- ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ
Έχω ένα αυτοκίνητο, απαραίτητο στη δουλειά μου, που αρχίζει να «βγάζει» προβλήματα λόγω παλαιότητος. Τα οικονομικά μου είναι αδύναμα. Σκέπτομαι 3 λύσεις:
α. Κρατάω το αυτοκίνητο που έχω, αγοράζω μερικά ανταλλακτικά και δουλεύω σκληρά για να μπορέσω να πάρω καινούργιο αυτοκίνητο.
β. Αγοράζω με δόσεις ένα άλλο, ακόμη παλαιότερο, για την περίπτωση που «μείνω» από το υπάρχον.
γ. Δεν κάνω τίποτα, αφήνω τα πράγματα στην τύχη, ή στην θεία πρόνοια.
- Η ΥΓΕΙΑ ΜΟΥ
Έχω μια κάποια ηλικία (μικρός, μεσήλιξ, ηλικιωμένος δεν έχει σημασία). Μου παρουσιάζεται ένα πρόβλημα, έχω κάποιες ενοχλήσεις, αλλά το «παλεύω». Δύναμαι να προβώ σε 3 ενέργειες.
α. Πηγαίνω αμέσως στο γιατρό, ακόμη κι αν πρέπει να… πληρώσω (μου περισσεύουν;;)
β. Τηλεφωνώ στο νοσοκομείο (λόγω ανάγκης, ή λόγω τσιγκουνιάς) και περιμένω να μου «κλείσουν ραντεβού».
γ. Δεν πάω πουθενά, αφήνω τα πράγματα στην τύχη, ή στην θεία πρόνοια.
- ΟΙ ΘΟΡΥΒΟΠΟΙΟΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΟΥ
Έχω την ευτυχία να ζώ σε μια ωραία γειτονιά, με συμπαθητικούς γείτονες, οι οποίοι όμως έχουν την «πολιτισμένη» συνήθεια να θορυβούν συνεχώς, ακόμη και στις πλέον ακατάλληλες ώρες, ή να μαζεύουν σκυλάκια που τα παρατούν στην αυλή και τα καημένα «σκάνε» στο κλάμα και στο γαύγισμα. Έχω 3 εναλλακτικές.
α. Εκδηλώνω ήρεμα την δυσφορία μου, επικαλούμαι τον νόμο και τα δικαιώματα μου και εν ανάγκη καταφεύγω εκεί.
β. Επιλέγω τις βίαιες λύσεις….
γ. Δεν κάνω κάτι, αφήνω τα πράγματα στην τύχη, ή στην θεία πρόνοια.
- ΤΑ ΝΕΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ
Ζώ σε ένα κράτος, την πατρίδα μου, με τις παραδόσεις, τις συνήθειες, τα ελαττώματα και τα προτερήματα των συμπολιτών μου. Θεωρούμεθα Έθνος κατά τον ΟΗΕ ( Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών), όπως και κάθε άλλο κράτος μέλος του Παγκοσμίου Οργανισμού. Εδώ και αρκετά χρόνια «επισκέπτονται» το κράτος μου διάφορες ομάδες από άλλα Έθνη. Εργατικοί άνθρωποι, εγκληματίες, μετανάστες ή πρόσφυγες. Αρκετοί, κυρίως από Αλβανία έχουν δημιουργήσει οικογένειες και ζουν με αρμονικότητα μαζί μας. Δεν είναι λίγοι δε αυτοί που βλέπουν τα παιδιά τους να διαπρέπουν και να μην θέλουν να γυρίσουν πίσω. Πριν 5 χρόνια ως αποτέλεσμα ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων έφθασαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, τρομοκρατημένοι πρόσφυγες από την Μέση Ανατολή. Είχαν προορισμό τον πλούσιο ευρωπαϊκό βορρά. Πάρα πολλοί τα κατάφεραν. Οι υπόλοιποι παρέμειναν. Οι «δυνατοί» έκλεισαν τα σύνορα, επικαλούμενοι το… Δουβλίνο!! Εδώ και 2 χρόνια ο διεθνής παγκοσμιοποιητικός καπιταλισμός μας αποστέλλει στίφη οικονομικών μεταναστών προς εκμετάλλευση από κάθε γήινη γωνιά. Οι περισσότεροι θα εγκλωβιστούν στην πατρίδα μου. Έχω πλέον πάρα πολλά καινούργια «αδέλφια». Υπάρχουν 4 τρόποι για να αντιμετωπίσω το πρόβλημα.
α. Να διαμαρτυρηθώ πολιτισμένα, να αντιδράσω με αποφασιστικό αλλά όχι βίαιο τρόπο και να δράσω για την διατήρηση του ‘Έθνους μου, όπως ακριβώς προσπαθούμε να σώσουμε τους παγετώνες, το υπάρχον κλίμα, τις προς εξάλειψη ορχιδέες, τις παλαιές γλώσσες, τα ιστορικά δεδομένα.
β. Να φερθώ με κυνισμό και να εκμεταλλευθώ τους ανθρώπους αυτούς για οικονομικούς ή πολιτικούς λόγους και να φανώ αρεστός στους ισχυρούς, στους «αριστερούς προοδευτικούς» και στους ακόμη «προοδευτικότερους δεξιούς».
γ. Να αντιδράσω βιαίως και απολίτιστα με τρόπο ναζιστικό, σταλινικό, απάνθρωπο.
δ. Να αφήσω τα πράγματα στην τύχη και να περιμένω την θεία πρόνοια.
- ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ
Η οικονομική μου κατάσταση άρχισε βιαίως να χειροτερεύει πριν 10 χρόνια. Από την δεκαετία του 80 οι «αρχηγοί» ναρκοθετούσαν συνεχώς την οικονομία και τον εθνικό και κοινωνικό ιστό. Απεδείχθη, ότι ήσαν ανίκανοι να κυβερνήσουν. Ακόμη χειρότεροι φάνηκαν στην «προσπάθεια» διασώσεως. Κυβερνούσαν και κυβερνούν κατά «ομάδες» και «οικογένειες» και από το «γκουβέρνο» απεκόμισαν τεράστια περιουσία ή στην χειρότερη εκδοχή πολυετή καλοζωία. Σκέπτομαι πλέον σοβαρά, να κάνω κάτι. Έχω 3 διεξόδους.
α. Να εμπεδώσω καλώς, ότι πρέπει να με κυβερνούν οι καλύτεροι, οι άξιοι, οι έντιμοι, οι εργατικοί, οι τίμιοι, οι αλτρουιστές. Να προσπαθήσω με άλλους συμπολίτες να δημιουργήσουμε υγιείς πολιτικές κινήσεις, απαλλαγμένες από τις αμαρτίες του παρελθόντος.
β. Να συνταχθώ μαζί τους, δηλαδή να ενδώσω στα κελεύσματα των ολετήρων, και να αποκομίσω και εγώ κέρδη, πλούτο, δόξα…
γ. Να μην κάνω κάτι. Εγώ θα σώσω την κατάσταση; Θα εναποθέσω τα πάντα στην τύχη και στην θεία πρόνοια.
Αναγνώστη. Φίλε ή όχι. Θέλω την άποψη σου. Ίσως προλάβεις να με σώσεις από τον κατήφορο του ενδοτισμού και του ωχαδελφισμού… Προς τα εκεί τείνω!