Ο Ελληνισμός προ της έκτης οδυνηρής συμμαχικής σφαλιάρας…

Τρί, 22/09/2020 - 13:07

Πλησιάζει και πάλι δυστυχώς η ώρα να νιώσουμε, ως φαίνεται, στο πετσί μας ότι πάντοτε οι Μεγάλες Δυνάμεις του πλανήτη μας σχεδιάζουν και ενεργούν χωρίς ιδεολογίες, ηθικούς φραγμούς και ρεαλισμό. Θέλουν μόνο ένα πράγμα. Να διασφαλίζουν τα συμφέροντά τους με κάθε τρόπο αδιαφορώντας ποιος λαός είναι το θύμα. Στα πλαίσιά αυτά κινούνται και στην σημερινή Ελληνοτουρκική διένεξη… Ο καθένας βλέπει τα συμφέροντά του και στα παλαιά υποδήματά του γράφει το διεθνές δίκαιο και τα υπάρχοντα κυριαρχικά δικαιώματα.

Σκεφτόμαστε ότι στα τελευταία 100 χρόνια παρά τις θετικές συνεισφορές μας προς τους συμμάχους μας έχουν αντιμετωπίσει με ανάλογες ισχυρές σφαλιάρες. Τουλάχιστον τέσσερις μεγάλες κι άλλες μικρότερες… Φυσικά ως ένα βαθμό έγιναν και δικές μας γκάφες που έδωσαν τις ευκαιρίες στους ξένους να δράσουν…

Η πρώτη σφαλιάρα ήλθε κατά του Ελληνισμού με την τεράστια Μικρασιατική καταστροφή του 1922. Παρά το ότι στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο συντάχθηκε δυναμικά η Ελλάδα με τους δυτικούς συμμάχους και αγωνίστηκε με ιδιαίτερο πάθος, ήρθε η στιγμή να ταπεινωθεί και να πληρώσει το «μάρμαρο» ο Ελληνισμός της Μικρασίας.

Η δεύτερη σφαλιάρα ήλθε αμέσως μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Εκείνον που μας ανέδειξε ως λαό ηρώων αφού μπορέσαμε με ελάχιστο στρατό να κατατροπώσουμε ολόκληρη Ιταλία. Και τότε πάλι οι ξένες δυνάμεις συμμαχικές και μη, έπαιξαν βρώμικο ρόλο κατά του Ελληνισμού. Δεν επέτρεψαν να προσαρτηθεί στην Ελλάδα η Βόρειος Ήπειρος και επέδρασαν με ποικίλους τρόπους στην εμφύλια σύρραξη των ετών 1944-1949.

Η τρίτη σφαλιάρα ήλθε με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974. Εκεί πάλι θύμα υπήρξε ο Ελληνισμός της Μεγαλονήσου που επήλθε με τις ευλογίες των ΗΠΑ, της Αγγλίας και του ΝΑΤΟ. Το αποτέλεσμα γνωστό. Το 40% της Κύπρου παραμένει υπό Τουρκική κατοχή και ουδεμία απόφαση του ΟΗΕ έχει εφαρμοστεί από την Τουρκία. Συζητήσεις επί συζητήσεων 46 χρόνια δεν έχουν φέρει καρπούς χειροπιαστούς…

Η τέταρτη σφαλιάρα ήταν στο τέλος Ιανουαρίου 1996. Στην υπόθεση των Ιμίων. Εκεί δώσαμε την ευκαιρία να «γκριζάρουν» οι Τούρκοι πάλι με ευλογίες των συμμάχων μας την περιοχή, χάσαμε τρία παλληκάρια κι είπε κι ο κ. Σημίτης ένα φαρδύ-πλατύ «ευχαριστούμε τους Αμερικάνους».

Η Πέμπτη σφαλιάρα ήλθε με την υπόθεση των Σκοπίων. Από χίλια μύρια κύματα πέρασε το θέμα της αναγνώρισης της γειτονικής χώρας με την ονομασία «Βόρεια Μακεδονία». Και σ’ αυτό το θέμα οι σύμμαχοί μας «μας έφαγαν τα τζιέρια» επί χρόνια και χρόνια…

Έτσι μετά από τις πέντε αυτές συμμαχικές και μη, γερές σφαλιάρες που έχει «φάει ο Ελληνισμός» στα τελευταία εκατό χρόνια, διερωτόμαστε μήπως πλησιάζει η ώρα της έκτης σφαλιάρας.

Μας λένε σήμερα ένα απλά «ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ με τους Τούρκους...» ενώ ψελλίζουν πως έχουμε δίκιο. Μας λένε «αφού θέλετε λύση διπλωματίας ΔΩΣΤΕ αναγκαστικά κάτι…» Μας λένε « Η Τουρκία μας χρειάζεται πιότερο, έστω κι αν κλωτσάει το ΝΑΤΟ και τη Δύση…». Κι έτσι ενώ κι εμείς ως χώρα του έχουμε δώσει «γη και ύδωρ» με βάσεις στην Κρήτη, στη Λάρισα, στην Αλεξανδρούπολη, με συμμετοχή σε αποστολές του ΝΑΤΟ στον Περσικό Κόλπο και χίλιες και δυο στρατιωτικές διευκολύνσεις από την Σούδα της Κρήτης εν τούτοις πάλι προς εμάς στρέφονται «να δώσουμε κάτι…» Γι αυτό εξάλλου ετοιμάζεται να έρθει ο κ. Πομπέο στην Ελλάδα σε λίγες ημέρες.. Τι νομίζει κανείς ότι θα πάει για ένα μπανάκι αναψυχής με τον κ. Μητσοτάκη; Γι αυτό μιλά τηλεφωνικά η κ. Μέρκελ μια με τον κ. Ερντογάν και μια με τον Μητσοτάκη. Κι όχι γιατί της αρέσει να ακούει τις φωνούλες τους! Δεν μας λένε όμως τι θα πάρουμε κι εμείς! Οι Τούρκοι μας γυρεύουν σε ευθεία τα πάντα όλα από την Καβάλα ευθεία γραμμή ως το Ηράκλειο Κρήτης… Τώρα θέλουν Καστελόριζο, Δωδεκάνησα, νησιά Αιγαίου, Θράκη. Εστιάζουν και σε αφοπλισμό των νησιών μας κι ας έχουν απέναντι αριαδιασμένη την πανίσχυρη Στρατιά Αιγαίου…. Ε άντε να δούμε αν γίνει κι αυτό τότε τα νησιά μας θα μείνουν έρμαιο στις ορέξεις τους. Να έρθουν σκέφτονται δίχως πόλεμο αύριο-μεθαύριο (όπως πήγαν αμαχητί στην Κύπρο) με πρόσχημα να «προστατέψουν τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς» που λάθρα μας διοχετεύουν…

Τούτα τα ζητήματα είναι μεγάλα αλλά και ο αφοπλισμός των νησιών δεν έχει δικαίωμα καμιά Κυβέρνηση να το διαπραγματευθεί. Όσο για τη Χίο, αν συμβεί ποτέ αφοπλισμός τότε σίγουρα τάχιστα θα αδειάσει παντελώς από τους Έλληνες κατοίκους της γιατί κουβαλά ο Χιώτικος λαός στην πλάτη της και την τεράστια σφαλιάρα της φρικτής Σφαγής του 1822 …. Θεέ μου, ο μη γένοιτο.

Κλείνοντας τις σκέψεις μας, οφείλουμε να πούμε ότι τα παραπάνω γράφτηκαν ως χρέος μας αλλά και προς αφύπνιση των πολιτικών και των πολιτών του τόπου μας και γενικότερα του Ελληνισμού προτού να είναι αργά. Ελπίζουμε να συμφωνούν όλοι!

 

*Ο  Ιάκωβος Γ. Μπριλής είναι Συντ/χος Εκπαιδευτικός

Άλλες απόψεις: Του Ιακώβου Γ. Μπριλή