ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ. ΠΡΟΛΟΓΟΣ. Ο Ιστορικός Υλισμός

Παρ, 20/01/2023 - 19:23

Ο μαρξισμός είναι υλισμός γιατί δέχεται την πρωταρχικότητα της ύλης σε σχέση με το πνεύμα, με τη φιλοσοφική έννοια των όρων.

Σαν ύλη νοείται η αντικειμενική πραγματικότητα, ενώ πνεύμα κάθε τι το υπερβατικό, που είναι ανεξάρτητο και πάνω από την ύλη.

Για τον μαρξισμό λοιπόν η ύλη δεν είναι προϊόν του πνεύματος, αλλά το πνεύμα το ίδιο είναι απλώς το ανώτατο προϊόν της ύλης. Εξάλλου ο μαρξισμός είναι «διαλεκτικός» γιατί εφαρμόζει την διαλεκτική μέθοδο, ερευνά δηλαδή τα φαινόμενα στην αλληλοεξάρτηση και τον αλληλοκαθορισμό τους, στην κίνηση, την αλλαγή και την ανάπτυξή τους, με βάση τις εσωτερικές αντιθέσεις που ενυπάρχουν στα ίδια τα φαινόμενα.

Επομένως ο μαρξισμός μπορεί να επικρατήσει αφού πρώτα αποδομήσει τις πνευματικές αξίες και την κλασική μεταφυσική δηλαδή την θρησκεία, το έθνος και γενικώς τον ιδεαλισμό επεμβαίνοντας πολιτιστικά για να τα αντικαταστήσει με την μαρξιστική νομοτέλεια, την καθαρή επιστήμη και τον διεθνισμό.

Ο ορισμός του μαρξιστικού υλισμού που μόλις διαβάσατε είναι αποδεκτός από όλους τους «ορθόδοξους» μαρξιστές όλων των Κ.Κ. του κόσμου, αλλά και οι καλύτεροι οικονομολόγοι, όλων των πολιτικών παρατάξεων έχουν σαν μπούσουλα την οικονομική θεωρία του Μαρξ του λεηλατημένου, ο οποίος πέθανε στην ψάθα, ίσως γιατί μέσα στην 1η Διεθνή, μπροστά σε όλους τους «μαρξιστές» της εποχής αγανακτισμένος, αναγκάστηκε να φωνάξει το περίφημο (εγώ δεν είναι μαρξιστής). Νομίζω ότι οι Monty  Python όταν γύριζαν την ταινία “The life of Brian” είχαν αυτό ακριβώς το γεγονός στο μυαλό τους.

Στα κείμενα που ακολουθούν, με θέμα το Όπλο της Μαζικής Μετανάστευσης και που έχω δημοσιεύσει στον τοπικό τύπο της Χίου σαν «απόψεις» κάνω αναφορά, αναπόφευκτα, στον πολιτιστικό μαρξισμό, ο οποίος, όπως αποδείχθηκε, δεν είναι ευρύτερα γνωστός, αν και με την βοήθεια του επιτελείται μια κοσμογονία στις μέρες μας.

Αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης αυτού του μικρού βιβλίου που εγκυμονείται και εγκυμονεί.

Για την ακρίβεια, και επειδή ρωτήθηκα από αυτούς που θέλουν περισσότερες πληροφορίες, έχω να πω ότι μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου, στον ευρατλαντικό κόσμο κυριάρχησε η ιδεολογία και η γενικότερη ανθρωπολογική στάση του πολιτιστικού μαρξισμού ο οποίος έχει ως πηγή του την «Σχολή της Φραγκφούρτης», με παραδειγματικούς εκπροσώπους τον Μαξ Χορκχάϊμερ (Max Horkheimr) και τον Γιούργκεν Χάμπερμας – Habermas).

Στις Η.Π.Α. υπάρχει το Albert Einstein Institution του Κ. Gene Sharp που έχει αναπτύξει μια ολόκληρη μεθοδολογία για το πώς μπορούν να εκπαιδευτούν κοινωνικοί επαναστάτες και ακτιβιστές για την αποδόμηση θρησκειών και εθνών για λόγους παγκοσμιοποίησης αλλά και για την ανατροπή κυβερνήσεων χωρίς την χρήση ένοπλης βίας, αλλά με μαζικές διαδηλώσεις, μαζική ανυπακοή, χιούμορ, αφίσες, προκηρύξεις, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προσφέροντας φιλιά και λουλούδια στις κρατικές δυνάμεις καταστολής, ώστε να τις αφοπλίσουν ψυχολογικά και να τις προσεταιριστούν. Την ίδια δουλειά κάνει και άλλη μια ιδιωτική εταιρεία στις ΗΠΑ, η Social Movement Laboratory η οποία στην ιστοσελίδα της (http://socialmovement.org) διαφημίζει τις υπηρεσίες της ως εκπαιδευτής και σύμβουλος κοινωνικών επαναστατών και ακτιβιστών ανά τον κόσμο για την ανατροπή κυβερνήσεων, π.χ. σε Ελλάδα, Ουκρανία και όπου αλλού επιθυμεί η Οικονομία των ΗΠΑ.

Εννοείται ότι εκτός από τους πολιτικούς, αυτές οι σχολές εκπαιδεύουν κυρίως τους αρχηγούς των ομάδων, τους καθοδηγητές, τους λεγόμενους «ατμομηχανές» που σε προεκλογικές περιόδους βρίσκουν, οργανώνουν, εξοργίζουν, και σέρνουν πίσω τους, τα πλήθη των αγανακτισμένων που στην Ελλάδα π.χ. χάθηκαν από τους δρόμους ως δια μαγείας μετά την εκλογική νίκη των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και έγιναν διευθυντικά στελέχη υπηρεσιών, π.χ. της Δημόσιας Επιχείρησης Ύδρευσης, Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου και Μ.Κ.Ο. επειδή αυτή η αναξιοκρατία και η κατ’ επάγγελμα γελοιοποίηση της Δημοκρατίας αμείβεται σήμερα και με το παραπάνω.

Έτσι τα ασυνόδευτα ορφανά της διαμελισμένης μαρξιστικής θεωρίας, βρήκαν τρόπο να υπηρετήσουν το όνειρο της κατάκτησης του κόσμου, χρησιμοποιώντας τον αποτυχημένο σοσιαλιστικό διεθνισμό της Σοβιετικής Ένωσης που είναι, ξεκάθαρα, ο επιστημονικός πατέρας της Ιδέας της παγκοσμιοποίησης, αν εξαιρέσουμε τον Μωάμεθ, ο οποίος αποτελεί πρότυπο για τον Κ. Σόρος, αλλά και τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος όμως σε αντίθεση με τον Μωάμεθ και το Ισλάμ, ανεχόταν την πολιτιστική διαφορετικότητα των άλλων.

Ευτυχώς για τη ζωή σαν σύνολο, φαίνεται ότι ο Θεός της Βιοποικιλότητας ή μάλλον η Βιοποικιλότητα του Θεού, αγαπά την δημοκρατία περισσότερο από την εξουσία και έχει αντισταθεί αποτελεσματικά μέχρι τώρα στις συνεχείς προσπάθειες των διαφόρων Χίτλερ της ιστορίας, που θέλουν να επιβάλλουν την φασιστική μονοκαλλιέργεια της μιας μόνο ιδέας, μιας μόνο θρησκείας, ενός μόνο τύπου ανθρώπου ενός παγκόσμιου ολοκληρωτικού καθεστώτος.

Η «ανυπαρξία του Θεού» επίσης που προκύπτει από τον ιστορικό υλισμό του Μαρξ, είναι μια πολύ βολική ιδέα για αυτούς που επιθυμούν να Τον υποκαταστήσουν. Έτσι γεννιέται άλλωστε ο φασισμός αλλά και η Νέμεσή του. Εννοώ όλους εκείνους τους μικρούς θεούς της γραφειοκρατίας, τους μεγάλους φασίστες δηλαδή, που κάθονται στο σβέρκο μας, οι οποίοι μετά την θεωρητική δολοφονία του Θεού, διαμέλισαν την εξουσία Του επί της γης και την μοιράστηκαν σαν κοινοί κλέφτες, χωρίς ντροπή, νομίζοντας ότι Νέμεση δεν υπάρχει. Είδαμε τα χάλια του σοσιαλιστή Χίτλερ και του ακόμα πιο αριστερού Μουσολίνι. Είδαμε που κατάντησαν τη Σοβιετική Ένωση οι δημόσιοι της υπάλληλοι. Στην Ελλάδα είδαμε την καταστροφή με την κατάκτηση του Δημοσίου τομέα από τους δικαιωματιστές της Αριστεράς, όμως τα ξεφτέρια του πολιτιστικού μαρξισμού, με το γνωστό σύνθημα No Borders, συνεχίζουν να αποδομούν και να ισοπεδώνουν τις θρησκευτικές, εθνικές και τις άλλες πολιτιστικές διαφορετικότητες των κρατών και των ανθρώπων, προετοιμάζοντας το NO BORDERS έδαφος μιας κάποιας παγκοσμιοποίησης επειδή αυτό μόνο ξέρουν να κάνουν.

Εδώ ακριβώς γεννιέται ένα «μικρό» προβληματάκι με τον Πανισλαμισμό και τον Ερντογάν ο οποίος απαιτεί εδώ και καιρό, την παγκοσμιοποίηση του Ισλάμ που έχοντας βρει σήμερα την πόρτα ορθάνοιχτη εισβάλλει στον κόσμο μας, με τον Μεγάλο, τον ολοζώντανο Θεό, τον ΕΝΑ, για να καλύψει το κενό που του δημιουργεί βλακωδώς ο πολιτιστικός μαρξισμός των πεμπτοφαλαγγιτών.

Έτσι χθες, ο Μαδούρο, υποσχέθηκε στον Ερντογάν ότι θα κτίσει τζαμί στην πεινασμένη Βενεζουέλα. Να λοιπόν ο εξισλαμισμός του Δυτικού ριζοσπαστισμού!

Το βιβλίο «Ο πολιτιστικός Μαρξισμός» που θα κυκλοφορήσει προσεχώς το αφιερώνω στον πατέρα μου, τον Στρατή Γεωργούλη που νέος ακόμα όταν ήρθαν οι Γερμανοί κατακτητές τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, έφυγε «πρόσφυγας» με υποβρύχιο από το Κοντάρι τις Χίου και πήγε στην Μέση Ανατολή.

Εκεί εκπαιδεύτηκε κομάντο και πολέμησε τους φασίστες και τους ναζί στα Δωδεκάνησα, στην Βόρεια Αφρική, Λιβύη και αλλού για πάνω από έξι χρόνια, για να ελευθερώσει όχι μόνο την δική του πατρίδα, αλλά και τις πατρίδες Λαών που σήμερα εισβάλουν στην χώρα μας. Για τον ίδιο λόγο, το αφιερώνω επίσης στον παππού μου τον Αντώνη Βορριά, που στον πόλεμο με τους Γερμανούς τιμήθηκε από την εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση στην Αίγυπτο, στον μεγάλο αδελφό του Χρήστο τον ήρωα που σκοτώθηκε στον πόλεμο για την Μακεδονία μας στο Σκρα, τον ξάδελφο του στρατηγό Γιώργη Βορριά, που με εκτιμούσε ιδιαιτέρα, τον αδελφό του στρατηγού συμπολεμιστών με τον πατέρα μου και οι δύο, σε Ιερό Λόχο και Ορεινή Ταξιαρχία, των οποίων σήμερα ακούω τα κόκαλά τους να τρίζουν.

Χίος: 2018

Άλλες απόψεις:   Του Θανάση Γεωργούλη