Χίος, Πέμπτη 2 Απριλίου

Μεταναστευτικό: Ομοψυχία ή χανόμαστε

Τετ, 19/02/2020 - 06:30

Αγαπητοί φίλοι,

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την ενδεχόμενη κατασκευή μιας νέας υπερδομής για τους μετανάστες στο νησί της Χίου, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις και προβληματισμούς.

Το μεταναστευτικό ζήτημα που μας απασχολεί αισίως τουλάχιστον από το 2015, αρχίζει να παίρνει και πάλι ανησυχητικές διαστάσεις, έχει φέρει την τοπική κοινωνία στα όριά της και τις σχέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης με την κεντρική κυβέρνηση στο ναδίρ. Οι δε επόμενοι μήνες προμηνύονται εξαιρετικά δύσκολοι με την αύξηση των (ήδη ανεξέλεγκτων) ροών να είναι σχεδόν βέβαιη.

Η Χίος δεν πρόκειται να ανταλλάξει θέση με την Κέρκυρα στο χάρτη της Ελλάδος και η Τουρκία δεν πρόκειται να μετατραπεί ως δια μαγείας από αναθεωρητικός ταραξίας σε φιλειρηνική Ελβετία.  Αλλά και οι απανταχού εξαθλιωμένοι του πλανήτη δεν πρόκειται να σταματήσουν να έρχονται ιδίως μάλιστα όσο η Ευρώπη θα συνεχίζει την πολιτική του ‘Ανοίξαμε και σας περιμένουμε’, μοιράζοντας επιδόματα.

Ας σταματήσουμε λοιπόν να εθελοτυφλούμε και ας κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα. Το μεταναστευτικό έχει έρθει για να μείνει. Το να το κρύβουμε κάτω από το χαλί ευελπιστώντας πως αυτό θα αποτελέσει λύση, δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά. Το δοκιμάσαμε και το αποτέλεσμα είναι μια κατάσταση που αποτελεί ντροπή για τη χώρα μας.

Ας σταματήσουν και οι πλειοδοσίες λαϊκισμού από όλες τις μεριές καθώς και οι φαιδρότητες. Ακούσαμε και διαβάσαμε κατά καιρούς πως οι μετανάστες λιάζονται, πως η θάλασσα δεν έχει σύνορα και προσφάτως πως οι ροές θα ανακοπούν με φράγματα στο Αιγαίο. Μερικοί δε, διαπράττοντας μέγιστη ύβρη, παραλλήλισαν τον ξεριζωμό των παππούδων μας από τις δισχιλιετείς πατρογονικές τους εστίες μετά την Μικρασιατική καταστροφή με την τωρινή εισβολή ετερογενών μουσουλμανικών πληθυσμών.

Η ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών και δράσεων είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ ειδικά μετά από τόσα χρόνια αδράνειας. Η δημιουργία μητρώου για τις Μ.Κ.Ο. που επιχειρεί να βάλει τάξη στο προηγούμενο μπάχαλο είναι προς τη σωστή κατεύθυνση αν και απαιτείται περαιτέρω έλεγχος της δράσης τους καθώς σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν ως παρακλάδια των διακινητών. Επιπλέον απαιτείται άμεση αναθεώρηση του άρθρου 46 του νέου νόμου για το άσυλο  (νόμος 4636/2019) που πρακτικά προβλέπει την κατάργηση των συνόρων. Η αυτονόητη και εύστοχη ιδέα για τη δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης θα πρέπει να συνδυαστεί με πραγματική επιτάχυνση των διαδικασιών χορήγησης ασύλου και μια συντονισμένη πολιτική γρήγορων και μαζικών επιστροφών έτσι ώστε να λειτουργήσει αποσυμφορητικά αλλά και αποτρεπτικά.

Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να προσέλθει στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής με συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις και αντιπροτάσεις. Άμεσα. Όχι σε μια εβδομάδα, όχι σ’ένα μήνα κι ακόμα χειρότερα, όχι το καλοκαίρι όταν οι μετανάστες θα κοιμούνται πάλι εντός του Δημοτικού Κήπου ή στη Σούδα.

Οι συγκυρίες είναι κρίσιμες και απαιτούν θαρραλέες αποφάσεις αλλά και ομοψυχία. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αναβιώσουμε μια νέα Κερατέα στο Αίπος ενόσω το πραγματικό πρόβλημα απλά θα διογκώνεται και ο Σουλτάνος θα τρίβει τα χέρια του.

«Όταν πρέπει να πάρεις μια απόφαση το καλύτερο είναι να κάνεις το σωστό. Το δεύτερο καλύτερο είναι να κάνεις λάθος. Το χειρότερο όλων είναι να μην κάνεις τίποτα.» (Theodore Roosevelt, πρόεδρος ΗΠΑ 1901-1909).

 

Χρήστος Παπαχρήστου

Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής

Γενεύη, 18.02.2020

Άλλες απόψεις: Του Χρήστου Παπαχρήστου