Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ( ΤΕΠ) του Νοσοκομείου της Χίου.
Το " παλιό"... Αφού πλέον ανακαινίσθηκε.
Εκεί που έχουμε βρεθεί μόνιμοι κάτοικοι και επισκέπτες του νησιού πολλές φορές...
Με ασθενοφόρο ή χωρίς.
Χτυπήσαμε το βροντερό κουδούνι και περιμέναμε.
Με πόνο, με φόβο, με αγωνία.
Πότε θα ανοίξει...
Να δώσουμε βασικές πληροφορίες για το πρόβλημα που μας οδήγησε στα Επείγοντα, τι φάρμακα παίρνουμε κλπ, μπροστά σε όλους τους άλλους ασθενείς και συνοδούς που περίμεναν επίσης στον προθάλαμο.
Απόλυτη τήρηση του ιατρικού απορρήτου!
Μετά να περιμένουμε, να περιμένουμε...
Κάποιες φορές να βγαίνει ένας νοσηλευτής νοσηλεύτρια να συνιστά " υπομονή γιατί είναι μόνο ένας γιατρός".
Απ' έξω από το χώρο των Επειγόντων όπου οι λιγοστοί γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, βοηθητικό προσωπικό έδιναν τη δική τους " μάχη" για να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο, ακόμη και να σώσουν ζωές, ασθενεις και συνοδοί να περιμένουν...
Άλλοτε με θαυμαστή υπομονή, άλλοτε έτοιμοι να ξεσπάσουν σε όποιον υγειονομικό έβρισκαν μπροστά τους, αφού όσοι παίρνουν τις πολιτικές αποφάσεις είναι" αόρατοι"...
Συνέβη μερικές φορές να περιμένουν για ώρες χιώτες, αθηναίοι, ελληνοαμερικανοί, ευρωπαίοι, τούρκοι επισκέπτες, μαζί με φοιτητές, στρατιώτες πρόσφυγες... Αυτός είναι ο πληθυσμός της Χίου.
Το χειμώνα λιγότεροι το καλοκαίρι πολλαπλάσιοι.
Μόνιμοι κάτοικοι και επισκέπτες που επέλεξαν να επισκεφθούν το νησί του Ομήρου, του Πολιτισμού, της Μαστίχας και του Άδωνη...
Η συζήτηση έξω από τα Επείγοντα για το τι γινόταν μέσα επαναλαμβανόμενη...
"- Μα γιατί αργούν; ..
-Μα τι να κάνουν και αυτοί που είναι λίγοι;
- Να ήταν εδώ ο Άδωνης που όπου πάει τα βρίσκει τέλεια..."
Χρόνια τώρα, μήνες, οι ίδιες συζητήσεις, τα ίδια παράπονα, όχι πάντα με τόσο" ήπιο " τόνο...
Πρό και μετά κορωνοιού...
Άλλος με τον ορό στο χέρι, άλλος με πυρετό, άλλος διπλωμένος στα δύο, ηλικιωμένοι, καρκινοπαθείς, Αμεα...
Μόνο όσοι έφταναν με ασθενοφόρο προηγούνταν και δικαίως.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που συνοδοί που έβλεπαν ηλικιωμένους κυρίως ασθενείς να ταλαιπωρούνται που μονολογουσαν " δεν κάλεσα το ασθενοφόρο γιατί σκέφτηκα μήπως το χρειαζόταν κάποιος άλλος αλλά τώρα... Μετάνιωσα!"
Πίσω από αυτήν την δίφυλλη πόρτα που άνοιγε μετά από πολύωρη, συχνά εξαντλητική αναμονή, ένας άλλος κόσμος...
Η πρώτη γραμμή του πυρός στο ΕΣΥ.
Η πρώτη εικόνα του μοναδικού Δημοσίου Νοσοκομείου ενός ακριτικού νησιού...
Εκεί που μια βιαστική, υπό την πίεση των συνθηκών εκτίμηση, μια λάθος πρώτη αξιολόγηση από τους ελάχιστους γιατρούς, συχνά μη ειδικευμένους, παίζει κορώνα- γράμματα ανθρώπινες ζωές... Τις ζωές μας!
Μια λάθος αξιολόγηση από μη ειδικό γιατρό, μια καθυστέρηση στις πρώτες κρίσιμες εξετάσεις, ιατρικές πράξεις που άργησαν να γίνουν, μπορεί να είναι η λεπτή γραμμή που χωρίζει τη ζωή από το θάνατο...
Πόσες ιστορίες ...
Θα μπορούσαν να είχαν γίνει είδηση σε κεντρικά δελτία ειδήσεων...
Καταγγελίες για ανεπαρκές αριθμητικά υγειονομικό προσωπικό, για το ακτινολογικό που αφέθηκε απογυμνωμένο, για...
Για καθυστερήσεις, ταλαιπωρία και λάθη, απόρροια των κενών που σύμφωνα με την κυβέρνηση " έχουν αισθητά μειωθεί"...
Ασθενείς εξαντλημένοι, απελπισμένοι, εξοργισμένοι και ταυτόχρονα γιατροί, νοσηλευτές, παραιατρικό, βοηθητικό προσωπικό, τραυματιοφορείς , στα όρια τους...
Άλλη αναμονή μετά μέσα στα Επείγοντα με τα 3 εξεταστηρια για ένα νησί 50.000 κατοίκων καί χιλιάδων επιπλέον , καλοκαιρινών επισκεπτών.
Να περιμένει ο ασθενής για ώρα ακόμη και έναν από τους ελάχιστους τραυματιοφορείς που καλύπτουν ταυτόχρονα κλινικές και Τμήμα Επειγόντων.
Μέρες νύχτες κάνουν χιλιόμετρα στους διαδρόμους του. Πως να είναι ταυτόχρονα όπου τους καλούν;
Ο ασθενής να περιμένει χωρίς να ξέρει τι...
Χωρίς "βραχιολακι" που τάχα μειώνει "μαγικά" την πολύωρη αναμονή όπως λέει ο Υπουργός και προλαβαίνεις στο ενδιάμεσο " να πιεις έναν καφέ".
Να πονάει, να νιώθει αδύναμος, να φοβάται και να περιμένει...
Για μια βασική εξέταση, μια εισαγωγή...
Σε ένα δωμάτιο βραχείας νοσηλείας με δύο μόνο κρεβάτια που συχνά γέμιζε με ασθενείς σε φορεία , καρότσια, καρέκλες απλές...
Αυτό είναι το πραγματικό ΕΣΥ σε συνθήκες που σε συχνά, όχι μόνο μέσα στον κορωνοιό, έμοιαζε με " πεδίο μάχης" ...
Ασθενείς, προσωπικό, συνοδοί...
Πολλές φορές το φιλότιμο, η κατανόηση , και η ευγένεια των " ολίγων" που στελέχωναν τα Επείγοντα, " μπάλωσε" τα κενά.
Δεν έχουν λείψει φυσικά και οι εντάσεις που ποτέ δεν μαθεύτηκαν...
" Πάλι εσείς εδώ; " Να λέει ο εφημερεύον των Επειγόντων σε χρονίως πάσχοντα...
Σαν να τον " μάλωνε"...
Σαν να έφταιγε για την ασθένεια του.
Σαν να υπήρχε άλλο εφημερεύον Δημόσιο Νοσοκομείο στο νησί, ή άλλη δημόσια δομή που εφημερεύει για να καταφεύγει .
Σαν να του φταναν τα χρήματα να πάει σε ιδιώτη γιατρό, χωρίς αναμονή και ταλαιπωρία...
Πόσες φορές, δημόσια, με όλους τους τρόπους δεν έχουμε, ως ασθενείς, συνοδοί , ευχαριστήσει το προσωπικό των Επειγόντων και κλινικών για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στους οικείους μας, σε μας;...
Πολλές! Άπειρα "Ευχαριστήρια" .
Γιατί ενώ και οι ίδιοι συνθλίβονται από την απαξίωση του ΕΣΥ, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους...
Ας μην οικειοποιούνται οι εκλεγμένοι, οι κυβερνώντες αυτά τα " Ευχαριστήρια" μας.
Έχουν αποδέκτη τους υγειονομικούς που τιμούν τον όρκο τους, νοσηλευτικό, παραιατρικο και βοηθητικό προσωπικό που αν και κακοπληρωμένοι, συκοφαντημένοι από τον ίδιο τον Υπουργό Υγείας και την κυβέρνηση συνολικά, συνεχίζουν να προσφέρουν...
Αν μιλούσαν και οι ασθενείς...
Θα είχαν πολλά να πουν στον αναμενόμενο Υπουργό Υγείας... άλλης χώρας!
Για τις φορές που το ίδιο το ΕΣΥ τους " πέταξε" έξω... Γιατί δεν είχε " χώρο, προσωπικό, υποδομές"...
Λόγω έλλειψης διασυνδέσης των Δημοσίων Νοσοκομείων δεν παραπέμφθηκαν εσωτερικά σε Δημόσιο νοσοκομείο αντίστοιχο με το όποιο πρόβλημα υγείας έχουν με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να καταφύγουν σε ιδιωτικά θεραπευτήρια.
Μόνο για να πατήσει ο ασθενής το χαλακι της εισόδου τους χρειάζονται χιλιάδες ευρώ...
Μέσα στον κορωνοιο και μετά, πόσοι χιωτες ασθενείς δεν αναγκάστηκαν επειγόντως να φύγουν στην Αθήνα για χειρουργεία, εξειδικευμένες εξετάσεις ή θεραπείες;
Χωρίς να έχουν ούτε τα λεφτά για τα εισιτήρια; Αν δεν υπήρχε η αλληλεγγύη ανθρώπου σε άνθρωπο θα αναγκαζόταν να γίνουν " επαίτες" ...
Αυτό το "Δωρεάν ΕΣΥ"!
Παραμονή της έλευσης του Υπουργού Υγείας, ξύπνησαν οι μνήμες...
Η απίστευτη ταλαιπωρία, τα δάκρυα, η απελπισία που δεν έγιναν κραυγή!
Όσα συζητούνται έξω από τα Επείγοντα, στις κλινικές, στα σπίτια μας...
Σε ανακαινισμένα δωμάτια, κτήρια, κλινικές Δημόσιων Νοσοκομείων που προσφέρονται για " σκηνικό" εγκαινίων και μια ακόμη " παράσταση" του Υπουργού Υγείας και της κουστωδίας του!
Σίγουρα έχει ήδη προβάρει τα λόγια και τις ατάκες του.
Τόσο χιλιοειπωμενες... Σχεδόν τις έχουμε απομνημονεύσει.
Σε όλη την Ελλάδα, σε όλα τα Δημόσια Νοσοκομεία, τα εγκαίνια των ΤΕΠ, ο ίδιος "ρόλος" . Χιλιοπαιγμενος. Με το ίδιο ύφος...
Ισα - ίσα για να παίξει στην ΕΡΤ, στα κεντρικά ΜΜΕ μετά την επίσκεψη " Ο Υπουργός Υγείας εγκαινίασε τα ανακαινισμένα ΤΕΠ στο Νοσοκομείο της Χίου "
Εμείς που ζούμε εδώ;
Που έχουμε πληρώσει, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το τίμημα της κεντρικής πολιτικής επιλογής...
"Θέλεις Υγεία, πλήρωσε..."
Που το κοντινότερο τριτοβάθμιο Νοσοκομείο είναι στη... Σμύρνη!
Τι ρόλο θα παίξουμε σε αυτήν την κακόγουστα σκηνοθετημένη παράσταση;
" Οι ευχαριστημένοι κομπάρσοι" ;
Αν είμαστε, χαλάλι και τα 2.500 ευρώ που θα δώσει η Διοίκηση του Νοσοκομείου Χίου, για την υποδοχή του Υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη.
Αν όμως δεν είμαστε...
Ραντεβού την Τετάρτη στις 8.30 το πρωί έξω από το Νοσοκομείο της Χίου.
Για το... χειροκρότημα.