Κοιταχτείτε στον καθρέπτη

Τετ, 31/10/2018 - 15:42
Γιάννης Μιχαλάκης

Όσα έργα κοινής ωφελείας έγιναν τα παλιά τα χρόνια στο χωριό μου, έγιναν με προσωπική εργασία των κατοίκων. Για να ανοιχτεί ο αυτοκινητόδρομος, οι χωριανοί μου πήγαιναν στη Βολισσό και δούλευαν γκασμά και φτυάρι, για 11 δραχμές μεροκάματο.  Έχω προσωπική εμπειρία, αν και όταν δούλεψα εγώ, ο δρόμος είχε φτάσει στα Αφροδίσια και το μεροκάματο είχε αυξηθεί στις 14 (!) δραχμές.

Όταν ο δρόμος είχε φτάσει λίγο έξω από το χωριό, η Κοινωνική Πρόνοια που χρηματοδοτούσε το έργο, έκοψε την πίστωση. Και τότε όλο το χωριό ανασκουμπώθηκε και δούλεψε δωρεάν εθελοντικά, μέχρι το αυτοκίνητο να μπει στο χωριό. Δούλεψαν τότε νέοι και γέροι, απόμαχοι και γυναίκες αμάθητες σε τέτοιες σκληρές εργασίες, μέχρι και το σχολείο έκλεισε για λίγες μέρες και τα τρυφερά μαθητούδια κατέθεσαν τον εργασιακό οβολό τους για ένα απαραίτητο έργο.

Όταν αργότερα αποφάσισαν να χτίσουν νέο σχολικό κτήριο, ο δωρητής εφοπλιστής  τους πρόσφερε δωρεάν τα υλικά, τους πληροφόρησε όμως ότι τα εργατικά θα έπρεπε να τα επωμιστούν οι ίδιοι. Και τα επωμίστηκαν στην κυριολεξία. Και το έχτισαν!

Τα τελευταία χρόνια που το κράτος πληροφορήθηκε την ύπαρξη του χωριού μας, τα έργα που έγιναν ήταν κυρίως για να επωφεληθούν οι εργολάβοι και οι πολιτικοί. Οικονομικά οι πρώτοι, εισπράττοντας χειροκροτήματα και ψηφαλάκια οι δεύτεροι. Οι μόνοι που δεν ωφελήθηκαν ήταν οι κάτοικοι.

Πολλά τα έργα προσωπικής εργασίας, δεν προτίθεμαι να τα απαριθμήσω όλα. Θα περιοριστώ στην παιδική χαρά που ήταν δαπάνη των όπου γης Κουρουνιωτών και την οποία γκρέμισε συνεργείο του Δήμου Χίου.

Όπως με ενημέρωσε η κ. Βιβή Ποταμούση, η καταστροφή έγινε με εισαγγελική εντολή και δεν αφορούσε μόνο την παιδική χαρά του χωριού μου.

Δεν μπορώ να φανταστώ τον εισαγγελέα Χίου, να ξυπνά ένα πρωί κακόκεφα και να δίνει εντολή να γκρεμιστούν οι παιδικές κούνιες στα Κουρούνια. Την εντολή κάποιου προϊσταμένου του εκτελούσε. Την εντολή κάποιου καρεκλοκένταυρου γραφειοκράτη της Αθήνας ο οποίος προφανώς είναι θιασώτης του: «πονάει μάτι, κόβει κεφάλι». Και αφού δεν μπορούμε να φτιάξουμε ασφαλείς παιδικές χαρές, γκρεμίζουμε τις υπάρχουσες. Με τον τσαμπουκά της κρατικής εξουσίας!

Πέραν τούτου, παρακολουθούμε τις μέρες αυτές την ιλαροτραγωδία, ένα ολόκληρο κράτος, να μη μπορεί να μεταφέρει δύο παιδάκια στο σχολείο τους. Ο πατέρας τους είναι ο μόνος νέος κάτοικος του χωριού, οι υπόλοιποι είναι συνταξιούχοι περασμένης ηλικίας.

Αν ο άνθρωπος αυτός βαρεθεί, σιχαθεί, πάρει τα παιδιά του και φύγει από το χωριό, εσείς άρχοντες του τόπου, μικροί και μεγάλοι, μην οργανώσετε ημερίδα για τους λόγους της ερήμωσης της Αμανής. Περιοριστείτε να κοιταχτείτε στον καθρέφτη!

 

Αθήνα 31 Οκτωβρίου 2018

 

Γιάννης Μιχαλάκης <g.mihalakisnotaros@gmail.com>

Άλλες απόψεις: Του Γιάννη Μιχαλάκη