Ενδιαφέρον και συγκίνηση για την «Κατοχή»

Πέμ, 01/12/2022 - 07:42

Από την αγαπητή Σοφία Καρασούλη η παρακάτω άποψη για το βιβλίο της «Ζωής στην Κατοχή».

«Το βιβλίο του Δημήτρη Φρεζούλη «Χίος - Η Ζωή στην Κατοχή: Πείνα, Αντίσταση, Φυγαδεύσεις», ήρθε στο μακρινό Βανκούβερ να μου θυμίσει τις αφηγήσεις των δικών μου για τα ζοφερά χρόνια της γερμανικής κατοχής.

Η Κατοχή κι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είχαν σημαδέψει ανεξίτηλα τους γονείς μου, χωρίζοντας τη ζωή τους σε δύο εποχές: στην περίοδο πριν από τον πόλεμο (προπολεμικά) και στο μετά (μεταπολεμικά). Κι έτσι, στο σπίτι μας μεγάλωσα με ιστορίες από τον καιρό της Κατοχής.

Οι ιστορίες της μητέρας μου, που ήταν μόνο 14 χρόνων σαν ξέσπασε ο πόλεμος, ήταν ιστορίες για τις σειρήνες των βομβαρδισμών και τα καταφύγια της γειτονιάς, για τις δύσκολες σχολικές χρονιές, για τη συσκότιση, για την πείνα! «Να λες πεινώ κι από τον ήχο της φωνής σου να τρομάζεις…», πόσες φορές δεν την άκουγα να λέει τους στίχους του αγαπημένου της Φώτη Αγγουλέ, με φωνή που θαρρείς πως έτρεμε κάπως και μόνο στη θύμηση της πείνας.

Οι ιστορίες του πατέρα μου, εικοσάρη το 1940, ήταν κυρίως ιστορίες δράσης: η νυχτερινή φυγάδευση στην Τουρκία, η Μέση Ανατολή, η μυστική αποστολή με τον ασύρματο στην γερμανοκρατούμενη Χίο, ιστορίες αντίστασης, ιστορίες αγωνίας… Τότε που «όλα τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά…», ήταν το δικό του ρεφρέν.

Μεθοδικά, με επίπονη έρευνα σε παλιές εφημερίδες, σε περιοδικά, σε βιβλία, σε συνεντεύξεις, καθώς και σε ημερολόγια που είχαν την πρόνοια να κρατήσουν μερικοί εκείνα τα δίσεκτα χρόνια, ο Δημήτρης Φρεζούλης συγκέντρωσε πάμπολλες αφηγήσεις και ιστορικές πληροφορίες για την γερμανική κατοχή της Χίου. Το βιβλίο του εστιάζει στην καθημερινή ζωή, στις κακουχίες, στην πείνα, στις πράξεις αντίστασης, μικρές και μεγάλες, στις συλλήψεις, στις προδοσίες, στις φυγαδεύσεις… Το διάβασα μέχρι τέλους με μεγάλο ενδιαφέρον και με πολλή συγκίνηση.
 

Σε μια σελίδα του βιβλίου ένας αρθρογράφος της Κατοχής ευλογεί τον Κάμπο με τις λαχανίδες και τα πορτοκάλια του που έσωσαν πολλούς από την τρομερή πείνα. «Όσοι θα επιζήσουν, για να ζήσουν με τα αγαθά της ειρήνης, πρέπει να στήσουν… στην είσοδο του δημοτικού Κήπου μια χάλκινη πορτοκαλιά, με τους χρυσούς καρπούς της. Να υψωθεί εκεί ως σύμβολο της δυναμικότητας. Σύμβολο της ζωής μας.»

Το βιβλίο «Η Ζωή στην Κατοχή» είναι διάσπαρτο από ιστορίες δυναμικότητας και μαθήματα ιστορίας για όλους εμάς που ευτυχήσαμε να ζούμε σε καλύτερους καιρούς, ειρηνικούς».

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σ.Σ.: Σοφία σε ευχαριστώ για την προσεκτική προσέγγιση.

Σχετικά Άρθρα