Χίος, Σάββατο 14 Δεκεμβρίου

Η Συρία. Μια κλασσική ιστορία... κανιβαλισμού

Παρ, 08/11/2019 - 17:48
Γεωργούλης Θανάσης

Αναδημοσίευση κειμένων, από τις 15-10-2013, δηλαδή σε ανύποπτο χρόνο…

και από 2-7-2015 τον πολύ ύποπτο χρόνο…

 

                                                                                                            Χίος 15-10-2013

1)Παρακολουθώντας την διαδικασία αποσταθεροποίησης της Συρίας, το δράμα των λεγόμενων απλών ανθρώπων, εκεί αλλά και εδώ στην Ελλάδα που ζούμε μια παρόμοια κατάσταση σε αρχικό στάδιο, σκέπτομαι το νησί με τα «κουνέλια».

            Πρόκειται για κάτι υποθετικό, ένα παράδειγμα που αρέσκονται να διηγούνται οι επιστήμονες της οικολογίας του Χάους για να δείξουν που μπορεί να φτάσει μια διαταραχή της ισορροπίας ενός συστήματος, οικολογικού, οικονομικού, κοινωνικού κ.λπ.

            Φανταστείτε λέει, ένα νησάκι όπου ζουν τα λεγόμενα απλά κουνέλια. Ας υποθέσουμε ότι η μητέρα φύση έχει φροντίσει να υπάρχει ισορροπία μεταξύ του πληθυσμού των κουνελιών και του γρασιδιού με το οποίο τρέφονται. Όλα καλά δηλαδή μέχρι την ημέρα που κάποιος φέρνει μερικές αλεπούδες και τις αμολάει στο νησί και αυτές τρελαίνονται από τη χαρά τους. Αρχίζουν να τρώνε κουνέλια, να τρώνε και να πολλαπλασιάζονται κατά χιλιάδες σαν να βρίσκονται στον παράδεισο ώσπου στο τέλος, θες από μοχθηρία, θες από έλλειψη … πληροφόρησης, τρώνε και το τελευταίο κουνέλι. Έτσι, επειδή κουνέλια γιοκ, και επειδή η πείνα είναι, λέει, κακός σύμβουλος, αρχίζουν, να τρώνε η μια την άλλη μέχρι τελικής πτώσεως. Αυτό που συμβαίνει στη Συρία δηλαδή. Κανιβαλισμός.

            Ο πατέρας του Ασάντ αλλά και ο ίδιος, βάσιζαν την εξουσία τους σε έναν πολύ μεγάλο δημόσιο τομέα και τους γνωστούς μας κρατικοδίαιτους, στους οποίους γινόταν άφθονα ρουσφέτια για ευνόητους λόγους στήριξης και όλοι μαζί καταπίεζαν με μοχθηρία κάθε προσπάθεια των παραγωγικών δυνάμεων στο να παράγουν οτιδήποτε θα εξασφάλιζε μια πραγματική οικονομία που δεν θα εξαρτιόταν από αυτούς αλλά αυτοί από εκείνην. Ανήκουστα πράγματα δηλαδή εδώ στην Ελλάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υπάλληλοι του λαού .. όχι αφεντικά του όπως στην Συρία. Έτσι δεν είναι;

            Η Συρία βέβαια παράγει ότι και η Ελλάδα, δηλαδή, σχετικώς τίποτα. Ο Ελληνικός Στρατός τρώει τούρκικες φασόλες, ενώ ο Συριακός, Ιρανικές. Οι στολές του Ελληνικού στρατού ράβονται στην Τουρκία, ενώ του Συριακού ράβονται κάπου εκεί προς το Ιράν και Πακιστάν.

            Το τρίγωνα Ιράν, Συρία, Χέσμπολαχ του Λιβάνου, έφερνε 6,5 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο σαν βοήθεια από το πετρελαιοπαραγωγό Ιράν, προκειμένου να πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι του Ασάντ και οι συν’ αυτώ για λόγους σταθερότητας. Τώρα, θες η Τουρκία, θες ο χωροφύλακας της περιοχής, θες κάποιος άλλος, με πιέσεις προς το Ιράν με τούτο και με κείνο, τραβήχτηκε το χαλάκι που προσέφερε έξτρα σάρκες για τις αλεπούδες του Συριακού δημόσιου και να τώρα ο κανιβαλισμός που λέγαμε. Και όλα αυτά επειδή όπως σας είπα η Συρία παράγει το ίδιο με εμάς, δηλαδή τίποτα. Πού πας ρε Ασάντ με μόνο δημόσιους υπαλλήλους και κρατικοδίκαιους οπαδούς; Πού πας; Στη Ρωσία;

            Θα μου πείτε και τι σχέση έχουμε εμείς μ’ όλα αυτά;

            Το Ιράν, η Συρία και η Χεσμπολάχ έχουν μια ιερή συμμαχία ενάντια σ’ έναν κοινό εχθρό (την Τουρκία) που τους υπονομεύει και γι’ αυτό το Ιράν χάριζε χρήματα στη Συρία. Ενώ εμείς δεν έχουμε εξωτερικούς εχθρούς που να μας υπονομεύουν. Έτσι δεν είναι; Δεν τους χρειαζόμαστε άλλωστε … Έχουμε εμάς τους ίδιους.

            Εμείς ανήκουμε στην Ευρώπη και στις αγορές που δεν μας χαρίζουν, αλλά μας δανείζουν – ακόμα χειρότερα – φράγκα για να πληρώνουμε τους δημόσιους και τους κρατικοδίκαιους. Καμία σχέση με την Συρία … Έτσι δεν είναι;

            Ε όχι ρε παιδιά! Έχει σχέση και παραέχει και αν δεν φροντίσουνε οι ηγέτες μας να αποκατασταθεί η ισορροπία και η δικαιοσύνη τότε καλά να πάθουν και αυτοί οι αλεπουδιάρηδες, αλλά και οι συν’ αυτώ που τους πιστεύουν. Οι … ηγέτες μας είπα … Συγνώμη.

            Εμείς οι απλοί άνθρωποι έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε φράγκα ούτε να πάμε να πνιγούμε στην Λαβεντούζα αν κρίνω από τα ποσά που πληρώνουνε για αυτόν τον λόγο οι Σύριοι. Χιλιάρικα λέει δηλ. ούτε στο ύπνο μας εμείς (2013).

            Εμείς οι απλοί άνθρωποι «δεν έχουμε τίποτα πραγματικά δικό μας, τίποτα, παρά μόνο τον Χρόνο, τον χρόνο που απολαμβάνουν, όσοι δεν έχουν που την κεφαλήν κλείνει», έτσι όπως γράφει σε ένα εγχειρίδιο Μαντικής και Τέχνης της Σύνεσης.

            Εμείς που ούτε καν προσπαθήσαμε να γίνουμε επιτυχημένα μέλη του αποτυχημένου κοινωνικοοικονομικού συστήματος θα τραβήξουμε προς τα βουνά και τα χωράφια, μέχρι να δούμε τι άλλο θα σκεφτούν και θα κάνουν οι κανίβαλοι στη Συρία … αλλά και στην Ελλάδα, το Αλεπουδαριό. Σε αυτούς όμως που είναι απλοί άνθρωποι (και δεν το ξέρουν), για έναν πιο δίκαιο, δημοκρατικό και ασφαλή κόσμο προτείνω:

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ (του δημοσίου)

2)Σήμερα 2-7-2015 που η διαδικασία αποσταθεροποίησης της Ελλάδας έχει συμβεί και η κυβέρνηση των δημοσίων υπαλλήλων ανεξαρτήτως κόμματος που έχουν καταφύγει στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, λέει ότι για όλα φταίει το παρελθόν των κομμάτων που έχουν κυβερνήσει μέχρι τώρα, δηλαδή οι ίδιοι, τι άλλο να πει κανείς;

            Σήμερα που η για πρώτη φορά «αριστερή» κυβέρνηση έχει εμπλουτίσει τον πολιτικό της λόγο με εκφράσεις όπως «πατρίδα» και «εθνική υπερηφάνεια», ενώ για δεκαετίες η αριστερή ιδεολογία κατηγορούσε όσους εκφραζόταν μ’ αυτές σαν εθνικιστές και φασίστες, τι άλλο να πει κανείς;

            Το λέω γιατί όταν μας βασάνιζαν, μας έστελναν στα ξερονήσια, μας δολοφονούσαν και μας ονόμαζαν αριστερούς, ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που μας βασάνιζαν, μας έστελναν στην Σιβηρία, μας δολοφονούσαν και μας ονόμαζαν δεξιούς.

            Οι ίδιοι δημόσιοι υπάλληλοι. Έτσι δεν είναι;

 

                                                Καλά ξεμπερδέματα συμπολίτες συμπολιτών

 

Πάντως το πρόβλημα με τους δικαιωματιστές, τους πεμπτοφαλαγγίτες και την εισβολή της Τουρκίας με το μεταναστευτικό όπλο, καλά κρατεί (8-11-2019).

 

Άλλες απόψεις:   Του Θανάση Γεωργούλη