Στο φύλλο της 13ης παρελθόντος μηνός διάβασα στην ΑΛΗΘΕΙΑ μια είδηση που έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο τίτλος του ειδησεογραφικού άρθρου ήταν: Πρόκληση: 11 ελληνικά νησιά με τουρκικά ονόματα σε NOTAM της Αγκυρας! Στη συνέχεια παρατίθεντο τα ένδεκα νησιά. Ακολούθησαν οι δηλώσεις του τούρκου Προέδρου περί Συνθήκης της Λωζάννης, περί συνόρων της καρδιάς του, περί πολιτιστικής ομοιότητας μεταξύ Αδριανουπόλεως και Θεσσαλονίκης, μεταξύ Γκαζίαντεπ και Χαλεπίου και άλλα πολλά επεκτατικής, σουλτανικής, οθωμανικής φαντασιώσεως.
Ο τούρκος Πρόεδρος δεν είπε τίποτε που δεν είναι γνωστό. Οι Τούρκοι ηγέτες δεν έκρυψαν ποτέ τις επεκτατικές τους βλέψεις όχι μόνον προς την Ελλάδα αλλά και προς άλλες χώρες τις οποίες ο κος Ερντογάν κατονόμασε, Βουλγαρία, Συρία, Ιράκ, Βοσνία κ.ά. Δεν τόλμησε να αναφέρει το Ιράν. Το κεμαλικό κράτος από ιδρύσεώς του, το 1920 (23 Απριλίου) συνεχώς αυτό επαναλαμβάνει. Ο Κεμάλ τα ξημερώματα της 26ης Αυγούστου έδωσε το γενικό πρόσταγμα για την επίθεση, το οποίο στην τουρκική γλώσσα έχει ως εξής: Ordular ilk hedefiniz Akdenizdir. Ileri! Μεταφραζόμενο αυτολεξεί το πρόσταγμα αυτό λέγει: «Σώματα στρατού αρχικός στόχος σας η Μεσόγειος. Εμπρός!». Ποιος είναι ο επόμενος στόχος; Ο Ατλαντικός! Αυτό μας το επιβεβαίωσε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, Χιλμί Οζκιόκ, ο οποίος με την ευκαιρία των μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων του Πολεμικού Ναυτικού οραματίσθηκε το Γιβραλτάρ. Οι ανδριάντες του Κεμάλ που υπάρχουν στην Τουρκία είναι στραμμένοι προς δυσμάς. Οταν ρωτήσετε οποιονδήποτε Τούρκο γιατί αυτοί που είναι στημένοι στην Τουρκία βλέπουν προς δυσμάς, η απάντηση είναι πως ο Κεμάλ έβλεπε προς τη Δύση, δηλαδή, μ’ αυτό τον τρόπο ανδριάντες και προτομές δείχνουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας.
Το 2009 ο τουρκικός στρατός κατοχής στην Κύπρο και η «Τουρκοκυπριακή Διοίκηση», επί τη επετείω της εισβολής έστησαν έναν μεγάλο ανδριάντα του Κεμάλ (του αιώνιου ηγέτη) στον τουρκικό τομέα της Λευκωσίας. Ο Κεμάλ είναι έφιππος, με σπαθί, και κοιτάζει προς τον ελληνικό τομέα, δηλαδή, νότια.
Οι επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Οι δηλώσεις, όμως, του κου Ερντογάν προσθέτουν κάτι καινούργιο· τα σύνορα της καρδιάς, η πολιτιστική ομοιότητα μεταξύ των περιοχών που αναφέρει. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς τα τοπωνύμια, τα επώνυμα και γενικώς τη χρήση τουρκικών λέξεων, όπου αυτές δεν χρειάζονται. Να υπενθυμίσω πως στην κρίση των Ιμίων οι ξένοι χρησιμοποιούσαν την ελληνική και την τουρκική ονομασία των βραχονησίδων. Με τη χρησιμοποίηση των τουρκικών ονομασιών το τουρκικό κράτος θέλει να εμφανίσει όλους αυτούς τους τόπους ως τουρκικούς που κατά κακή τύχη δόθηκαν! στους Ελληνες, Βουλγάρους, Ιρακινούς κ.ά.
Το τουρκικό κράτος και οι επίσημοι φορείς του συμπεριφέρονται ωσάν να μην υπάρχει ελληνική γλώσσα. Στο αεροδρόμιο των Αθηνών, οι Τουρκικές Αερογραμμές έχουν πινακίδες μόνο στα τουρκικά και στα αγγλικά. Οταν η Ziraat Bankasi εγκαινίασε το υποκατάστημά της στην Ελλάδα οι προσκλήσεις τις οποίες απέστειλε ήταν γραμμένες μόνον στην τουρκική και αγγλική γλώσσα.
Ας μην διαλαλούμε τα peynirli, kuru, imam, dolma, kebap κ.ά Ας ήμαστε προσεκτικοί με τα Karatepe, Kaymakçalan, Şeyh Su κ.ά. Ας ήμαστε προσεκτικοί με τα επώνυμά μας, το oğlu δεν είναι καθόλου ελληνοπρεπές. Τέλος, εμείς οι Χιώτες ας μην αποκαλούμε το νησί μας Sakız.