Ο Αξιός ποταμός και η γεωστρατηγική του αξία

Σάβ, 12/01/2019 - 19:49
Γεωργούλης Θανάσης

Η επίλυση του ζητήματος, το οποίο κάποιοι ονομάζουν «Μακεδονικό» είναι στην ουσία η επιθυμία και η ανάγκη κάποιων Λαών, να αποκτήσουν πρόσβαση στο Αιγαίο και αντίστροφα από το Αιγαίο προς τα Βαλκάνια και την Γερμανία.

Αυτήν την ανάγκη και αυτήν την επιθυμία την εξέφρασαν οι Σλάβοι με αρχηγό τον Τίτο, κατά την διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου πολέμου την δεκαετία του ’40, συμμαχώντας με την Ελληνική φιλοσοβιετική αριστερά, η οποία θα επέτρεπε στους Σλάβους την κάθοδο στο Αιγαίο με αντάλλαγμα την πολεμική υποστήριξη για την κατάληψη της εξουσίας στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Το μαρξιστικό σύνθημα «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», που από ηθική, κοινωνική και πολιτική άποψη θα βοηθούσε στην αντιμετώπιση των τοπικών πατριωτισμών ή εθνικισμών, και των ανάλογων αντιρρήσεων, δεν ήταν σύνθημα μόνο του υπαρκτού σοσιαλισμού της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και όλης της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με πρωτεργάτες τους φασίστες και τους εθνοσοσιαλιστές του Χίτλερ δηλαδή τους ναζί.

Αποσιωπάται σκόπιμα το γεγονός ότι ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο πόλεμος που κήρυξε η  Αριστερά ενάντια στον λεγόμενο φιλελεύθερο κόσμο, δηλαδή τον καπιταλισμό, ο οποίος συσπειρώθηκε, αντέδρασε και νίκησε τους φασίστες και τους ναζί που ήθελαν να ενώσουν τους προλετάριους όλων των χωρών κάτω από την αιγίδα του 3ου Ράιχ και όχι της Μόσχας.

Μετά την απόβαση των συμμάχων στην Νορμανδία και στην νότια Ιταλία, μετά από σκληρές μάχες και χιλιάδες νεκρούς, οι φιλελεύθεροι δεξιοί σύμμαχοι, κατάφεραν να νικήσουν τις δυνάμεις του άξονος, δηλαδή τους μαρξιστές, αριστερούς σοσιαλδημοκράτες και εθνοσοσιαλιστές του Μουσολίνι και του Χίτλερ αντίστοιχα.

Όπως είναι γνωστό η για πρώτη φορά ήττα της ευρωπαϊκής αριστεράς δεν σήμανε το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, ο οποίος από θερμός πόλεμος, συνεχίστηκε σαν ψυχρός πόλεμος, μέχρι την τελική κατάρρευση των μαρξιστών της Σοβιετικής Ένωσης και του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Οι έλληνες οπαδοί του υπαρκτού σοσιαλισμού, της πρωτοπόρου αλλά ανύπαρκτης σήμερα Σοβιετικής Ένωσης, έχουν κάθε λόγο να μισούν τους φασίστες και τους ναζί συντρόφους τους, με τους οποίους μάλιστα είχαν υπογράψει σύμφωνο μη επίθεσης, το οποίο τελικά ο Χίτλερ το αθέτησε και επιτέθηκε στην μαμά Ρωσία, με αποτέλεσμα να διαιρεθούν οι δυνάμεις της Αριστεράς και έτσι να ηττηθούν από τους συμμάχους των Αμερικανών.

Το δικαιολογημένο μίσος και η αποστροφή που νιώθουν οι σταλινικοί ενάντια στους χιτλερικούς εθνοσοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες πρώην συντρόφους τους, απέτρεπε για πολύ καιρό, οποιαδήποτε αναφορά στα αληθινά γεγονότα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, με αποτέλεσμα να προκληθεί μια τεχνητή αμνησία και μια φρικτή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, έτσι ώστε η ηττημένη Αριστερά, όταν θυμώνει, να ονομάζει φασίστες και ναζί, αυτούς ακριβώς που πολέμησαν και νίκησαν τον φασισμό και τον ναζισμό στο πεδίο της μάχης, δηλαδή τους Δεξιούς.

Το «ορθόδοξο» ΚΚΕ, το σκληροπυρηνικό, το φιλοσοβιετικό, ή έστω το Σταλινικό όπως αρέσκονται, μερικοί, να το ονομάζουν, μετά από προδοσίες και ήττες, έχει ίσως το δικαίωμα, να βάζει στον ίδιο τσουβάλι την Ευρωπαϊκή Αριστερά και τους Αμερικάνους που την κατατρόπωσαν και αυτό κάνει. Αυτό όμως τρέφει την αδιακρισία.

Η επιμονή του Τσίπρα και του κόμματός του, να υπηρετεί τους γερμανικούς στόχους, οι οποίοι είναι οι ίδιοι και απαράλλακτοι με εκείνους που ήταν κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων και οι οποίοι αφορούν επίσης την παντοτινή σύμμαχο της Γερμανίας, την Τουρκία, αυτό δημιουργεί ερωτηματικά που απαιτούν απαντήσεις, όση στάχτη και να μας ρίχνουν στα μάτια.

Η Τουρκία σε αντίθεση με την Ελληνική Κυβέρνηση φαίνεται να αναγνωρίζει τη γεωστρατηγική αξία της εισόδου από το Αιγαίο και τον Αξιό ποταμό της Μακεδονίας μας, μέσα στα σπλάχνα των μουσουλμανικών Βαλκανίων, χωρίς την άδεια της Ελλάδας. Η Γερμανία παράλληλα, κάνοντας ήδη έρευνες για υδρογονάνθρακες στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου πιέζει για λύση του Μακεδονικού για να διασφαλίσει την διέλευση του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, μέσω του ίδιου άξονα, του Αξιού, που φτάνει μέχρι την Γερμανία.

Αντιθέτως, εδώ στην Ελλάδα, οι υπέρμαχοι της συμφωνίας των Πρεσπών κάθε φορά που αναφέρονται στα οφέλη για την ελληνική πλευρά, τα ονομάζουν «προφανή», «πολλά» και άλλες αοριστίες, ενώ οι πολέμιοι αυτής της συμφωνίας μιλάνε για προβλήματα με τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών, προβλήματα εθνικής κυριαρχίας με την παραχώρηση του Αξιού ποταμού σαν οδό διεξόδου προς την θάλασσα, όπως επίσης και παραχώρηση (υποχρεωτική) αποκλειστικής θαλάσσιας οικονομικής ζώνης εκμετάλλευσης για τους Σκοπιανούς.

Επίσης προβλήματα με τις διεθνείς ονομασίες των μακεδονικών προϊόντων, προβλήματα με την εκπαίδευση, τα βιβλία μας, τα σχολεία των σκοπιανών στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, που θα διδάσκουν μια σλαβική γλώσσα και θα την ονομάζουν μακεδονική, παραποιώντας την Ιστορία και κάνοντας ακόμα και τον Μέγα Αλέξανδρο να μοιάζει με σλάβο – αλβανό – βούλγαρο και ίσως μουσουλμάνο.

Όλα αυτά για έναν άνθρωπο «ελαφρών ηθών», θα μπορούσαν να είναι ασήμαντες λεπτομέρειες, όμως η μετατροπή της Γερμανο-Τουρκικής ήττας, σε δυο παγκόσμιους πολέμους, σε νίκη αυτό δεν είναι ασήμαντη λεπτομέρεια.

Αυτή η δραματική κωλοτούμπα, έκανε τη γερμανίδα καγκελάριο να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της, προς τον κ. Τσίπρα, για την συμφωνία των Πρεσπών, εννοώντας ότι με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται άλλες πιο πολυέξοδες και αιματηρές λύσεις σαν και αυτές που δοκιμάστηκαν σε δυο παγκόσμιους και έναν εμφύλιο πόλεμο από τους αριστερούς, για την διάνοιξη και πάνω από όλα τον έλεγχο του άξονα Τουρκία, Αιγαίο, Αξιός, Βαλκάνια, Γερμανία.

Παράλληλα, η κ. Μέρκελ, όσον αφορά τις πολεμικές αποζημιώσεις και τα άλλα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα, εξέφρασε με έναν ειρωνικό τρόπο, την λύπη της για τα εγκλήματα των Γερμανών μαρξιστών, ενάντια στη Ελλάδα , κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου, ρίχνοντας με έναν πολύ εύστοχο τρόπο, το μπαλάκι στον σοσιαλισμό, δηλαδή στην αριστερά, στρίβοντας έτσι το μαχαίρι στη πληγή των Ελλήνων.

Με τον ίδιο τρόπο άλλωστε είχε προσπαθήσει και ο Χίτλερ να αρπάξει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Σιβηρίας από τους Ρώσους συντρόφους του, επειδή οι άνθρωποι που συνθέτουν τον Γερμανο-Τουρκικό Άξονα και οι οποίοι δεν είναι μόνο Γερμανικής ή Τουρκικής υπηκοότητας, προτιμούν τον ρόλο του κατακτητή και όχι το ρόλο ενός έντιμου και δίκαιου εμπορικού εταίρου.

Δεν θέλουν δηλαδή να πληρώνουν για ό,τι μπαινοβγαίνει στην χώρα μας. Αμφισβητούν την κυριαρχία μας και κάνουν τα πάντα για να την εξουδετερώσουν με πολέμους ή να την παρακάμψουν με συμφωνίες σαν και αυτή των Πρεσπών, με την βοήθεια της Ευρωπαϊκής αριστεράς, του Τσίπρα.

Όσον αφορά τους Αμερικάνους και την παρουσία τους σε μια τόσο σημαντική περιοχή λέτε να μην γνωρίζουν αυτά που μόλις διαβάσατε;

Τι νομίζει ο Τσίπρας, ότι δεν ξέρουν τον ρόλο που παίζει; Ο Τσίπρας ικανοποιείται με τα λίγα λόγια ευγνωμοσύνης από την κ. Μέρκελ, η οποία υπερεξοπλίζει την αιώνια σύμμαχο της την Τουρκία, με υποβρύχια τελευταίας γενιάς, μηχανές αρμάτων μάχης, βόμβες για τα κεφάλια των Κούρδων, των Σύριων, και σύντομα των ελλήνων πατριωτών, ραντάρ τελευταίας τεχνολογίας και μόνο οι συριζαίοι δεν ξέρουν τι κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια… Συνέλληνες, πρέπει να αγωνιστούμε για να σώσουμε την πατρίδα μας από τα νύχια τους. Θα ξαναχυθεί πολύ αίμα.

Άλλες απόψεις: Του Θανάση Γεωργούλη