Έψαχναν την ευκαιρία να ξιφουλκήσουν, στην “ανώνυμη, άχρωμη και άγευστη” Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Χίου και τη βρήκαν εξ αφορμής μιας ανακοίνωσης της ΝΟΔΕ Χίου της ΝΔ, εξαπολύοντας μύδρους κατά του προσώπου μου, κατά του “κήρυκα του θείου λόγου και γνωστού υβριστή”.
Παραγνωρίζω το γεγονός ότι, η Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Χίου έχει “απωλέσει τας φρένας της”, “ηθικάς και ιδεολογικάς”> ως εκπροσωπούμενη από όψιμους οπορτουνιστές.
Παραγνωρίζω το γεγονός ότι, ενώ κανένας δεν διέκρινε υποστήριξη στον Αντιδήμαρχο Παιδείας, αλλά ευθύνη στην ανάλγητη και φασιστική κυβέρνηση που διαφεντεύει, εκείνοι ενέπλεξαν το πρόσωπό μου με μια κομματική οργάνωση.
Δεν μπορώ, όμως, να παραγνωρίσω την αναίδεια και πολιτική αλητεία της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Χίου να χρησιμοποιεί την ιδιότητα ενός αιρετού –εκλεγμένου από τον χιώτικο λαό στο Δήμο, ως “Κήρυκα του θείου λόγου και γνωστό υβριστή”, εμπλέκοντας “τα αβγά με τα πασχάλια”.
Δηλαδή, εγώ πρέπει να κρίνω -στα κείμενά μου προς το ΣΥΡΙΖΑ- εάν η κα Μιχαλοπούλου είναι καλή καθηγήτρια ή ο κος Σέργης καλός έμπορος; Γελοιότητες…
Όταν πρέπει να μιλήσω ως Κήρυκας θα μιλήσω ως Κήρυκας, όταν πρέπει ως Αντιδήμαρχος ως Αντιδήμαρχος και όταν πρέπει ως πολίτης ομοίως.
Και για να ξεκαθαρίζουμε μια και καλή τα πράγματα: Εγώ έχω μάθει να λέω τα “σύκα- σύκα και τη σκάφη - σκάφη”. Δεν έχω μάθει να λέω ψέματα για να διεκδικήσω κάποια θέση εξουσίας. Ευτυχώς, η Χίος είναι μικρή και πάνω κάτω όλοι γνωριζόμαστε. Ζω για την Εκκλησία και όχι από την Εκκλησία. Σιχαίνομαι τους γιαλαντζί Αριστερούς και τις αριστεροδεξιές παρέες τους, διότι ταυτίζονται πλήρως με τον Νεοφιλελευθερισμό και έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν τις πιο “βρόμικες” δουλειές της Νέας Τάξης, υποτάσσοντας και υποδουλώνοντας κάθε έννοια δικαίου, αλήθειας, δημοκρατίας – και εν τέλει Αριστεράς – στο βωμό της εξουσίας.
Τα αλλόφρονα στελέχη της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χίου, ως άλλα “κύμβαλα αλαλάζοντα” (τενεκέδες ξεγάνωτοι), πρέπει να αντιληφθούν ότι, άλλο η άσκηση κριτικής – ακόμη και δριμείας – αλλά με επιχειρήματα και αντιπροτάσεις και άλλο το υβρεολόγιο του πεζοδρομίου και η τρομοκρατία. Η κριτική είναι Δικαίωμα και Καθήκον. Η ιδεολογική τρομοκρατία (έναντι οποιουδήποτε εσύ διαφωνείς ιδεολογικά) είναι Φασισμός. Γι΄ αυτό και στις ημέρες μας οι μεγαλύτεροι Φασίστες είναι οι αυτοπαρουσιαζόμενοι ως δήθεν Αριστεροί και δήθεν Αντιφασίστες. Απλά και ξεκάθαρα.-