Η αγαπημένη ιστορία του Θεού

Σάβ, 29/12/2018 - 06:54
Γεωργούλης Θανάσης

Μου έλεγε ο παππούς μου ότι σε έναν εγκαταλειμμένο, εδώ και αιώνες, μικρό οικισμό, μέσα στην φύση της Χίου, κοντά στους Ολύμπους, ζούσε κάποτε ένας μυστήριος άνθρωπος. Ελέγετο ότι ήταν τόσο καλός και αγνός που τον αγαπούσε και τον άκουγε ο θεός ο ίδιος αλλά και τα πλάσματα της φύσης.

Οι άνθρωποι που ζούσαν τότε σε εκείνον τον οικισμό τον σέβονταν και τον αγαπούσαν επειδή γνώριζαν τα χαρίσματα και την καλοσύνη του, αλλά και εκείνος τους αγαπούσε και τους ευεργετούσε με την παρουσία του σαν θεϊκός διαμεσολαβητής που ήταν.

Έτσι είχε γίνει συνήθεια, π.χ. να τους συγκεντρώνει μια φορά το χρόνο εκεί γύρο στις γιορτές των Χριστουγέννων και να τους οδηγεί κάπου μέσα στα βουνά, σε μια πραγματικά μαγευτική τοποθεσία, όπου όλοι μαζί συμμετείχαν σε μια τελετή.

Εκείνο που έκανε μόνος του, ήταν να μαζεύει ξερά φύλλα, μικρά ψιλά κλαδάκια και αρκετά κλαδιά χοντρά σαν το χέρι μου και πολλά αρωματικά βότανα.

Με όλα αυτά έστηνε με έναν μοναδικό τρόπο μια πυραμιδωτή εστία φωτιάς στο κέντρο ενός κύκλου. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν σπίρτα ούτε αναπτήρες όμως εκείνος ο σοφός άνθρωπος κατάφερνε με τη βοήθεια του θεού να ανάψει πολύ εύκολα την φωτιά γύρο από την οποία καθόταν σιωπηλή όλη η παρέα.

Μετά άρχιζε να ψέλνει ύμνους σαν ιερέας και να λέει προσευχές τόσο χαμηλόφωνα όμως , που λες και το έκανε μόνο για τον εαυτό του, έτσι ώστε κανείς δεν καταλάβαινε λέξη, δηλαδή ένας θεός ξέρει τι έλεγε.

Πράγματι, λένε ότι ο θεός όχι μόνο τον άκουγε και τον καταλάβαινε αλλά και ότι του άρεσε και πολύ μάλιστα. Του θεού του άρεσε επίσης η όλη συνάθροιση σε εκείνο το μαγικό μέρος με εκείνη την ιδιαίτερη φωτιά στο κέντρο της και ευχαριστιόταν τόσο πολύ από τους ψαλμούς και την ενότητα της φύσης και των ανθρώπων που δεν μπορούσε να τους χαλάσει το χατίρι και φρόντιζε να εκπληρωθούν τα λόγια και οι επιθυμίες που του μετέφερε εκείνος ο ταπεινός διαμεσολαβητής.

Τα χρόνια περνούσαν και όπως ήταν φυσικό ο παππούς, δηλαδή εκείνος ο καλός άνθρωπος πέθανε.

Τον επόμενο χρόνο οι χωρικοί, αν και δεν γνώριζαν τα λόγια των ύμνων που έψελνε εκείνος ο Άγιος άνθρωπος, ούτε ήξεραν τον τρόπο να ανάβουν εκείνη την πολύ ιδιαίτερη φωτιά αποφάσισαν να πάνε να συνεχίσουν την παράδοση έτσι σαν εκδρομή και να τιμήσουν τον ιδρυτή εκείνης της μυστηριώδους τελετής, της οποίας το αποτέλεσμα ήταν πάντα η εκπλήρωση των επιθυμιών τους!

Είπανε, πάμε να τιμήσουμε την μνήμη του και ας μην εκπληρωθεί καμία επιθυμία αφού δεν γνωρίζουμε τον τρόπο και τα κατάλληλα θαυματουργά λόγια. Πράγματι μαζεύτηκαν ξεκίνησαν και βρήκαν εύκολα το μέρος στο οποίο είχαν πάει τόσες φορές με εκείνον το ευλογημένο άνθρωπο. Μάζεψαν ξύλα τα κάνανε σορό προσπαθώντας να μιμηθούν τις κινήσεις, το μέγεθος των ξύλων, το στήσιμο της εστίας όπως το έκανε εκείνος και με τα πολλά άναψαν την φωτιά όπως μπορούσαν.

Κάθισαν γύρο-γύρο από την φωτιά και επειδή δεν γνώριζαν τα λόγια των ύμνων, άρχισε να λέει ο καθένας τις δικές του προσευχές, έψελναν, τραγουδούσαν, κουβέντιαζαν και περνούσαν ευχάριστα την ώρα τους. Λέει ο θρύλος ότι ο θεός, που τους έβλεπε από εκεί ψηλά, ένιωθε ικανοποίηση με τις καλές τους προθέσεις και την αγάπη που είχε ο ένας για τον άλλον και όλοι μαζί για τον θεϊκό διαμεσολαβητή τους, που πια δεν ήταν ανάμεσα τους. Του θεού του άρεσε επίσης η συνάθροιση σε εκείνο ειδικά το μαγικό μέρος με την φωτιά στο κέντρο του κύκλου και ήταν τόσο ευχαριστημένος βλέποντας εκείνους τους τόσο αγαπημένους και ανιδιοτελείς ανθρώπους που δεν μπόρεσε να τους χαλάσει το χατίρι και φρόντισε να εκπληρωθούν ξανά οι επιθυμίες τους.

Τα χρόνια έχουν περάσει και ο οικισμός έχει σχεδόν εξαφανιστεί, μόνο κάτι θεμέλια έχουν μείνει μέσα στα αγριόχορτα, και επίσης κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκετε εκείνη η συγκεκριμένη μαγική τοποθεσία όπου θα μπορούσε να ξαναγίνει η τελετή. Κανείς δεν γνωρίζει σήμερα πως και με τι είδους ξύλα και βότανα στήνονταν η εστία της μαγικής φωτιάς και ασφαλώς κανένας πια δεν γνωρίζει τα λόγια εκείνων των μυστήριων ψαλμών εκείνου του ευλογημένου ανθρώπου.

Παρόλα αυτά, δεν έχουν χαθεί όλα! Υπάρχει κάτι που γνωρίζουμε και το οποίο δεν είναι άλλο από αυτήν την ιστορία την ίδια!

Ο θρύλος λέει ότι ο θεός, αγαπά τόσο πολύ αυτή την ιστορία και του αρέσει τόσο πολύ να την ακούει που αρκεί να την διηγηθεί κάποιος σε κάποιον ή κάποιους  που θέλουν να την ακούσουν, για να τους δοθεί η χάρη και η ευλογία Του και να εκπληρωθούν έτσι όλες οι επιθυμίες τους!!

Μακάρι να είναι έτσι!

Καλή χρονιά !!!

Άλλες απόψεις: Του Θανάση Γεωργούλη