχει πλέον επιλέξει, έχοντας δημιουργήσει την δική του οικογένεια, να επιστρέψει μόνιμα στη Χίο και να αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Χίου.
Ο κύριος Νομικούδης που ανέδειξε την ιστορία με το «τελάρο τη μαστίχα» που του παρέδωσε, ο Δημήτρης Καπός, δεν μένει στην όποια αξία είχε το περιεχόμενό του.
Εστιάζει στο ρόλο της οικογένειας, στην ανατροφή ενός άντρα που ως παιδί, ως νέος, η ζωή τον υποχρέωσε να σταθεί στα πόδια του, να κοπιάσει στα γήπεδα και στους σκίνους, για να ζήσει μια ζωή με αξιοπρέπεια, τιμώντας έτσι τις αξίες που του δόθηκαν από τους γονείς του.
Συγκινείται ο κύριος Νομικούδης, μιλώντας για την πράξη του Δημήτρη, τον οποίο ευχαριστεί και συγχαίρει ταυτόχρονα, αν και φαίνεται ότι για τον ίδιο, την οικογένεια που τον γαλούχησε, θεωρείται αυτονόητη…
Καθώς, από παιδί, μαζί τους κεντούσε και καλλιεργούσε σκίνους, έμαθε να σέβεται και τιμά τον κόπο για κάθε γραμμάριο μαστίχας.
Για τον χιώτη εκπαιδευτικό, που όπως χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μας, συμπληρώνει το εισόδημά του κεντώντας σκίνους, η αξία της επιστροφή του τελάρου με την έτοιμη μαστίχα, από το γιο του αγαπημένου, εκλιπόντος φίλου του, δεν είναι μετρήσιμη!
Δεν ζυγιάζεται, δεν μετριέται με ευρώ! Είναι το μέτρο του Ανθρώπου, σε μια εποχή που όλο και «κονταίνει»… Είναι ένα «παράδειγμα προς μίμηση» όπως χαρακτηριστικά είπε, σε μια εποχή που τέτοια πρότυπα σπανίζουν.
Έγινε και η αφορμή για να αναδείξει το ρόλο της οικογένειας στην ανατροφή των παιδιών και να τιμήσει την μνήμη του πατέρα του, αγαπημένου του φίλου που «έφυγε» πολύ νέος.
Όπως έγραψε χαρακτηριστικά: «…Είμαι σίγουρος ότι ο Γιάννης θα χαίρεται και θα καμαρώνει από ψηλά, βλέποντας το παλληκάρι του να προχωράει στη ζωή του, με την εντιμότητα, το ήθος και την εργατικότητα που πορεύθηκε κι ο ίδιος.».
Ακόμη και αν οι πολλές και μεγάλες επιτυχίες του χιώτη ποδοσφαιριστή ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΠΟΥ, ξεθωριάσουν μέσα στο χρόνο, αυτή η πράξη του, «το τελάρο με το μαστίχι» που βρήκε ξεχασμένο κάτω από ξένους σκίνους και αναζήτησε τον ιδιοκτήτη του για να το επιστρέψει, θα λάμπει στο χρόνο!
Θα είναι η δική του «κληρονομιά» στην οικογένειά του, στον τόπο, στη Χίο…
Ευγενία Κώττη
