Στη Χίο και γενικότερα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου ζούμε καταστάσεις μετακινήσεων πληθυσμών που έχουν να γίνουν από το 1924 με την Μικρασιατική καταστροφή και την συνθήκη της Λωζάνης. Διαφορετικές μέν όσον αφορά την εθνότητα και την θρησκεία, είναι όμως μια μετακίνηση πληθυσμού σχεδιασμένη η μή με προβλήματα άμεσα στο παρόν και απρόβλεπτα στο μέλλον.
Πολλά έχουν γραφτεί για αυτό το θέμα και πολλές αντιπαραθέσεις αντίστοιχα έχουν γίνει. Παραθέτω την γνώμη μου ως γείτονας με την ΒΙΑΛ ,έχοντας χωράφια στην Παναγία Κρήνα και το πατρικό μου σπίτι και παθών από αυτό το θέμα. Το 2016 μου άνοιξαν το σπίτι όπως και άλλα στην περιοχή, το λεηλάτησαν, τώρα είμαι με σιδεριές σαν φυλακισμένος και πρόσφατα πριν από μερικές μέρες τις βραδινές ώρες ομάδα συνελήφθη να κλέβει από του κήπους διάφορα λαχανικά. Τα συναισθήματα που νιώθουμε οι παθόντες τα καταλαβαίνει μόνο ο ομοιοπαθής.
Νιώθεις το πρώτο και κυριότερο ανασφαλείς στο ίδιο σου το σπίτι, αισθάνεσαι σαν ξένος στον τόπο σου και είσαι σε ετοιμότητα και έννοια για ότι συμβεί, άρα το βασικό δικαίωμα που έχεις από τα ανθρώπινα δικαιώματα τις ιερότητας του απαραβίαστου του ιδιωτικού και ιδιόκτητου χώρου σου πάει περίπατο. Ενώ εκείνοι απολαμβάνουν την σιγουριά και την ελευθερία της μετακίνησης ότι κανένας δεν πρόκειται να τους κάνει τίποτα. Κλέβουν τα κηπευτικά και όταν πας στο δικαστήριο να τους μηνύσεις θα απαλλαγούν γιατί θα θεωρηθεί ευτελές το τίμημα τον αγροτικών προϊόντων που έχουν κλέψει.
Αυτή τη στιγμή στη ΒΙΑΛ είναι 3.500, πρόσφυγες –λαθρομετανάστες, οι Χαλκούσιοι είναι 600 και ο πρώην Δήμος Καμποχώρων 2.500,δηλαδή είμαστε μειονότητα.
Όσον αφορά τα περί ρατσισμού, δεν έχουμε πρόβλημα με το χρώμα των ανθρώπων ούτε με την θρησκεία, έχουμε πρόβλημα διότι κυκλοφορούν χωρίς σκοπό, χωρίς καμιά ασχολία, έχουμε πρόβλημα γιατί μέσα σε αυτούς έχει εγκληματικά στοιχεία, έχουμε πρόβλημα διότι μπορεί να έχει Τζιχαντιστές ανάμεσά τους και να σε καθαρίσουν στο πίτσ- φυτίλι που λένε και τέλος έχουμε πρόβλημα διότι αν συνεχιστεί αυτή η αύξηση των ροών θα υπάρχει αλλοίωση του πληθυσμού, πράγμα το οποίο ίσως να μη τους νοιάζει ή να υπάρχει σχέδιο να γίνει έτσι.
Τα οικονομικά κίνητρα είναι πολλά που κάνουν και πολλούς να είναι από αδιάφοροι έως και συγκαταβατικοί, δουλεύουν, τα μαγαζιά, Σούπερ Μάρκετ, οι εργαζόμενοι στη ΒΙΑΛ και διάφοροι άλλοι κλάδοι, αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι τώρα βάζουν κάποια χρήματα στη τσέπη, αλλά δεν βλέπουν το κακό που θα έλθει αργότερα, τρέφουν ένα φίδι που θα τους φάει αργότερα ή ζεσταίνουν το φίδι το Χειμώνα που θα τους φάει το Καλοκαίρι.